آموزش برنامه نویسی

به روز ترین مطالب آموزشی و متدلوژی های برنامه نویسی

آموزش برنامه نویسی

به روز ترین مطالب آموزشی و متدلوژی های برنامه نویسی

آموزشگاه تحلیل داده فعالیت رسمی خود را از سال 1380 در قالب آموزشگاه تخصصی نرم افزار آغاز نموده. این موسسه از همان ابتدای تأسیس با بهره مندی از استاید حرفه ای رشته های نرم افزار و بانک های اطلاعاتی ، فعالیت تخصصی خود را در زمینه آموزش برنامه نویسی و بانک های اطلاعاتی آغاز نمود و پس از گذشت اندک زمانی توانست در زمینه نرم افزار و شبکه بعنوان یکی از حرفه ای ترین موسسات ایران ظاهر شود. با توجه به اینکه مدیریت آموزشگاه شخصاً در رشته نرم افزار تحصیل کرده و سابقه طولانی در تحلیل و طراحی و پیاده سازی نرم افزار و بانک های اطلاعاتی دارند ، خط مشی کلی موسسه بر مبنای آموزش پایه ای ، کاربردی ، عملی و تخصصی نرم افزار بنا شده است.


آدرس : خیابان شریعتی بالاتر از ملک جنب بانک صادرات طبقه دوم واحد 7
همراه: 09123840871 تلفن: 88146323 - 88146330

۲۷ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «فیلم آموزش طراحی سایت» ثبت شده است

  • ۰
  • ۰

HTML Marquees

HTML Marquees

آموزش HTML Marquee ‏ ‏‏

Marquee در HTML یک قطعه اسکرولینگ می باشد که یا به صورت افقی در عرض متن ویا به صورت عمودی در پایین صفحه ی وب شما نمایش داده می شود، بستگی به تنظیمات دارد وتوسط برچسب < fmarquees>مربوط به HTML ایجاد می شود.

 

 توجه:

ممکن است برچسب < marquees> در HTML توسط مرورگرهای زیادی پشتیبانی نشود، بنابراین توصیه می شود که به این برچسب تکیه نکنید، در عوض می توانید از javascript و CSS برای ایجاد چنین تاثیراتی استفاده کنید.

ترکیب ساده برای استفاده از برچسب< marquees> در HTML مانند زیر می باشد:

 

< marquee attribute_name="attribute_value" ....more attributes>

    One or more lines or text message or image

< /marquee>

 

 

ویژگی های برچسب < marquee>

در زیر لیست مهمی از ویژگی های برچسب < marquee> را می توانید مشاهده کنید.

 

Attribute

Description

width

این ویژگی عرض marquee را مشخص می کند. می تواند مقداری مانند 10 یا 20 درصد باشد.

height

این ویژگی طول marquee را مشخص می کند. می تواند مقداری مانند 10 یا 20 درصد باشد.

direction

این ویژگی مسیری را که marquee باید در آن اسکرول شود، تعیین می کند. می تواند مقداری مانند up، down، left و یا right داشته باشد.

behavior

این ویژگی نوع اسکرول marquee را تعیین می کند. می تواند مقداری مانند scroll، side و alternate داشته باشد.

scrolldelay

این ویژگی میزان تاخیر بین دو پرش را تعیین می کند. می تواند مقداری مانند 10 داشته باشد.

scrollamount

سرعت متن marquee را تععین می کند. می تواند مقداری مانند 10 داشته باشد.

loop

تعداد دفعات loop را تعیین می کند. مقدار پیش فرض INFINITE می باشد که به این معناست که در marquee به طور پایان ناپذیری loop انجام می شود.

bgcolor

این ویژگی رنگ زمینه را به شکل نام رنگ یا مقدار شش تایی رنگ مشخص می کند.

hspace

این ویژگی فضای افقی اطراف marque را تعیین می کند. می تواند مقداری مانند 10 یا 20 درصد داشته باشد.

vspace

این ویژگی فضای عمودی اطراف marquee را تعیین می کند. می تواند مقداری مانند 10 یا 20 درصد داشته باشد.

در ادامه چند مثال از استفاده ی برچسب marquee می بینید.

 

 مثال:

نمونه یک

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>HTML marquee Tag</title>
</head>
<body>
    <marquee>This is basic example of marquee</marquee>
</body>
</html>

 

 مثال:

نمونه دو

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>HTML marquee Tag</title>
</head>
<body>
    <marquee width="50%">This example will take only 50% width</marquee>
</body>
</html>

 

 مثال:

نمونه سه

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>HTML marquee Tag</title>
</head>
<body>
    <marquee direction="right">This text will scroll from left to right</marquee>
</body>
</html>

 

 مثال:

نمونه چهار

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>HTML marquee Tag</title>
</head>
<body>
    <marquee direction="up">This text will scroll from bottom to up</marquee>
</body>
</html>

  • افشین رفوآ
  • ۰
  • ۰

فونت ها

فونت ها

آموزش طراحی سایت 

 

فونت ها

فونت ها نقش مهمی در زیبا ساختن و خواناتر کردن وب سایت بازی می کنند. ظاهرو رنگ فونت به طور کامل بستگی به کامپیوتر و مرورگری دارد که استفاده می شود، اما شما می توانید از برچسب < font>در HTML برای افزودن استایل، سایز و رنگ به متن خود در وب سایت استفاده کنید. می توانید از یک برچسب< basefont> برای تنظیم تمام متن خود به اندازه، ظاهر و رنگ یکسان استفاده کنید.
برچسب فونت دارای سه ویژگی به نام های size، color و face می باشد که فونت شکا را به دلخواه در می آورد. برای تغییر هرکدام از ویژگی های فونت در هر زمانی در صفحه ی وب خود، به سادگی از برچسب < font> استفاده کنید. متنی که دنبال می کند، تغییر یافته با قی می ماند تا زمانی که شما آن را با < /font> برچسب ببندید. شما می توانید یکی از ویژگی ها یا همه ی ویژگی های داخل برچسب < font> را تغییر دهید.

 

نکته:

برچسب های font و basefont استفاده نمی شوند و احتمال می رود که در ورژن های بعدی HTML حذف شوند. بنابراین نباید مورد استفاده قرار بگیرند، پیشنهاد می شود که برای اجرای فونت های خود از استایل های CSS استفاده کنید. اما برای رسیدن به هدف این فصل برچسب های font و basefont رابا جزئیات توضیح می دهد.

 

تنظیم اندازه ی فونت

شما می توانید با استفتده از ویژگی size اندازه فونت محتوا را تنظیم کنید. دامنه ی مقادیر قابل قبول از 1 (کوچکترین) تا 7 (بزرگترین) می باشد. اندازه ی فونت پیش فرض 3 می باشد.


 مثال:

 

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>Setting Font Size</title>
</head>
<body>
    <font size="1">Font size="1"</font><br />
    <font size="2">Font size="2"</font><br />
    <font size="3">Font size="3"</font><br />
    <font size="4">Font size="4"</font><br />
    <font size="5">Font size="5"</font><br />
    <font size="6">Font size="6"</font><br />
    <font size="7">Font size="7"</font>
</body>
</html>

 

اندازه ی فونت مربوط

شما می توانید مشخص کنید چه تعداد از فونت ها بزرگتر و چه تعداد کوچکتر از اندازه ی فونت حاضر باشند. می توانید آن را مانند< font size="+n"> or < font size="-n"> مشخص کنید.


 مثال:

نمونه دو

 

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>Relative Font Size</title>
</head>
<body>
    <font size="-1">Font size="-1"</font><br />
    <font size="+1">Font size="+1"</font><br />
    <font size="+2">Font size="+2"</font><br />
    <font size="+3">Font size="+3"</font><br />
    <font size="+4">Font size="+4"</font>
</body>
</html>

 

تنظیم ظاهر فونت

شما می توانید با استفاده از ویژگی face ظاهر فونت را تنظیم کنید، اما باید بدانید که اگر کاربر بازدیدکننده ی صفحه، فونت را نصب نکرده باشد، قادر به دیدن آن نخواهد بود. در عوض کاربر ظاهر فونت پیش فرض را می بیند که برای کامپیوترش مناسب می باشد.


 مثال:

نمونه سه

 

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>Font Face</title>
</head>
<body>
    <font face="Times New Roman" size="5">Times New Roman</font><br />
    <font face="Verdana" size="5">Verdana</font><br />
    <font face="Comic sans MS" size="5">Comic Sans MS</font><br />
    <font face="WildWest" size="5">WildWest</font><br />
    <font face="Bedrock" size="5">Bedrock</font><br />
</body>
</html>

 

تعیین ظاهر فونت جایگزین

یک بازدید کننده فقط قادر خواهد بود فونت شما را ببیند، اگر آن را نصب شده روی کامپیوتر خود داشته باشد. بنابراین امکان تعیین دو یا بیشتر از دو ظاهر جایگزین با ارائه ی نام های مربوط به فونت ها وجود دارد.

 

< font face="arial,helvetica">

< font face="Lucida Calligraphy,Comic Sans MS,Lucida Console">

 

 

 

اگر هیچکدام از فونت های ارائه شده نصب نشده باشند، بنابراین فونت پیش فرض Times New Roman نمایش داده خواهد شد.

 

تنظیم رنگ فونت

شما می توانید با استفاده از ویژگی color هر رنگی رابرای فونت تنظیم کنید. شما می توانید رنگ مورد نظر خود را یا با استفاده از نام رنگ و یا با استفاده از کد هگزادسیمال برای آن رنگ تعیین کنید.


 مثال:

نمونه چهار

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>Setting Font Color</title>
</head>
<body>
    <font color="#FF00FF">This text is in pink</font><br />
    <font color="red">This text is red</font>
</body>
</html>

 

 

 

 

عنصر < basefont>

انتظار می رود که عنصر < basefont> یک اندازه، رنگ و ظاهر پیش فرض برای هر بخشی از داکیومنت که در برچسب < font>قرار نمی گیرند، تنظیم کند. شما می توانید از عناصر < font>استفاده کنید تا تنظیمات < basefont> را انجام دهید.
برچسب < basefont> همچنین ویژگی های رنگ، اندازه و ظاهر را می گیرد و با دادن مقدار بیشتر از 1+ برای فونت های بزرگتر و کمتر از 2- برای فونت های کوچکتر، تنظیمات فونت مربوطه را پشتیبانی می کند.


 مثال:

نمونه پنج

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>Setting Basefont Color</title>
</head>
<body>
    <basefont face="arial, verdana, sans-serif" size="2" color="#ff0000">
    <p>This is the page's default font.</p>
    <h2>Example of the <basefont&gt; element</h2>
    <p>
        <font size="+2" color="darkgray">
            This is darkgray text with two sizes larger
        </font>
    </p>
    <p>
        <font face="courier" size="-1" color="#000000">
            It is a courier font, a size smaller and black in color.
        </font>
    </p>
</body>
</html>

 

  • افشین رفوآ
  • ۰
  • ۰

پس زمینه در html

پس زمینه در html

آموزش طراحی سایت 

background در html

به طور پیش فرض رنگ زمینه ی صفحه ی وب شما سفید می باشد. ممکن است این زمینه را دوست نداشته باشید، اما نگرانی وجود ندارد. HTML دو روش مناسب زیر را ارائه می دهد تا زمینه ی صفحه وب خود را به دلخواه بیارایید.

 

  • زمینه ی HTML با رنگ ها.
  • زمینه ی HTML با تصاویر.

اکنون اجازه بدهید هر دو روش را یکی یکی و با استفاده از مثال های مناسب بررسی کنیم.

 

زمینه ی HTML با رنگها

ویژگی bgcolor برای کنترل زمینه ی یک عنصر HTML، به ویژه بدنه ی صفحه و زمینه ی جدول، استفاده می شود. در زیر ترکیب استفاده از bgcolor را با هر برچسب HTML می بینید.

 

 

< tagname bgcolor="color_value" ...>

 

این color- value می تواند به هرکدام از فرمت های زیر ارائه شود.

 

<!-- Format 1 - Use color name -->

< table bgcolor="lime">

 

<!-- Format 2 - Use hex value -->

< table bgcolor="#f1f1f1">

 

<!-- Format 3 - Use color value in RGB terms -->

< table bgcolor="rgb(0,0,120)">

 

 مثال:

در اینجا مثالی را می بینید از تنظیم زمینه ی یک برچسب HTML.

 

نمونه یک

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>HTML Background Colors</title>
</head>
<body>
    <!-- Format 1 - Use color name -->
    <table bgcolor="yellow" width="100%">
        <tr>
            <td>
                This background is yellow
            </td>
        </tr>
    </table>
    <!-- Format 2 - Use hex value -->
    <table bgcolor="#6666FF" width="100%">
        <tr>
            <td>
                This background is sky blue
            </td>
        </tr>
    </table>
    <!-- Format 3 - Use color value in RGB terms -->
    <table bgcolor="rgb(255,0,255)" width="100%">
        <tr>
            <td>
                This background is green
            </td>
        </tr>
    </table>
</body>
</html>

زمینه ی HTML با تصاویر

آموزش html css

ویژگی background همچنین می تواند برای کنترل زمینه ی یک عنصر HTML، به ویژه بدنه ی صفحه و زمینه های جدول، استفاده شود. شما می توانید یک تصویر را به عنوان زمینه ی صفحه و یا جدول HTML خود استفاده کنید. در زیر ترکیب استفاده از ویژگی background را با هر عنصر HTML می بینید.

 

 توجه:

ویژگی background به عنوان ویژگی خوبی تلقی نمی شود و توصیه می شود از style sheet برای تنظیم زمینه استفاده کنید.

 

 

< tagname background="Image URL" ...>

 

 

متداول ترین فرمت های مورد استفاده ی تصویر عبارتند از JPEG، PNG و GIF.

 

مثال:

در اینجا مثال هایی را از تنظیم تصویر به عنوان زمینه ی جدول مشاهده می کنید.

 

نمونه دو

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>HTML Background Images</title>
</head>
<body>
    <!-- Set table background -->
    <table background="http://tahlildadeh.com/Temp/Html/html.jpg" width="100%" height="400">
        <tr>
            <td>
                This background is filled up with HTML image.
            </td>
        </tr>
    </table>
</body>
</html>

 

زمینه های طرح دار و شفاف

شما ممکن است الگوها و زمینه های شفاف بسیاری را در وب سایت های نختلف دیده باشید. این امر به راحتی و با استفاده از تصاویر طرح دار و شفاف در زمینه قابل دستیابی می باشد. توصیه می شود در هنگام ایجاد تصاویر طرح دار یا شفاف GIF یا PNG، از کوچکترین ابعاد ممکن آنها استفاده کنید، حتی به کوچکی 1x1 برای جلوگیری از بارگذاری آهسته.


 مثال:

در اینجا مثالی از تنظیم یک الگوی زمینه برای یک جدول را مشاهده می کنید.

 

نمونه سه

 

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>HTML Background Images</title>
</head>
<body>

 

    <!-- Set a table background using pattrern -->
    <table background="/images/pattern1.jpg" width="20%" height="100">
        <tr>
            <td>
                This background is filled up with a pattern image.
            </td>
        </tr>
    </table>
    <!-- Another example on table background using pattrern -->
    <table background="http://tahlildadeh.com/Temp/Html/pattern2.jpeg" width="20%" height="100">
        <tr>
            <td>
                This background is filled up with a pattern image.
            </td>
        </tr>
    </table>
</body>
</html>
 
 
  • افشین رفوآ
  • ۰
  • ۰

آموزش Iframes در html

آموزش طراحی سایت - آموزش Iframes در html

آموزش Iframes

شما می توانید یک frame درون خطی را با استفاده از برچسب < iframe>مربوط به HTML تعریف کنید. این برچسب به برچسب < frameset>ارتباطی ندارد، در عوض می تواند در هرجایی در داکیومنت شما ظاهر شود. برچسب< iframe>یک محدوده ی مستطیلی را در داخل داکیومنت تعریف می کند که در آن مرورگر می تواند یک داکیومنت مجزا را ارائه دهد، مانند نوارهای اسکرول و حاشیه ها.
ویژگی src برای مشخص کردن URL مربوط به داکیومنتی استفاده می شود که حاوی frame درون خطی می باشد.


 مثال:

در زیر مثالی را می بینید که چگونگی استفاده از < iframe> را توضیح می دهد.

 

نمونه یک

 

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>HTML Iframes</title>
</head>
<body>
    <p>Document content goes here...</p>
    <iframe src="/html/menu.htm" width="555" height="200">
        Sorry your browser does not support inline frames.
    </iframe>
    <p>Document content also go here...</p>
</body>
</html>

 

 

ویژگی های برچسب < iframe>

بسیاری از ویژگی های برچسب < iframe> شامل نام، گروه، حاشیه، id، longdesk، طول حاشیه، عرض حاشیه، نام، اسکرول کردن، روش و تیتر، درست مانند ویژگی های متناظر با برچسب < frame> رفتار می کنند.

 

 

Attribute Description
src

این ویژگی برای نام گذاری فایلی استفاده می شود که باید در frame بارگذاری شود. مقدار آن می تواند هر URL باشد. برای مثال src="/html/top_frame.htm" فایل HTML موجود در مسیر html را بارگذاری خواهد کرد.

name

این ویژگی به شما اجازه می دهد تا یک frame را نامگذاری کنید. این ویژگی نشان می دهد که یک داکیومنت در کدام frame باید بارگذاری شود. هنگامی که می خواهید لینک هایی را در یک frame ایجاد کنید که صفحاتی را در یک frame دیگر بارگذاری می کند، که در این مورد دومین frame برای تشخیص خود به عنوان هدف لینک به نام نیاز دارد، در اینجا این ویژگی بسیار مهم است.

frameborder

این ویژگی مشخص می کند که آیا حاشیه های frame نشان داده شوند یا خیر. این ویژگی مقدار داده شده به ویژگی frameborder روی برچسب < frameset> را می گیرد، البته اگر مقداری مشخص شده باشد، این مقدار می تواند 1 (بله) و یا 0 (خیر) باشد.

marginwidth

این ویژگی به شما اجازه می دهد تا عرض فضای بین حاشیه های چپ و راست frame و محتوای آن را مشخص کنید. مقدار به پیکسل داده می شود. برای مثال marginwidth="10".

marginheight

این ویزگی به شما اجازه می دهد تا طول فضای بین بالا و پایین حاشیه ی frame و محتوای آن را مشخص کنید. مقدار به پیکسل داده می شود. برای مثال marginheight="10"

noresize

به طور پیش فرض هر frame را با کلیک کردن و درگ کردن روی حاشیه های آن می توانید تغییر اندازه دهید. ویژگی noresize مانع تغییر اندازه ی frame توسط یوزر می شود. برای مثال noresize="noresize".

scrolling

این ویژگی ظاهر نارهای اسکرول نمایان شده در frame را کنترل می کند. این ویزگی مقادیر "yes", "no" یا "auto"را می گیرد. برای مثال scrolling="no" به معنای نبودن نوارهای اسکرول می باشد.

longdesc

این ویژگی به شما اجازه می دهد تا یک لینک به صفحه ای حاوی یک توصیف طولانی از محتوای frame، ارائه بدهید. برای مثال longdesc="framedescription.htm"

 

  • افشین رفوآ
  • ۰
  • ۰

آموزش قابها در html

آموزش طراحی سایت

قاب های HTML

قاب های HTML برای تقسیم پنجره ی مرورگر شما به چند بخش استفاده می شوند که هر بخش می تواند یک داکیومنت مجزای HTML رابارگذاری کند. مجموعه ای از چارچوب ها در پنجره ی مروگر به عناون frameset شناخته می شوند. به روش مشابهی که جدول ها سازماندهی می شوند، پنجره نیز به چارچوب های مختلف تقسیم می شود: در ستون ها و ردیف ها.

 

نقطه ضعف های چارچوب ها:

در استفاده از چارچوب ها نقاط ضعفی وجود دارد، بنابراین هرگز توصیه نمی شود در صفحات وب خود از این چارچوب ها استفاده کنید.
برخی دستگاه های کوچکتر نمی توانند این چارچوب ها را در خود داشته باشند، زیرا صفحه آنها آنقدر بزرگ نیست که تقسیم شود.
گاهی اوقات صفحه ی شما در یک کامپیوتر متفاوت به خاطر وضوح تصویر متفاوت، طور دیگری نمایش داده می شود.
ممکن است دکمه ی بازگشت مرورگر آنطوری که کاربر انتظار دارد کار نکند.
هنوز مرورگرهایی هستند که فن آوری چارچوب را پشتیبانی نمی کنند.

 

ایجاد چارچوب ها:

برای استفاده از چارچوب ها در یک صفحه از برچسب < frameset> به جای < body>استفاده می کنیم. برچسب< frameset> چگونگی تقسیم پنجره به چارچوب را تعریف می کند. ویژگی rows از برچسب < frameset> چارچوب های افقی و ویژگی cols نیز چارچوب های عمودی را تعریف می کنند. هر چارچوب توسط برچسب < frame> نشان داده شده است و تعریف می کند که کدام داکیومنت HTML باید در داخل چارچوب باز شود.

 

 مثال:

در زیر مثالی را برای ایجاد سه چارچوب افقی می بینید.

 

نمونه یک

 

<!DOCTYPE html>
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
<head>
    <title>HTML Frames</title>
</head>
<frameset rows="25%,50%,25%">
    <frame name="left" src="http://tahlildadeh.com/Temp/Html/top_frame.htm" />
    <frame name="center" src="http://tahlildadeh.com/Temp/Html/main_frame.htm" />
    <frame name="right" src="http://tahlildadeh.com/Temp/Html/bottom_frame.htm" />
    <noframes>
        <body>
            Your browser does not support frames.
        </body>
    </noframes>
</frameset>
</html>

 

ویژگی های برچسب < frameset>: 

 

Attribute Description
cols تعداد ستون ها و اندازه ی هر ستون را در frameset مشخص می کند. شما می توانید عرض هر ستون را به یکی از چهار روش زیر مشخص کنید:
مقادیر مطلق به پیکسل، برای مثال برای ایجاد سه چارچوب عمودی از cols="100, 500,100" استفاده کنید. درصدی از پنجره ی مرورگر، برای مثال برای ایجاد سه چارچوب عمودی از cols="10%, 80%,10%" استفاده کنید.
استفاده از سمبل wildcard ، برای مثال برای ایجاد سه چارچوب عمودی از cols="10%, *,10%" استفاده کنید. در این مورد wildcard باقیمانده ی پنجره را فرا می گیرد.
به عنوان عرض های پنجره ی مرورگر، به عنوان مثال برای ایجاد سه چارچوب عمودی از cols="3*,2*,1*" استفاده کنید. این یک جایگزین بری درصدها می باشد. شما می توانید از عرض های مربوط پنجره ی مرورگر استفاده کنید. در اینجا پنجره به شش بخش تقسیم می شود: اولین ستون نصف پنجره را فرا می گیرد، دومین ستون یک سوم و سومین ستون یک ششم آن را.
rows این ویژگی درست مانند ویژگی cols کار می کند و همان مقادیر را به خود می گیرد، اما برای مشخص کردن ردیف ها در frameset استفاده می شود. برای مثال برای ایجاد دو چارچوب افقی از rows="10%, 90%" استفاده کنید. می توانید طول هر ردیف را به همان روشی که در بالا در مورد ستون ها توضیح داده شد، مشخص کنید.
border

این ویژگی عرض حاشیه ی هر چارچوب را به پیکسل مشخص می کند. برای مثال border="5" . مقدار 0 به معنای بدون حاشیه می باشد.

frameborder‍‍‍

این ویژگی مشخص می کند که آیا بین چارچوب ها باید حاشیه ی سه بعدی نمایش داده شود. این ویژگی مقدار 1 (بله) و 0 (خیر) را به خود می گیرد. برای مثال frameborder="0" به معنای بدون حاشیه می باشد.

framespacing

این ویژگی مقدار فضای بین چارچوب ها را در یک frameset مشخص می کند. این ویژگی می تواند هرمقدار داخلی به خود بگیرد. برای مثال framespacing="10" به معنای وجود 10 پیکسل فضا بین هر چارچوب می باشد.

ویژگی های برچسب < frame>

Attribute Description
src

این ویژگی برای ارائه ی نام فایلی که باید در چارچوب بارگذاری شود، مورد استفاده قرار می گیرد. مقدار آن هر URL می تواند باشد. برای مثال src="/html/top_frame.htm" یک فایل HTML موجود در مسیر html بارگذاری خواهد کرد.

name

این ویزگی به شما اجازه می دهد تا یک چارچوب را نام گذاری کنید. این ویژگی نشان می دهد که داکیومنت در کدام چارچوب باید بارگذاری شود؛ به ویژه در هنگام ایجاد لینک در یک چارچوب که صفحاتی را روی یک چارچوب دیگر بارگذاری می کند، که در آن مورد frame دوم برای مشخص کردن خود به عنوان هدف لینک، بسیار مهم است.

frameborder

این ویژگی مشخص می کند که آیا حاشیه های مربوط به frame نشان داده می شوند یا نه. این امر مقدار داده شده به ویژگی frameborder را روی برچسب می گیرد، اگر مقداری ارائه شده باشد و این ویژگی می تواند مقادیر 1 (بله) و 0 (خیر) بگیرد.

marginwidth

این ویژگی به شما اجازهمی دهد تا عرض فضای بین چپ و راست حاشیه های frame و محتوای آن را مشخص کنید. این مقدار به پیکسل داده می شود. برای مثال marginwidth="10"

marginheight

این ویژگی به شما اجازهمی دهد تا طول فضای بین بالا و پایین حاشیه های frame و محتوای ان را مشخص کنید. مقدار به پیکسل داده می شود. برای مثال marginheight="10".

noresize

به طور پیش فرض شما می توانید با کلیک کردن و درگ کردن روی حاشیه های frame هر گونه frame را تغییر اندازه بدهید. ویژگی noresize قابلیت تغییر اندازه ی یک frame را ازبین می برد. برا مثال noresize="noresize"

scrolling

این ویژگی ظاهر اسکرول بارهایی را که روی frame نمایان می شوند، کنترل می کند. این ویژگی مقدار "yes", "no" یا "auto"به خود می گیرد. برای مثال scrolling="no" به این معناست که frame نباید اسکرول بار داشته باشد.

longdesc

این ویژگی به شما اجازه می دهد تا به صفحه ای دارای توضیح طولانی در مورد محتوای frame یک لینک ارائه دهید. برای مثال longdesc="framedescription.htm"

مرورگرهایی که frame ها را پشتیبانی می کنند

اگر کاربر از مرورگرهای قدیمی یا مرورگرهایی استفاده کند که frame را پشتیبانی نمی کنند، عنصر < noframes>باید به یوزر نمایش داده شود. بنابراین شما باید یک عنصر < body>را داخل عنصر < noframes>قرار دهید، زیرا تصور می شود که عنصر< frameset>جایگزین عنصر< body>می شود. اما اگر یک مرورگر < frameset>را درک نکند، بنابراین باید آنچه را که داخل عنصر< body>می باشد درک کند که حاوی عنصر < noframes>می باشد.
شما می توانید به یوزرهای خود که از مرورگرهای قدیمی استفاده می کنند، پیام هایی بدهید. برای مثال پیام Sorry!! your browser does not support frames. ، همانطور که در مثال بالا نشان داده شده است.

 

نام frame و ویژگی های target

یکی از محبوب ترین موارد استفاده از frame قرار دادن نوارهای مسیریابی در یک frame و سپس بارگذاری صفحات اصلی در یک frame مجزا می باشد.


 مثال:

اجازه بدهید مثال زیر را بررسی کنیم که داری کد زیر می باشد:

 

آموزش html css

نمونه دو

<!DOCTYPE html>
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
<head>
    <title>HTML Frames</title>
</head>
<frameset cols="25%,50%,25%">
    <frame name="left" src="http://tahlildadeh.com/Temp/Html/top_frame.htm" />
    <frame name="center" src="http://tahlildadeh.com/Temp/Html/main_frame.htm" />
    <frame name="right" src="http://tahlildadeh.com/Temp/Html/bottom_frame.htm" />
    <noframes>
        <body>
            Your browser does not support frames.
        </body>
    </noframes>
</frameset>
</html>

 

 

در اینجا دو ستون ایجاد کرده ایم که قرار است با دو ستون پر شوند. اولین frame دارای عرض 200 پیکسل می باشد و حاوی نوار منوی مسیر یابی می باشد که توسط فایل menu.htm اجرا می شود. دومین ستون فضای باقیمانده را پر کرده و حاوی بخش اصلی صفحه خواهد بود و توسط فایل main.htm اجرا می شود. برای هرسه لینک موجود در نوار منو یک frame هدف به عنوان main_page ذکر کرده ایم، بنابراین هر زمان روی لینک های موجود در نوار منو کلیک کنید، لینک موجود در main_page باز خواهد شد.
در زیر محتوای فایل menu.htm را مشاهده می کنید.

 

نمونه سه

<!DOCTYPE html>

<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">

<body bgcolor="#4a7d49">

   <a href="http://www.google.com" target="main_page">Google</a>

  <br /><br />

    <a href="http://www.microsoft.com" target="main_page">Microsoft</a>

   <br /><br />

</body>

</html>

 

در زیر محتوای فایل main.htm را مشاهده می کنید.

 

نمونه چهار

<!DOCTYPE html>

<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">

<body bgcolor="#b5dcb3">

    <h3>This is main page and content from any link will be displayed here.</h3>

    <p>So now click any link and see the result.</p>

</body>

</html>

 

اکنون می توانید لینک های موجود در پنل چپ را کلیک کرده و نتیجه را مشاهده کنید. ویژگی target نیز یکی از مقادیر زیر را می گیرد:

 

Option Description
_self

صفحه را روی frame جاری بارگذاری می کند.

_blank

صفحه را روی یک پنجره ی مرورگر جدید بارگذاری کرده ، در حالیکه یک پنجره ی جدید باز می کند.

_parent

صفحه را روی پنجره ی اصلی بارگذاری می کند که در مورد یک frameset مجزا مرورگر اصلی پنجره می باشد.

_top

صفحه را روی پنجره ی مرورگر بارگذاری می کند، در حالیکه هر frame موجود را جایگزین می کند.

targetframe

صفحه را در یک target frame نام گذاری شده بارگذاری می کند.

 

  • افشین رفوآ
  • ۰
  • ۰

آموزش طراحی سایت -آموزش لینک ایمیل در HTML

لینک ایمیل HTML

قرار دادن یک لینک ایمیل HTML روی صفحه ی وب خود کار سختی نیست، اما این کار ممکن است باعث بروز مشکل اسپم های غیرضروری در اکانت ایمیل شما شود. افرادی هستند که می توانند برنامه هایی را برای جمع آوری چنین ایمیل هایی اجرا کنند و سپس آنها را با راه های مختلف برای اسپم کردن استفاده کنند.
می توانید از گزینه دیگری استفاده کنید تا افراد به راحتی بتوانند به شما ایمیل ارسال کنند. یک گزینه می تواند استفاده از فرم های HTML باشد برای جمع آوری داده های یوزر و سپس استفاده ازاسکریپت PHP یا CGI برای ارسال ایمیل.
برای یک مثال ساده، فرم Contact Us را چک کنید. با استفاده از این فرم یک فیدبک از یوزر گرفته و سپس از یک برنامه ی CGI استفاده می کنیم که در حال جمع آوری این اطلاعات و ارسال ایمیل به یک email ID ارائه شده می باشد.

 

برچسب HTML Email

برچسب < a> در HTML برای مشخص کردن یک آدرس ایمیل و ارسال ایمیل، گزینه هایی را به شما ارائه می دهد. در حالیکه از برچسب < a> به عنوان یک email tag استفاده می کنید، از mailto:email address همراه با ویژگی href نیز استفاده خواهید کرد. در زیر ترکیب استفاده از mailto را به جای استفاده از http می بینید.

 

نمونه یک

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>SendMail</title>
</head>
<body>
    <a href="mailto:abc@example.com">Send Email</a>
</body>
</html>

اکنون اگر یوزر روی این لینک کلیک کند، email client آغاز به کار خواهد کرد ( مانند lotus notes و outlook express و غیره.) که روی کامپیوتر شما نصب شده است. ریسک دیگری در استفاده از این گزینه برای ارسال ایمیل وجود دارد، زیرا اگر یوزر email client نصب شده روی کامپیوتر خود نداشته باشد، ارسال ایمیل ممکن نحواهد بود.

 

تنظیمات پیش فرض

شما می توانید یک موضوع ایمیل و یک بدنه ی ایمیل پیش فرض همراه با آدرس ایمیل خود ایجاد کنید. در زیر مثال استفاده از بدنه و موضوع پیش فرض را مشاهده می کنید.

 

نمونه دو

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>SendMail</title>
</head>
<body>
    <a href="mailto:abc@example.com?subject=Feedback&body=Message">
        Send Feedback
    </a>

</body>
</html>

 

 

  • افشین رفوآ
  • ۰
  • ۰

امروز با پست جدیدی از سری پست های آموزش طراحی سایت همراه شما هستیم. در این پست دستورات if .. else در جاوا اسکریپت را مورد بررسی قرار می دهیم.

دستورات شرطی را به منظور انجام عملیات خاص در صورت برقرار بودن شرایط معین بکار می بریم، بدین معنا که در صورت درست بودن شرط معین دستورات و عملیات معینی اجرا شود.

 

دستورات شرطی (conditional statements)

گاهی اوقات به هنگام نوشتن یک اسکریپت یا کد، برنامه نویس نیاز دارد که تصمیم های متفاوتی با توجه به نتایج مختلف بگیرد، برای نیل به این هدف برنامه نویس از دستورات شرطی کمک می گیرد. دستورات شرطی زبان جاوا اسکریپت به شرح زیر می باشد.

دستور if - از این ساختار در مواقعی که می خواهیم در صورت بر قرار بودن شرط معینی دستور مشخصی اجرا شود، استفاده می کنیم . چنانچه شرط تعیین شده صحیح یا برقرار نبود، هیچ دستوری اجرا نخواهد شد. دستور else - از این ساختار زمانی استفاده می کنیم که می خواهیم در صورت بر قرار بودن شرط، دستور معینی اجرا شود و در صورت عدم بر قراری آن شرط، دستور یا مجموعه ای از دستورات دیگر اجرا گردند.

دستور else if : اگر شرط درست باشد دستور مقابل if اجرا می شود در غیر این صورت دستور مقابل else اجرا می گردد (در صورت غلط بودن شرط اول، شرط دیگری را برای امتحان کردن مشخص می کند).

دستور Switch : برای گزینش و اجرای یک دستور از میان چندین دستور مختلف بکار می رود.

 

دستور شرطی if

از این ساختار در مواقعی که می خواهیم در صورت بر قرار بودن شرط معینی دستور مشخصی اجرا شود، استفاده می کنیم. چنانچه شرط تعیین شده صحیح یا برقرار نبود، هیچ دستوری اجرا نخواهد شد.

 

آموزش طراحی سایت دستور نگارش (syntax)

نکته:

توجه داشته باشید که دستور شرطی if با حروف کوچک نوشته می شود. نوشتن آن با حروف بزرگ If یا IF باعث ایجاد خطا می شود.

مثال:

در صورتی که زمان هنوز مرز ساعت 18:00 را رد نکرده، رشته ی "Good day" را نشان بده.

if (hour < 18)

{

greeting = "Good day";

‎}

 

نمونه یک

if (new Date().getHours() < 18) {

document.getElementById("demo").innerHTML = "Good day!";

}

 

امتحان کنید:

 

 

Display "Good day!" if the hour is less than 18:00:

 

 

Good Evening!

 

 

if (new Date().getHours() < 18) {

document.getElementById("demo").innerHTML = "Good day!";

}

 

 

 

دستور شرطی else

از این ساختار زمانی استفاده می کنیم که می خواهیم در صورت بر قرار بودن شرط، دستور معینی اجرا شود و در صورت عدم بر قراری آن شرط، دستور یا مجموعه ای از دستورات دیگر اجرا گردند.

دستور if (شرط) { قطعه کدی که در صورت برقرار بودن شرط باید اجرا گردد

دستور } else {

قطعه کدی که در صورت غلط یا برقرار نبودن شرط اول اجرا می گردد {

اگر زمان از مرز ساعت 18 نگذشته، رشته ی "Good day" را نشان بده و در غیر این صورت "Good evening" را

if (hour < 18) {

‎ greeting = "Good day";

‎} else {

‎ greeting = "Good evening";

}‎

نتیجه:

 

نمونه دو

function myFunction() {

var hour = new Date().getHours();

var greeting;

if (hour < 18) {

greeting = "Good day";

} else {

greeting = "Good evening";

}

document.getElementById("demo").innerHTML = greeting;

}

 

امتحان کنید:

body>

 

Click the button to display a time-based greeting:

 

Try it

 

 

 

 

function myFunction() {

var hour = new Date().getHours();

var greeting;

if (hour < 18) {

greeting = "Good day";

} else {

greeting = "Good evening";

}

document.getElementById("demo").innerHTML = greeting;

}

 

 

 

دستور شرطی else if

اگر شرط درست باشد دستور مقابل if اجرا می شود در غیر این صورت دستور مقابل else اجرا می گردد (در صورت غلط بودن شرط اول، شرط دیگری را برای امتحان کردن مشخص می کند).

 

دستور نگارش

دستور if (شرط اول) { قطه کدی که در صورت صحیح بودن شرط اول باید اجرا گردد

دستور } else if (شرط دوم) { قطعه کدی که در صورت غلط بودن شرط اول و صحیح بودن شرط دوم باید اجرا شود

دستور } else { قطعه کدی که در صورت غلط بودن هر دو شرط اول و دوم باید اجرا شود }

مثال:

در صورتی که زمان حاضر مرز ساعت 10:00 را پشت سر نگذاشته، رشته ی "Good morning" نمایش داده می شود و چنانچه زمان از ساعت 20:00 عبور نکرده رشته ی "Good day" و در غیر این صورت نیز "Good evening".

if (time < 10) {

‎ greeting = "Good morning";

‎} else if (time < 20) {

‎ greeting = "Good day";

‎} else {

‎ greeting = "Good evening";

}‎

نتیجه:

 

نمونه سه

function myFunction() {

var greeting;

var time = new Date().getHours();

if (time < 10) {

greeting = "Good morning";

} else if (time < 20) {

greeting = "Good day";

} else {

greeting = "Good evening";

}

document.getElementById("demo").innerHTML = greeting;

}

 

امتحان کنید:

 

 

 

Click the button to get a time-based greeting:

 

 

Try it

 

 

 

 

 

 

function myFunction() {

var greeting;

var time = new Date().getHours();

if (time < 10) {

greeting = "Good morning";

} else if (time < 20) {

greeting = "Good day";

} else {

greeting = "Good evening";

}

document.getElementById("demo").innerHTML = greeting;

}

 

آموزش طراحی سایت ادامه دارد

 

  • افشین رفوآ
  • ۰
  • ۰

امروز با پست جدیدی از سری پست های آموزش طراحی سایت همراه شما هستیم.

در این پست آرایه ها در جاوا اسکریپت را مورد بررسی قرار می دهیم.

آرایه ها (در جاوا اسکریپت) چندین متغیر را در قالب تنها یک متغیر ذخیره می کنند یا به عبارتی دیگر آرایه یک متغیر خاص است که می توانید به طور همزمان چندین مقدار (بیش از یک مقدار) را در آن ذخیره نمایید. در این بخش با استفاده از یک اسکریپت، آرایه ها را داخل تگ

با شناسه "demo"نمایش می دهیم. همان طور که در مثال زیر مشاهده می کنید، اولین خط ، آرایه ای به نام cars ایجاد می کند. دومین خط المانی که شناسه ی آن "demo"می باشد را یافته سپس آرایه را در "innerHTML" آن المان نمایش می دهد.

مثال:

 

نمونه یک

 

Saab,Volvo,BMW

 

 

var cars = ["Saab", "Volvo", "BMW"];

document.getElementById("demo").innerHTML = cars;

 

 

خودتان امتحان کنید. یک آرایه ایجاد کرده و مقادیری به آن تخصیص دهید.

 

نمونه دو

var cars = ["Saab", "Volvo", "BMW"];

فاصله و انتهای خط (line break) از هیچ اهمیتی برخوردار نیستند. یک تعریف (declaration) می تواند در چندین خط ادامه داشته باشد.

مثال:

 

نمونه سه

var cars = [

"Saab",

"Volvo",

"BMW"

];

توجه:

توجه داشته باشید که هیچ گاه پس از آخرین المان (در مثال بالا "BMW") ویرگول قرار ندهید، زیرا ممکن است در مرورگرهای مختلف نتایج متفاوتی ارائه دهد.

 

آرایه چیست ؟

در آموزش طراحی سایت شی آرایه یک نوع خاص از متغیر هاست که می تواند چندین داده را در قالب یک نام در خود ذخیره کند. آرایه مجموعه ای از متغیرهایی از یک نوع داده ای با نام یکسان است، که هر کدام از اعضای آن توسط یک شمارنده یا شاخص (index)، از یکدیگر تمیز داده می شوند. به عنوان مثال فرض کنید فهرستی از اقلام یا آیتم ها (برای مثال لیستی از اسم ماشین ها) را دارید که هر یک در متغیر ی مجزا ذخیره می گردد.

var car1 = "Saab";‎

var car2 = "Volvo";‎

var car3 = "BMW";‎

چنانچه بخواهیم درون آیتم های فوق حلقه زده (آن ها را تکرار کرده) و ماشین مورد نظر را پیدا کنیم چه اتفاقی رخ می دهد؟ اگر تعداد ماشین ها 3 تا نه بلکه 300 تا بود چه اتفاقی رخ می داد؟ این مسئله با بهره گیری از آرایه حل می شود. یک آرایه همان طور که پیش تر ذکر کردیم قادر است چندین مقدار را تحت نام یکسان در خود ذخیره کرده و از طریق اندیس به آن مقادیر دسترسی پیدا کند.

ایجاد آرایه

استفاده از یک آرایه ی متنی (array literal) بهترین و نیز آسان ترین روش برای ایجاد یک آرایه ی جاوا اسکریپت می باشد.

 

دستور نگارش (syntax)

var array-name = [item1, item2, ...];‎

مثال:

var cars = ["Saab", "Volvo", "BMW"];‎

 

استفاده از کلید واژه ی new

مثال زیر نیز یک آرایه ایجاد کرده و به آن مقادیری را تخصیص می دهد.

مثال:

 

نمونه چهار

var cars = new Array("Saab", "Volvo", "BMW");

نکته:

دو مثال بالا هر دو یک کار یکسان را انجام می دهند. نیازی به استفاده از new Array() وجود ندارد. برای آسانی، قابلیت خوانایی بیشتر و نیز افزایش سرعت اجرا توصیه می کنیم از نمونه ی اول استفاده کنید.

 

دسترسی به المان های آرایه

برای دسترسی به المان مورد نظر در آرایه از شماره ی اندیس کمک می گیریم. دستور زیر نحوه ی دسترسی به مقدار اولین المان را نمایش می هد.

var name = cars[0];‎

دستور زیر اولین المان را اصلاح می کند.

cars[0] = "Opel";‎

توجه:

دقت داشته باشید که [0] اولین المان محسوب می گردد و [1] دومین شمارنده ی آرایه ها در جاوا اسکریپت از صفر آغاز می شود.

 

امکان داشتن چندین شی مختلف در یک آرایه

در آموزش طراحی سایت متغیر در جاوا اسکریپت می تواند یک شی باشد. در حقیقت آرایه یک نوع خاص شی محسوب می گردد، به این خاطر هم می توانید متغیرهایی از نوع های مختلف در یک آرایه داشته باشیم. می توان اشیا (object)، توابع (function) یا آرایه (array) در دل آرایه ی دیگر قرار داد.

myArray[0] = Date.now;‎

myArray[1] = myFunction;‎

myArray[2] = myCars;

 

آرایه یک شی است

آرایه یک نوع خاص شی است. عملگر (operator) typeof در جاوا اسکریپت (برای آرایه) "object" بازمی گرداند. آریه برای دسترسی به المان های خود از شماره کمک می گیرد. به عنوان مثال person[0] المان John را باز می گرداند.

Arrayمثال:

 

نمونه پنج

var person = ["John", "Doe", 46];

اشیا با استفاده از اسم (name) به اعضای ("member") خود دستیابی پیدا می کنند. برای مثال person.firstName المانJohn را بازیابی می کند.

objectمثال:

 

نمونه شش

var person = {firstName:"John", lastName:"Doe", age:46};

 

خواص property ها (خواص) و method های (توابع) مربوط به آرایه

اگر به مثال زیر دقت کنید متوجه می شوید که length property تعداد المان های موجود در cars را برمی گرداند و تابع sort()، cars را به ترتیب حروف الفبا مرتب سازی (sort) می کند.

مثال:

var x = cars.length; // The length property returns ‎the number of elements in cars

var y = cars.sort(); // The sort() method sort cars in ‎alphabetical order

 

تشریح خاصیت length

دستور length property یک آرایه، طول یا تعداد المان های موجود در یک آرایه را باز گردانی می کند.

مثال:

 

نمونه هفت

var fruits = ["Banana", "Orange", "Apple", "Mango"];

fruits.length; // the length of fruits is 4

 

افزودن المان جدید به یک آرایه

آسان ترین روش برای افزورن یک element جدید به آرایه، استفاده از تابع (method) push می باشد.

مثال:

 

نمونه هشت

var fruits = ["Banana", "Orange", "Apple", "Mango"];

fruits.push("Lemon"); // adds a new element (Lemon) to fruits

 

همچنین می توان این کار را با بهره گیری از length property انجام داد.

مثال:

 

نمونه نه

var fruits = ["Banana", "Orange", "Apple", "Mango"];

fruits[fruits.length] = "Lemon"; // adds a new element (Lemon) to fruits

 

ایجاد یک حلقه در آرایه (تکرار المان های یک آرایه به تعداد دفعات معین)

در loop for مجموعه دستورالعمل ها به تعداد معلوم و مورد نیاز، تکرار می شوند. یکی از بهترین روش های تکرار المان های یک آرایه استفاده از حلقه ی بیان شده است.

مثال:

 

نمونه ده

var index;

var fruits = ["Banana", "Orange", "Apple", "Mango"];

for (index = 0; index < fruits.length; index++) {

text += fruits[index];

}

 

آرایه ی شرکت پذیر چیست (associative arrays)؟

بسیاری از زبان های برنامه نویسی کنونی از آرایه های با اندیس های نام گذاری شده پشتیبانی می کنند. آرایه هایی که اندیس های آن ها نام گذاری شده، آرایه های شرکت پذیر یا (hashes) associative arrays نامیده می شوند. جاوا اسکریپت از آرایه هایی که دارای named index (اندیس نام گذاری شده) هستند پشتیبانی نمی کند. در عوض این زبان از قابلیت numbered indexes (اندیس های شماره گذاری شده) پشتیبانی می کند.

مثال:

 

نمونه یازده

var person = [];

person[0] = "John";

person[1] = "Doe";

person[2] = 46;

var x = person.length; // person.length will return 3

var y = person[0]; // person[0] will return "John"

توجه:

در صورت استفاده از آرایه ی نام گذاری شده، جاوا اسکریپت آرایه را به یک object استاندارد باز تعریف می کند. پس از آن تمامی متدها و خواص مربوط به آرایه نتایج نا صحیح و غیر مجاز تولید می کنند.

مثال:

 

نمونه دوازده

var person = [];

person["firstName"] = "John";

person["lastName"] = "Doe";

person["age"] = 46;

var x = person.length; // person.length will return 0

var y = person[0]; // person[0] will return undefined

 

تشریح تفاوت بین آرایه (array) و شی (object)

همان طور که پیش تر شرح داده شد، در جاوا اسکریپت آرایه ها از اندیس های شماره دار استفاده می کنند. اشیا (object) نیز از اندیس های نام دار (named indexes) استفاده می کنند.

 

چه زمانی باید از array استفاده کرد و چه زمانی از object؟

جاوا سکرپیت JavaScript از آرایه های شرکت پذیر (associative array) پشتیبانی نمی کند. اگر می خواهید اسم المان ها از نوع رشته (نوشته یا متن) باشد، در آن صورت به طور حتم باید از object استفاده کنید. چنانچه مایلید اسم المان از نوع عددی یا شماره باشد، باید از array استفاده کنید. تا حد ممکن سعی کنید از بکار گیری constructor (سازنده) پیش فرض و توکار ()JavaScript،new Array خودداری کنید. بجای استفاده از روش منسوخ بالا می توانید از روش نوین [] بهره بگیرید. هر دو دستور کاملا متفاوت نام برده، آرایه ای تهی به نام points ایجاد می کنند.

var points = new Array(); // Bad

var points = []; // Good

بار دیگر هر دو دستور آرایه ای ایجاد می کنند که دربردارنده ی 6 عدد است.

 

نمونه سیزده

var points = new Array(40, 100, 1, 5, 25, 10) // Bad

var points = [40, 100, 1, 5, 25, 10]; // Good

استفاده از کلیدواژه ی new برای ایجاد آراِیه ی جدید به دلیل طولانی و پیچیده تر کردن کد منسوخ تلقی تلقی می گردد.

var points = new Array(40, 100);  // Creates an array with two elements (40 and 100)

ببینید در صورت حذف کردن یکی از المان ها چه اتفاقی رخ می دهد!

 

نمونه چهارده

var points = new Array(40);       // Creates an array with 40 undefined elements !!!!!

 

چگونه یک آرایه را تشخیص دهیم؟

یکی از سوال هایی که به طور متدوال مطرح می شود این است که چگونه می توان تشخیص داد آیا یک متغیر آرایه هست یا خیر؟ یکی از مشکل هایی که با آن مواجه می شویم، این است که عملگر typeof "object" باز می گرداند.

 

نمونه پانزده

var fruits = ["Banana", "Orange", "Apple", "Mango"];

typeof fruits; // typeof returns object

عملگر مزبور به این خاطر "object" برمی گرداند که یک JavaScript array یا آرایه ی جاوا اسکریپت خود یک شی است. جهت رفع این مشکل توصیه می کنیم isArray() function خود را ایجاد کنید.

 

نمونه شانزده

function isArray(myArray) {

return myArray.constructor.toString().indexOf("Array") > -1;

}

تابع function (تابع) بالا همیشه در صورتی که آرگومان مورد نظر یک آرایه باشد، مقدار true باز می گرداند و یا اگر بخواهیم دقیق تر توضیح بدیم اگر نوع ورودی تابع از نوع "[object array]" باشد مقدار صحیح (true) برمی گرداند.

آموزش طراحی سایت ادامه دارد

  • افشین رفوآ
  • ۰
  • ۰

 

سلام دوستان...

با آموزش CSS3 از دوره آموزش طراحی سایت همراه ما باشید

 

آموزش رنگها در CSS3

در CSS از اسم رنگ دلخواه, مقدار شانزده شانزدهی (hexadecimal) و RGB (red blue green) پشتیبانی می کند . اما در CSS3 خواص و امکانات نوینی ارائه گردیده که به شرح زیر می باشد :

  • رنگ های RGBA (red, blue, green و alpha)

  • رنگ های HSL (hue-saturation-lightness / اشباع-روشنایی یا سبکی رنگ)

  • رنگ های HSLA (اشباع-روشنایی یا سبکی رنگی با کانال آلفا)

  • درجه ی شفافیت و کدری Opacity

 

رنگ های RGBA شامل (red, blue, green و alpha)

 

رنگ های RGBA در واقع همان red, blue, green هستند که در CSS3 با افزوده شدن کانال آلفا (Alpha channel) به آن توسعه داده شده و قابلیت بیشتری پیدا کرده است . این قابلیت جدید به شما امکان می دهد درجه یا میزان کدری و شفافیت (opacity) را تعیین کنید . مقدار رنگ های RGBA باrgba(red, green, blue, alpha) تعریف و مقداردهی می شوند . پارامتر alpha عددی است بین 0.0 (کاملاً شفاف) و 1.0 (کاملاً کدر) .

 

مثال زیر رنگ های RGBA متفاوتی تعریف می کند :

p1 {background-color: rgba(255, 0, 0, 0.3);} /* red with opacity */

#p2 {background-color: rgba(0, 255, 0, 0.3);} /* green with opacity */

#p3 {background-color: rgba(0, 0, 255, 0.3);} /* blue with opacity */

 

آموزش طراحی سایت : رنگ های HSL

اچ HSL مخفف یا سرنام Hue, Saturation و Lightness می باشد .

یک مقدار HSLبا hsl(hue, saturation, lightness) مقدار دهی و مشخص می شود .

مقدار HUE یک درجه روی گردونه ی رنگ آمیزی / color wheel (از 0 تا 360) می باشد :

  • 0 (یا 360) کاملاً قرمز است

  • 120 سبز محسوب می شود

  • 240 آبی محسوب می شود/li>

 

مفهوم Saturation یک مقدار درصدی است : %100 یعنی آن رنگ در قوی ترین و پررنگ ترین حالت آن

مفهوم Lightness نیز یک درصد است : %0 تیره و %100 سفید است .

 

مثال زیر رنگ های مختلف HSL را مقداردهی می کند :

#p1 {background-color: hsl(120, 100%, 50%);} /* green */

#p2 {background-color: hsl(120, 100%, 75%);} /* light green */

#p3 {background-color: hsl(120, 100%, 25%);} /* dark green */

#p4 {background-color: hsl(120, 60%, 70%);} /* pastel green */

 

رنگ های HSLA (اشباع-روشنایی یا سبکی رنگی با کانال آلفا)

مقادیر HSLA در حقیقت همان مقادیر رنگ های HSL هستند که کانال الفا به آن ها افزوده شده است که درجه ی کدری و روشنایی (opacity) رنگ را تنظیم می کند . مقدار رنگ های HSLA با hsla(hue, saturation, lightness, alpha) مشخص می شود, پارامتر آلفا میزان کدری و شفافیت رنگ را تنظیم می کند . پارامتر الفا عددی است بین 0.0 (کاملاً شفاف) و 1.0 (کاملاً کدر و تیره) .

 

نمونه ی زیر رنگ های HSLA متفاوتی را تعریف و مقداردهی می کند :

#p1 {background-color: hsla(120, 100%, 50%, 0.3);} /* green with opacity */

#p2 {background-color: hsla(120, 100%, 75%, 0.3);} /* light green with opacity */

#p3 {background-color: hsla(120, 100%, 25%, 0.3);} /* dark green with opacity */

#p4 {background-color: hsla(120, 60%, 70%, 0.3);} /* pastel green with opacity */

 

مفهوم Opacity (درجه ی تیرگی و شفافیت)

خاصیت Opacity درجه ی تیرگی و شفافیت را ویژه ی یک مقدار RGB مشخص, مقداردهی می کند . مقدار خاصیت opacity باید عدد یا مقداری بین 0.0 (کاملاً شفاف) و 1.0 (کاملاً کدر) باشد .

 

همان طور که مشاهده می کنید نوشته ی درون رنگ نیز همراه خود رنگ کدر شده است . مثال زیر مقادیر RGB مختلفی را با opacity نشان می دهد :

#p1 {background-color:rgb(255,0,0);opacity:0.6;} /* red with opacity */

#p2 {background-color:rgb(0,255,0);opacity:0.6;} /* green with opacity */

#p3 {background-color:rgb(0,0,255);opacity:0.6;} /* blue with opacity */

 

آموزش گرادینت در css

در CSS از اسم رنگ دلخواه, مقدار شانزده شانزدهی (hexadecimal) و RGB (red blue green) پشتیبانی می کند .

اما در CSS3 خواص و امکانات نوینی ارائه گردیده که به شرح زیر می باشد :

  • رنگ های RGBA (red, blue, green و alpha)

  • رنگ های HSL (hue-saturation-lightness / اشباع-روشنایی یا سبکی رنگ)

  • رنگ های HSLA (اشباع-روشنایی یا سبکی رنگی با کانال آلفا)

  • درجه ی شفافیت و کدری Opacity

رنگ های RGBA (red, blue, green و alpha)

رنگ های RGBA در واقع همان red, blue, green هستند که در CSS3 با افزوده شدن کانال آلفا (Alpha channel) به آن توسعه داده شده و قابلیت بیشتری پیدا کرده است . این قابلیت جدید به شما امکان می دهد درجه یا میزان کدری و شفافیت (opacity) را تعیین کنید . مقدار رنگ های RGBA باrgba(red, green, blue, alpha) تعریف و مقداردهی می شوند . پارامتر alpha عددی است بین 0.0 (کاملاً شفاف) و 1.0 (کاملاً کدر) .

 

مثال زیر رنگ های RGBA متفاوتی تعریف می کند :

#p1 {background-color: rgba(255, 0, 0, 0.3);} /* red with opacity */

#p2 {background-color: rgba(0, 255, 0, 0.3);} /* green with opacity */

#p3 {background-color: rgba(0, 0, 255, 0.3);} /* blue with opacity */

 

رنگ های HSL

رنگ HSL مخفف یا سرنام Hue, Saturation و Lightness می باشد . یک مقدار HSLبا hsl(hue, saturation, lightness) مقدار دهی و مشخص می شود .

مقدار HUE یک درجه روی گردونه ی رنگ آمیزی / color wheel (از 0 تا 360) می باشد :

  • 0 (یا 360) کاملاً قرمز است

  • 120 سبز محسوب می شود

  • 240 آبی محسوب می شود/li>

مفهوم Saturation یک مقدار درصدی است : %100 یعنی آن رنگ در قوی ترین و پررنگ ترین حالت آن

مفهوم Lightness نیز یک درصد است : %0 تیره و %100 سفید است .

 

مثال زیر رنگ های مختلف HSL را مقداردهی می کند :

#p1 {background-color: hsl(120, 100%, 50%);} /* green */

#p2 {background-color: hsl(120, 100%, 75%);} /* light green */

#p3 {background-color: hsl(120, 100%, 25%);} /* dark green */

#p4 {background-color: hsl(120, 60%, 70%);} /* pastel green */

 

رنگ های HSLA (اشباع-روشنایی یا سبکی رنگی با کانال آلفا)

مقادیر HSLA در حقیقت همان مقادیر رنگ های HSL هستند که کانال الفا به آن ها افزوده شده است که درجه ی کدری و روشنایی (opacity) رنگ را تنظیم می کند . مقدار رنگ های HSLA با hsla(hue, saturation, lightness, alpha) مشخص می شود, پارامتر آلفا میزان کدری و شفافیت رنگ را تنظیم می کند . پارامتر الفا عددی است بین 0.0 (کاملاً شفاف) و 1.0 (کاملاً کدر و تیره) .

 

نمونه ی زیر رنگ های HSLA متفاوتی را تعریف و مقداردهی می کند :

#p1 {background-color: hsla(120, 100%, 50%, 0.3);} /* green with opacity */

#p2 {background-color: hsla(120, 100%, 75%, 0.3);} /* light green with opacity */

#p3 {background-color: hsla(120, 100%, 25%, 0.3);} /* dark green with opacity */

#p4 {background-color: hsla(120, 60%, 70%, 0.3);} /* pastel green with opacity */

 

درجه ی تیرگی و شفافیت Opacity

خاصیت Opacity درجه ی تیرگی و شفافیت را ویژه ی یک مقدار RGB مشخص, مقداردهی می کند . مقدار خاصیت opacity باید عدد یا مقداری بین 0.0 (کاملاً شفاف) و 1.0 (کاملاً کدر) باشد .

 

همان طور که مشاهده می کنید نوشته ی درون رنگ نیز همراه خود رنگ کدر شده است . مثال زیر مقادیر RGB مختلفی را با opacity نشان می دهد :

#p1 {background-color:rgb(255,0,0);opacity:0.6;} /* red with opacity */

#p2 {background-color:rgb(0,255,0);opacity:0.6;} /* green with opacity */

#p3 {background-color:rgb(0,0,255);opacity:0.6;} /* blue with opacity */

آموزش طراحی سایت ادامه دارد

  • افشین رفوآ
  • ۰
  • ۰

 

سلام با آموزش Bootstrap 4 از دوره آموزش طراحی سایت در خدمت شما هستیم

 

آموزش کاربرد روش Flex در Bootstrap 4

بوت استرپ 4، از کلاس های Flex برای کنترل چیدمان (layout) اجزای صفحه استفاده می کند.

 

آموزش FlexBox با بوت استرپ 4:

بزرگترین تفاوت بین Bootstrap 3 و Bootstrap 4 این است که بوت استرپ 4 از FlexBox به جای شناورسازی (floats) جهت مدیریت و چیدمان قرارگیری عناصر صفحه، استفاده می کند.

ماژول قالب بندی Flexible Box، روش ساده تری جهت ایجاد قالب ریسپانسیو و واکنش گرا، بدون استفاده از خاصیت های شناوری (float) و موقعیت (Position)، در اختیارمان قرار داده است. اگر با ماژول Flex آشنا نیستید، به بخش آموزش FlexBox در سایت تحلیل داده بروید.

نکته :

ماژول FlexBox در نسخه های IE9 و قبلتر پشتیبانی نمی شود.

اگر نیاز دارید تا از پشتیبانی مرورگرهای IE9 و IE8 بهره گیرید، از Bootstrap 3 استفاده نمایید. بوت استرپ ورژن 3، پایدارترین نسخه بوت استرپ تا سال 2019 بوده و همچنان توسط تیم تولید کننده جهت رفع باگ های احتمالی و پشتیبانی و آموزش، مورد حمایت است اما ویژگی های جدید بوت استرپ 4، به آن اضافه نشده است!

برای ایجاد یک عنصر دربرگیرنده (Container) ماژول FlexBox و قرار دادن عناصر فرزند مورد نظر در آن، از کلاس d-flex، استفاده نمایید.

مثال: در کد مثال عملی زیر، یک عنصر FlexBox ایجاد کرده ایم که 3 عنصر دیگر درون آن قرار گرفته است.

 

 

 

آموزش طراحی سایت : مثال 1

 

 

 

 

Bootstrap Example

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Flex

 

 

To create a flexbox container and transform direct children into flex items, use the d-flex class:

 

 

 

 

Flex item 1

 

 

Flex item 2

 

 

Flex item 3

 

 

 

 

 

 

 

 

خروجی :

 

Flex

To create a flexbox container and transform direct children into flex items, use the d-flex class:

 

برای ایجاد یک عنصر درون خطی inline flexbox، از کلاس d-inline-flex به صورت زیر استفاده کنید :

 

مثال 2

 

 

 

 

 

Bootstrap Example

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Inline Flex

 

 

To create an inline flexbox container, use the d-inline-flex class:

 

 

 

 

Flex item 1

 

 

Flex item 2

 

 

Flex item 3

 

 

 

 

 

 

 

 

خروجی :

 

Inline Flex

To create an inline flexbox container, use the d-inline-flex class:

 

 

آموزش طراحی سایت : آموزش چینش افقی Horizontal Direction در FlexBox:

از کلاس flex-row برای نمایش افقی (Horizontal) عناصر به صورت کنار هم استفاده نمایید (این حالت، روش پیش فرض نمایش flexBox است).

نکته :

برای نمایش عناصر از راست به چپ (برعکس حالت پیش فرض)، از کلاس flex-row-reverse استفاده نمایید.

مثال: در کد مثال عملی زیر، گروه اول عناصر را به صورت پیش فرض و از چپ به راست نمایش داده و گروه دوم را به صورت برعکس (از راست به چپ) قرار داده ایم :

 

مثال 3

 

 

 

 

Bootstrap Example

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Horizontal Direction

 

 

Use .flex-row to make the flex items appear side by side (default):

 

 

 

 

Flex item 1

 

 

Flex item 2

 

 

Flex item 3

 

 

 

 

Use .flex-row-reverse to right-align the direction:

 

 

 

 

Flex item 1

 

 

Flex item 2

 

 

Flex item 3

 

 

 

 

 

 

 

 

خروجی :

 

Horizontal Direction

Use .flex-row to make the flex items appear side by side (default):

 

Use .flex-row-reverse to right-align the direction:

 

 

آموزش چینش عمودی عناصر Vertical Direction در FlexBox:

از کلاس flex-column برای نمایش عناصر به صورت عمودی (بر روی هم) استفاده کنید. همچنین کلاس flex-column-reverse، عناصر را به صورت عمودی، ولی با ترتیب برعکس از پایین به بالا، نشان می دهد. همانند کد مثال عملی زیر :

 

مثال 4

 

 

 

 

Bootstrap Example

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vertical Direction

 

 

Use .flex-column to display the flex items vertically (on top of each other):

 

 

 

 

Flex item 1

 

 

Flex item 2

 

 

Flex item 3

 

 

 

 

Use .flex-column-reverse to reverse the vertical direction:

 

 

 

 

Flex item 1

 

 

Flex item 2

 

 

Flex item 3

 

 

 

 

 

 

 

 

خروجی :

 

Vertical Direction

Use .flex-column to display the flex items vertically (on top of each other):

 

Use .flex-column-reverse to reverse the vertical direction:

 

 

آموزش طراحی سایت : آموزش ترازبندی خطی (Justify) عناصر در FlexBox:

از کلاس های justify-content-* برای تنظیم ترتیب قرارگیری افقی (Justify) عناصر FlexBox استفاده می شود که در آن * می تواند یکی از مقادیر زیر را داشته باشد :

  • مقدار start : حالت پیش فرض. در این حالت عناصر از سمت چپ به راست مرتب می شوند.

  • مقدار end : در این حالت، عناصر در سمت راست عنصر دربرگیرنده تراز می شوند.

  • مقدار Center: در این حالت عناصر در وسط عنصر دربرگیرنده قرار می گیرند.

  • مقدار between: در این حالت، عنصر اول و آخر به لبه های عنصر مادر چسبیده و سایر عناصر در بین آن ها با فاصله تراز می شوند.

  • مقدار around: در این حالت، عناصر به همراه فضای خالی به صورت مساوی درون عنصر مادر قرار می گیرند.

تمامی موارد فوق را در کد مثال عملی زیر نشان داده ایم :

 

مثال 5

 

 

 

 

Bootstrap Example

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Justify content

 

 

Use the .justify-content-* classes to change the alignment of flex items. Choose from start (default), end, center, between or around:

 

 

 

 

Flex item 1

 

 

Flex item 2

 

 

Flex item 3

 

 

 

 

 

 

Flex item 1

 

 

Flex item 2

 

 

Flex item 3

 

 

 

 

 

 

Flex item 1

 

 

Flex item 2

 

 

Flex item 3

 

 

 

 

 

 

Flex item 1

 

 

Flex item 2

 

 

Flex item 3

 

 

 

 

 

 

Flex item 1

 

 

Flex item 2

 

 

Flex item 3

 

 

 

 

 

 

 

 

خروجی :

 

Justify content

Use the .justify-content-* classes to change the alignment of flex items. Choose from start (default), end, center, between or around:

 

 

 

 

آموزش طراحی سایت ادامه دارد.

  • افشین رفوآ