آموزش برنامه نویسی

به روز ترین مطالب آموزشی و متدلوژی های برنامه نویسی

آموزش برنامه نویسی

به روز ترین مطالب آموزشی و متدلوژی های برنامه نویسی

آموزشگاه تحلیل داده فعالیت رسمی خود را از سال 1380 در قالب آموزشگاه تخصصی نرم افزار آغاز نموده. این موسسه از همان ابتدای تأسیس با بهره مندی از استاید حرفه ای رشته های نرم افزار و بانک های اطلاعاتی ، فعالیت تخصصی خود را در زمینه آموزش برنامه نویسی و بانک های اطلاعاتی آغاز نمود و پس از گذشت اندک زمانی توانست در زمینه نرم افزار و شبکه بعنوان یکی از حرفه ای ترین موسسات ایران ظاهر شود. با توجه به اینکه مدیریت آموزشگاه شخصاً در رشته نرم افزار تحصیل کرده و سابقه طولانی در تحلیل و طراحی و پیاده سازی نرم افزار و بانک های اطلاعاتی دارند ، خط مشی کلی موسسه بر مبنای آموزش پایه ای ، کاربردی ، عملی و تخصصی نرم افزار بنا شده است.


آدرس : خیابان شریعتی بالاتر از ملک جنب بانک صادرات طبقه دوم واحد 7
همراه: 09123840871 تلفن: 88146323 - 88146330

۱۴ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «آموزش طراحی سایتpdf» ثبت شده است

  • ۰
  • ۰

امروز با پست جدیدی از سری پست های آموزش طراحی سایت همراه شما هستیم.

در این پست آرایه ها در جاوا اسکریپت را مورد بررسی قرار می دهیم.

آرایه ها (در جاوا اسکریپت) چندین متغیر را در قالب تنها یک متغیر ذخیره می کنند یا به عبارتی دیگر آرایه یک متغیر خاص است که می توانید به طور همزمان چندین مقدار (بیش از یک مقدار) را در آن ذخیره نمایید. در این بخش با استفاده از یک اسکریپت، آرایه ها را داخل تگ

با شناسه "demo"نمایش می دهیم. همان طور که در مثال زیر مشاهده می کنید، اولین خط ، آرایه ای به نام cars ایجاد می کند. دومین خط المانی که شناسه ی آن "demo"می باشد را یافته سپس آرایه را در "innerHTML" آن المان نمایش می دهد.

مثال:

 

نمونه یک

 

Saab,Volvo,BMW

 

 

var cars = ["Saab", "Volvo", "BMW"];

document.getElementById("demo").innerHTML = cars;

 

 

خودتان امتحان کنید. یک آرایه ایجاد کرده و مقادیری به آن تخصیص دهید.

 

نمونه دو

var cars = ["Saab", "Volvo", "BMW"];

فاصله و انتهای خط (line break) از هیچ اهمیتی برخوردار نیستند. یک تعریف (declaration) می تواند در چندین خط ادامه داشته باشد.

مثال:

 

نمونه سه

var cars = [

"Saab",

"Volvo",

"BMW"

];

توجه:

توجه داشته باشید که هیچ گاه پس از آخرین المان (در مثال بالا "BMW") ویرگول قرار ندهید، زیرا ممکن است در مرورگرهای مختلف نتایج متفاوتی ارائه دهد.

 

آرایه چیست ؟

در آموزش طراحی سایت شی آرایه یک نوع خاص از متغیر هاست که می تواند چندین داده را در قالب یک نام در خود ذخیره کند. آرایه مجموعه ای از متغیرهایی از یک نوع داده ای با نام یکسان است، که هر کدام از اعضای آن توسط یک شمارنده یا شاخص (index)، از یکدیگر تمیز داده می شوند. به عنوان مثال فرض کنید فهرستی از اقلام یا آیتم ها (برای مثال لیستی از اسم ماشین ها) را دارید که هر یک در متغیر ی مجزا ذخیره می گردد.

var car1 = "Saab";‎

var car2 = "Volvo";‎

var car3 = "BMW";‎

چنانچه بخواهیم درون آیتم های فوق حلقه زده (آن ها را تکرار کرده) و ماشین مورد نظر را پیدا کنیم چه اتفاقی رخ می دهد؟ اگر تعداد ماشین ها 3 تا نه بلکه 300 تا بود چه اتفاقی رخ می داد؟ این مسئله با بهره گیری از آرایه حل می شود. یک آرایه همان طور که پیش تر ذکر کردیم قادر است چندین مقدار را تحت نام یکسان در خود ذخیره کرده و از طریق اندیس به آن مقادیر دسترسی پیدا کند.

ایجاد آرایه

استفاده از یک آرایه ی متنی (array literal) بهترین و نیز آسان ترین روش برای ایجاد یک آرایه ی جاوا اسکریپت می باشد.

 

دستور نگارش (syntax)

var array-name = [item1, item2, ...];‎

مثال:

var cars = ["Saab", "Volvo", "BMW"];‎

 

استفاده از کلید واژه ی new

مثال زیر نیز یک آرایه ایجاد کرده و به آن مقادیری را تخصیص می دهد.

مثال:

 

نمونه چهار

var cars = new Array("Saab", "Volvo", "BMW");

نکته:

دو مثال بالا هر دو یک کار یکسان را انجام می دهند. نیازی به استفاده از new Array() وجود ندارد. برای آسانی، قابلیت خوانایی بیشتر و نیز افزایش سرعت اجرا توصیه می کنیم از نمونه ی اول استفاده کنید.

 

دسترسی به المان های آرایه

برای دسترسی به المان مورد نظر در آرایه از شماره ی اندیس کمک می گیریم. دستور زیر نحوه ی دسترسی به مقدار اولین المان را نمایش می هد.

var name = cars[0];‎

دستور زیر اولین المان را اصلاح می کند.

cars[0] = "Opel";‎

توجه:

دقت داشته باشید که [0] اولین المان محسوب می گردد و [1] دومین شمارنده ی آرایه ها در جاوا اسکریپت از صفر آغاز می شود.

 

امکان داشتن چندین شی مختلف در یک آرایه

در آموزش طراحی سایت متغیر در جاوا اسکریپت می تواند یک شی باشد. در حقیقت آرایه یک نوع خاص شی محسوب می گردد، به این خاطر هم می توانید متغیرهایی از نوع های مختلف در یک آرایه داشته باشیم. می توان اشیا (object)، توابع (function) یا آرایه (array) در دل آرایه ی دیگر قرار داد.

myArray[0] = Date.now;‎

myArray[1] = myFunction;‎

myArray[2] = myCars;

 

آرایه یک شی است

آرایه یک نوع خاص شی است. عملگر (operator) typeof در جاوا اسکریپت (برای آرایه) "object" بازمی گرداند. آریه برای دسترسی به المان های خود از شماره کمک می گیرد. به عنوان مثال person[0] المان John را باز می گرداند.

Arrayمثال:

 

نمونه پنج

var person = ["John", "Doe", 46];

اشیا با استفاده از اسم (name) به اعضای ("member") خود دستیابی پیدا می کنند. برای مثال person.firstName المانJohn را بازیابی می کند.

objectمثال:

 

نمونه شش

var person = {firstName:"John", lastName:"Doe", age:46};

 

خواص property ها (خواص) و method های (توابع) مربوط به آرایه

اگر به مثال زیر دقت کنید متوجه می شوید که length property تعداد المان های موجود در cars را برمی گرداند و تابع sort()، cars را به ترتیب حروف الفبا مرتب سازی (sort) می کند.

مثال:

var x = cars.length; // The length property returns ‎the number of elements in cars

var y = cars.sort(); // The sort() method sort cars in ‎alphabetical order

 

تشریح خاصیت length

دستور length property یک آرایه، طول یا تعداد المان های موجود در یک آرایه را باز گردانی می کند.

مثال:

 

نمونه هفت

var fruits = ["Banana", "Orange", "Apple", "Mango"];

fruits.length; // the length of fruits is 4

 

افزودن المان جدید به یک آرایه

آسان ترین روش برای افزورن یک element جدید به آرایه، استفاده از تابع (method) push می باشد.

مثال:

 

نمونه هشت

var fruits = ["Banana", "Orange", "Apple", "Mango"];

fruits.push("Lemon"); // adds a new element (Lemon) to fruits

 

همچنین می توان این کار را با بهره گیری از length property انجام داد.

مثال:

 

نمونه نه

var fruits = ["Banana", "Orange", "Apple", "Mango"];

fruits[fruits.length] = "Lemon"; // adds a new element (Lemon) to fruits

 

ایجاد یک حلقه در آرایه (تکرار المان های یک آرایه به تعداد دفعات معین)

در loop for مجموعه دستورالعمل ها به تعداد معلوم و مورد نیاز، تکرار می شوند. یکی از بهترین روش های تکرار المان های یک آرایه استفاده از حلقه ی بیان شده است.

مثال:

 

نمونه ده

var index;

var fruits = ["Banana", "Orange", "Apple", "Mango"];

for (index = 0; index < fruits.length; index++) {

text += fruits[index];

}

 

آرایه ی شرکت پذیر چیست (associative arrays)؟

بسیاری از زبان های برنامه نویسی کنونی از آرایه های با اندیس های نام گذاری شده پشتیبانی می کنند. آرایه هایی که اندیس های آن ها نام گذاری شده، آرایه های شرکت پذیر یا (hashes) associative arrays نامیده می شوند. جاوا اسکریپت از آرایه هایی که دارای named index (اندیس نام گذاری شده) هستند پشتیبانی نمی کند. در عوض این زبان از قابلیت numbered indexes (اندیس های شماره گذاری شده) پشتیبانی می کند.

مثال:

 

نمونه یازده

var person = [];

person[0] = "John";

person[1] = "Doe";

person[2] = 46;

var x = person.length; // person.length will return 3

var y = person[0]; // person[0] will return "John"

توجه:

در صورت استفاده از آرایه ی نام گذاری شده، جاوا اسکریپت آرایه را به یک object استاندارد باز تعریف می کند. پس از آن تمامی متدها و خواص مربوط به آرایه نتایج نا صحیح و غیر مجاز تولید می کنند.

مثال:

 

نمونه دوازده

var person = [];

person["firstName"] = "John";

person["lastName"] = "Doe";

person["age"] = 46;

var x = person.length; // person.length will return 0

var y = person[0]; // person[0] will return undefined

 

تشریح تفاوت بین آرایه (array) و شی (object)

همان طور که پیش تر شرح داده شد، در جاوا اسکریپت آرایه ها از اندیس های شماره دار استفاده می کنند. اشیا (object) نیز از اندیس های نام دار (named indexes) استفاده می کنند.

 

چه زمانی باید از array استفاده کرد و چه زمانی از object؟

جاوا سکرپیت JavaScript از آرایه های شرکت پذیر (associative array) پشتیبانی نمی کند. اگر می خواهید اسم المان ها از نوع رشته (نوشته یا متن) باشد، در آن صورت به طور حتم باید از object استفاده کنید. چنانچه مایلید اسم المان از نوع عددی یا شماره باشد، باید از array استفاده کنید. تا حد ممکن سعی کنید از بکار گیری constructor (سازنده) پیش فرض و توکار ()JavaScript،new Array خودداری کنید. بجای استفاده از روش منسوخ بالا می توانید از روش نوین [] بهره بگیرید. هر دو دستور کاملا متفاوت نام برده، آرایه ای تهی به نام points ایجاد می کنند.

var points = new Array(); // Bad

var points = []; // Good

بار دیگر هر دو دستور آرایه ای ایجاد می کنند که دربردارنده ی 6 عدد است.

 

نمونه سیزده

var points = new Array(40, 100, 1, 5, 25, 10) // Bad

var points = [40, 100, 1, 5, 25, 10]; // Good

استفاده از کلیدواژه ی new برای ایجاد آراِیه ی جدید به دلیل طولانی و پیچیده تر کردن کد منسوخ تلقی تلقی می گردد.

var points = new Array(40, 100);  // Creates an array with two elements (40 and 100)

ببینید در صورت حذف کردن یکی از المان ها چه اتفاقی رخ می دهد!

 

نمونه چهارده

var points = new Array(40);       // Creates an array with 40 undefined elements !!!!!

 

چگونه یک آرایه را تشخیص دهیم؟

یکی از سوال هایی که به طور متدوال مطرح می شود این است که چگونه می توان تشخیص داد آیا یک متغیر آرایه هست یا خیر؟ یکی از مشکل هایی که با آن مواجه می شویم، این است که عملگر typeof "object" باز می گرداند.

 

نمونه پانزده

var fruits = ["Banana", "Orange", "Apple", "Mango"];

typeof fruits; // typeof returns object

عملگر مزبور به این خاطر "object" برمی گرداند که یک JavaScript array یا آرایه ی جاوا اسکریپت خود یک شی است. جهت رفع این مشکل توصیه می کنیم isArray() function خود را ایجاد کنید.

 

نمونه شانزده

function isArray(myArray) {

return myArray.constructor.toString().indexOf("Array") > -1;

}

تابع function (تابع) بالا همیشه در صورتی که آرگومان مورد نظر یک آرایه باشد، مقدار true باز می گرداند و یا اگر بخواهیم دقیق تر توضیح بدیم اگر نوع ورودی تابع از نوع "[object array]" باشد مقدار صحیح (true) برمی گرداند.

آموزش طراحی سایت ادامه دارد

  • افشین رفوآ
  • ۰
  • ۰

 

سلام دوستان...

با آموزش CSS3 از دوره آموزش طراحی سایت همراه ما باشید

 

آموزش رنگها در CSS3

در CSS از اسم رنگ دلخواه, مقدار شانزده شانزدهی (hexadecimal) و RGB (red blue green) پشتیبانی می کند . اما در CSS3 خواص و امکانات نوینی ارائه گردیده که به شرح زیر می باشد :

  • رنگ های RGBA (red, blue, green و alpha)

  • رنگ های HSL (hue-saturation-lightness / اشباع-روشنایی یا سبکی رنگ)

  • رنگ های HSLA (اشباع-روشنایی یا سبکی رنگی با کانال آلفا)

  • درجه ی شفافیت و کدری Opacity

 

رنگ های RGBA شامل (red, blue, green و alpha)

 

رنگ های RGBA در واقع همان red, blue, green هستند که در CSS3 با افزوده شدن کانال آلفا (Alpha channel) به آن توسعه داده شده و قابلیت بیشتری پیدا کرده است . این قابلیت جدید به شما امکان می دهد درجه یا میزان کدری و شفافیت (opacity) را تعیین کنید . مقدار رنگ های RGBA باrgba(red, green, blue, alpha) تعریف و مقداردهی می شوند . پارامتر alpha عددی است بین 0.0 (کاملاً شفاف) و 1.0 (کاملاً کدر) .

 

مثال زیر رنگ های RGBA متفاوتی تعریف می کند :

p1 {background-color: rgba(255, 0, 0, 0.3);} /* red with opacity */

#p2 {background-color: rgba(0, 255, 0, 0.3);} /* green with opacity */

#p3 {background-color: rgba(0, 0, 255, 0.3);} /* blue with opacity */

 

آموزش طراحی سایت : رنگ های HSL

اچ HSL مخفف یا سرنام Hue, Saturation و Lightness می باشد .

یک مقدار HSLبا hsl(hue, saturation, lightness) مقدار دهی و مشخص می شود .

مقدار HUE یک درجه روی گردونه ی رنگ آمیزی / color wheel (از 0 تا 360) می باشد :

  • 0 (یا 360) کاملاً قرمز است

  • 120 سبز محسوب می شود

  • 240 آبی محسوب می شود/li>

 

مفهوم Saturation یک مقدار درصدی است : %100 یعنی آن رنگ در قوی ترین و پررنگ ترین حالت آن

مفهوم Lightness نیز یک درصد است : %0 تیره و %100 سفید است .

 

مثال زیر رنگ های مختلف HSL را مقداردهی می کند :

#p1 {background-color: hsl(120, 100%, 50%);} /* green */

#p2 {background-color: hsl(120, 100%, 75%);} /* light green */

#p3 {background-color: hsl(120, 100%, 25%);} /* dark green */

#p4 {background-color: hsl(120, 60%, 70%);} /* pastel green */

 

رنگ های HSLA (اشباع-روشنایی یا سبکی رنگی با کانال آلفا)

مقادیر HSLA در حقیقت همان مقادیر رنگ های HSL هستند که کانال الفا به آن ها افزوده شده است که درجه ی کدری و روشنایی (opacity) رنگ را تنظیم می کند . مقدار رنگ های HSLA با hsla(hue, saturation, lightness, alpha) مشخص می شود, پارامتر آلفا میزان کدری و شفافیت رنگ را تنظیم می کند . پارامتر الفا عددی است بین 0.0 (کاملاً شفاف) و 1.0 (کاملاً کدر و تیره) .

 

نمونه ی زیر رنگ های HSLA متفاوتی را تعریف و مقداردهی می کند :

#p1 {background-color: hsla(120, 100%, 50%, 0.3);} /* green with opacity */

#p2 {background-color: hsla(120, 100%, 75%, 0.3);} /* light green with opacity */

#p3 {background-color: hsla(120, 100%, 25%, 0.3);} /* dark green with opacity */

#p4 {background-color: hsla(120, 60%, 70%, 0.3);} /* pastel green with opacity */

 

مفهوم Opacity (درجه ی تیرگی و شفافیت)

خاصیت Opacity درجه ی تیرگی و شفافیت را ویژه ی یک مقدار RGB مشخص, مقداردهی می کند . مقدار خاصیت opacity باید عدد یا مقداری بین 0.0 (کاملاً شفاف) و 1.0 (کاملاً کدر) باشد .

 

همان طور که مشاهده می کنید نوشته ی درون رنگ نیز همراه خود رنگ کدر شده است . مثال زیر مقادیر RGB مختلفی را با opacity نشان می دهد :

#p1 {background-color:rgb(255,0,0);opacity:0.6;} /* red with opacity */

#p2 {background-color:rgb(0,255,0);opacity:0.6;} /* green with opacity */

#p3 {background-color:rgb(0,0,255);opacity:0.6;} /* blue with opacity */

 

آموزش گرادینت در css

در CSS از اسم رنگ دلخواه, مقدار شانزده شانزدهی (hexadecimal) و RGB (red blue green) پشتیبانی می کند .

اما در CSS3 خواص و امکانات نوینی ارائه گردیده که به شرح زیر می باشد :

  • رنگ های RGBA (red, blue, green و alpha)

  • رنگ های HSL (hue-saturation-lightness / اشباع-روشنایی یا سبکی رنگ)

  • رنگ های HSLA (اشباع-روشنایی یا سبکی رنگی با کانال آلفا)

  • درجه ی شفافیت و کدری Opacity

رنگ های RGBA (red, blue, green و alpha)

رنگ های RGBA در واقع همان red, blue, green هستند که در CSS3 با افزوده شدن کانال آلفا (Alpha channel) به آن توسعه داده شده و قابلیت بیشتری پیدا کرده است . این قابلیت جدید به شما امکان می دهد درجه یا میزان کدری و شفافیت (opacity) را تعیین کنید . مقدار رنگ های RGBA باrgba(red, green, blue, alpha) تعریف و مقداردهی می شوند . پارامتر alpha عددی است بین 0.0 (کاملاً شفاف) و 1.0 (کاملاً کدر) .

 

مثال زیر رنگ های RGBA متفاوتی تعریف می کند :

#p1 {background-color: rgba(255, 0, 0, 0.3);} /* red with opacity */

#p2 {background-color: rgba(0, 255, 0, 0.3);} /* green with opacity */

#p3 {background-color: rgba(0, 0, 255, 0.3);} /* blue with opacity */

 

رنگ های HSL

رنگ HSL مخفف یا سرنام Hue, Saturation و Lightness می باشد . یک مقدار HSLبا hsl(hue, saturation, lightness) مقدار دهی و مشخص می شود .

مقدار HUE یک درجه روی گردونه ی رنگ آمیزی / color wheel (از 0 تا 360) می باشد :

  • 0 (یا 360) کاملاً قرمز است

  • 120 سبز محسوب می شود

  • 240 آبی محسوب می شود/li>

مفهوم Saturation یک مقدار درصدی است : %100 یعنی آن رنگ در قوی ترین و پررنگ ترین حالت آن

مفهوم Lightness نیز یک درصد است : %0 تیره و %100 سفید است .

 

مثال زیر رنگ های مختلف HSL را مقداردهی می کند :

#p1 {background-color: hsl(120, 100%, 50%);} /* green */

#p2 {background-color: hsl(120, 100%, 75%);} /* light green */

#p3 {background-color: hsl(120, 100%, 25%);} /* dark green */

#p4 {background-color: hsl(120, 60%, 70%);} /* pastel green */

 

رنگ های HSLA (اشباع-روشنایی یا سبکی رنگی با کانال آلفا)

مقادیر HSLA در حقیقت همان مقادیر رنگ های HSL هستند که کانال الفا به آن ها افزوده شده است که درجه ی کدری و روشنایی (opacity) رنگ را تنظیم می کند . مقدار رنگ های HSLA با hsla(hue, saturation, lightness, alpha) مشخص می شود, پارامتر آلفا میزان کدری و شفافیت رنگ را تنظیم می کند . پارامتر الفا عددی است بین 0.0 (کاملاً شفاف) و 1.0 (کاملاً کدر و تیره) .

 

نمونه ی زیر رنگ های HSLA متفاوتی را تعریف و مقداردهی می کند :

#p1 {background-color: hsla(120, 100%, 50%, 0.3);} /* green with opacity */

#p2 {background-color: hsla(120, 100%, 75%, 0.3);} /* light green with opacity */

#p3 {background-color: hsla(120, 100%, 25%, 0.3);} /* dark green with opacity */

#p4 {background-color: hsla(120, 60%, 70%, 0.3);} /* pastel green with opacity */

 

درجه ی تیرگی و شفافیت Opacity

خاصیت Opacity درجه ی تیرگی و شفافیت را ویژه ی یک مقدار RGB مشخص, مقداردهی می کند . مقدار خاصیت opacity باید عدد یا مقداری بین 0.0 (کاملاً شفاف) و 1.0 (کاملاً کدر) باشد .

 

همان طور که مشاهده می کنید نوشته ی درون رنگ نیز همراه خود رنگ کدر شده است . مثال زیر مقادیر RGB مختلفی را با opacity نشان می دهد :

#p1 {background-color:rgb(255,0,0);opacity:0.6;} /* red with opacity */

#p2 {background-color:rgb(0,255,0);opacity:0.6;} /* green with opacity */

#p3 {background-color:rgb(0,0,255);opacity:0.6;} /* blue with opacity */

آموزش طراحی سایت ادامه دارد

  • افشین رفوآ
  • ۰
  • ۰

 

سلام با آموزش Bootstrap 4 از دوره آموزش طراحی سایت در خدمت شما هستیم

 

آموزش کاربرد روش Flex در Bootstrap 4

بوت استرپ 4، از کلاس های Flex برای کنترل چیدمان (layout) اجزای صفحه استفاده می کند.

 

آموزش FlexBox با بوت استرپ 4:

بزرگترین تفاوت بین Bootstrap 3 و Bootstrap 4 این است که بوت استرپ 4 از FlexBox به جای شناورسازی (floats) جهت مدیریت و چیدمان قرارگیری عناصر صفحه، استفاده می کند.

ماژول قالب بندی Flexible Box، روش ساده تری جهت ایجاد قالب ریسپانسیو و واکنش گرا، بدون استفاده از خاصیت های شناوری (float) و موقعیت (Position)، در اختیارمان قرار داده است. اگر با ماژول Flex آشنا نیستید، به بخش آموزش FlexBox در سایت تحلیل داده بروید.

نکته :

ماژول FlexBox در نسخه های IE9 و قبلتر پشتیبانی نمی شود.

اگر نیاز دارید تا از پشتیبانی مرورگرهای IE9 و IE8 بهره گیرید، از Bootstrap 3 استفاده نمایید. بوت استرپ ورژن 3، پایدارترین نسخه بوت استرپ تا سال 2019 بوده و همچنان توسط تیم تولید کننده جهت رفع باگ های احتمالی و پشتیبانی و آموزش، مورد حمایت است اما ویژگی های جدید بوت استرپ 4، به آن اضافه نشده است!

برای ایجاد یک عنصر دربرگیرنده (Container) ماژول FlexBox و قرار دادن عناصر فرزند مورد نظر در آن، از کلاس d-flex، استفاده نمایید.

مثال: در کد مثال عملی زیر، یک عنصر FlexBox ایجاد کرده ایم که 3 عنصر دیگر درون آن قرار گرفته است.

 

 

 

آموزش طراحی سایت : مثال 1

 

 

 

 

Bootstrap Example

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Flex

 

 

To create a flexbox container and transform direct children into flex items, use the d-flex class:

 

 

 

 

Flex item 1

 

 

Flex item 2

 

 

Flex item 3

 

 

 

 

 

 

 

 

خروجی :

 

Flex

To create a flexbox container and transform direct children into flex items, use the d-flex class:

 

برای ایجاد یک عنصر درون خطی inline flexbox، از کلاس d-inline-flex به صورت زیر استفاده کنید :

 

مثال 2

 

 

 

 

 

Bootstrap Example

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Inline Flex

 

 

To create an inline flexbox container, use the d-inline-flex class:

 

 

 

 

Flex item 1

 

 

Flex item 2

 

 

Flex item 3

 

 

 

 

 

 

 

 

خروجی :

 

Inline Flex

To create an inline flexbox container, use the d-inline-flex class:

 

 

آموزش طراحی سایت : آموزش چینش افقی Horizontal Direction در FlexBox:

از کلاس flex-row برای نمایش افقی (Horizontal) عناصر به صورت کنار هم استفاده نمایید (این حالت، روش پیش فرض نمایش flexBox است).

نکته :

برای نمایش عناصر از راست به چپ (برعکس حالت پیش فرض)، از کلاس flex-row-reverse استفاده نمایید.

مثال: در کد مثال عملی زیر، گروه اول عناصر را به صورت پیش فرض و از چپ به راست نمایش داده و گروه دوم را به صورت برعکس (از راست به چپ) قرار داده ایم :

 

مثال 3

 

 

 

 

Bootstrap Example

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Horizontal Direction

 

 

Use .flex-row to make the flex items appear side by side (default):

 

 

 

 

Flex item 1

 

 

Flex item 2

 

 

Flex item 3

 

 

 

 

Use .flex-row-reverse to right-align the direction:

 

 

 

 

Flex item 1

 

 

Flex item 2

 

 

Flex item 3

 

 

 

 

 

 

 

 

خروجی :

 

Horizontal Direction

Use .flex-row to make the flex items appear side by side (default):

 

Use .flex-row-reverse to right-align the direction:

 

 

آموزش چینش عمودی عناصر Vertical Direction در FlexBox:

از کلاس flex-column برای نمایش عناصر به صورت عمودی (بر روی هم) استفاده کنید. همچنین کلاس flex-column-reverse، عناصر را به صورت عمودی، ولی با ترتیب برعکس از پایین به بالا، نشان می دهد. همانند کد مثال عملی زیر :

 

مثال 4

 

 

 

 

Bootstrap Example

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vertical Direction

 

 

Use .flex-column to display the flex items vertically (on top of each other):

 

 

 

 

Flex item 1

 

 

Flex item 2

 

 

Flex item 3

 

 

 

 

Use .flex-column-reverse to reverse the vertical direction:

 

 

 

 

Flex item 1

 

 

Flex item 2

 

 

Flex item 3

 

 

 

 

 

 

 

 

خروجی :

 

Vertical Direction

Use .flex-column to display the flex items vertically (on top of each other):

 

Use .flex-column-reverse to reverse the vertical direction:

 

 

آموزش طراحی سایت : آموزش ترازبندی خطی (Justify) عناصر در FlexBox:

از کلاس های justify-content-* برای تنظیم ترتیب قرارگیری افقی (Justify) عناصر FlexBox استفاده می شود که در آن * می تواند یکی از مقادیر زیر را داشته باشد :

  • مقدار start : حالت پیش فرض. در این حالت عناصر از سمت چپ به راست مرتب می شوند.

  • مقدار end : در این حالت، عناصر در سمت راست عنصر دربرگیرنده تراز می شوند.

  • مقدار Center: در این حالت عناصر در وسط عنصر دربرگیرنده قرار می گیرند.

  • مقدار between: در این حالت، عنصر اول و آخر به لبه های عنصر مادر چسبیده و سایر عناصر در بین آن ها با فاصله تراز می شوند.

  • مقدار around: در این حالت، عناصر به همراه فضای خالی به صورت مساوی درون عنصر مادر قرار می گیرند.

تمامی موارد فوق را در کد مثال عملی زیر نشان داده ایم :

 

مثال 5

 

 

 

 

Bootstrap Example

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Justify content

 

 

Use the .justify-content-* classes to change the alignment of flex items. Choose from start (default), end, center, between or around:

 

 

 

 

Flex item 1

 

 

Flex item 2

 

 

Flex item 3

 

 

 

 

 

 

Flex item 1

 

 

Flex item 2

 

 

Flex item 3

 

 

 

 

 

 

Flex item 1

 

 

Flex item 2

 

 

Flex item 3

 

 

 

 

 

 

Flex item 1

 

 

Flex item 2

 

 

Flex item 3

 

 

 

 

 

 

Flex item 1

 

 

Flex item 2

 

 

Flex item 3

 

 

 

 

 

 

 

 

خروجی :

 

Justify content

Use the .justify-content-* classes to change the alignment of flex items. Choose from start (default), end, center, between or around:

 

 

 

 

آموزش طراحی سایت ادامه دارد.

  • افشین رفوآ
  • ۰
  • ۰

 

سلام دوستان...

با آموزش CSS3 از دوره آموزش طراحی سایت همراه ما باشید

 

آموزش BackGround در CSS3

خاصیت های مربوط به پس زمینه در CSS 3:

با CSS 3 تعدادی خاصیت جدید مربوط به پس زمینه در اختیار طراح وب قرار می دهد که امکان کنترل و مدیریت پس زمینه را در سطح پیشرفته تری فراهم می کند. در این فصل شما را با نحوه ی افزودن چندین تصویر پس زمینه به تنها یک المان آشنا می سازیم. همچنین با خاصیت های جدید زیر که در CSS3 عرضه شده آشنایی پیدا می کنید:

background-size background-origin background-clip

مرورگرهایی که در این جدول ارائه شده از این خاصیت نوین پشتیبانی می کنند

 

آموزش طراحی سایت : افزودن چندین پس زمینه در CSS 3

سی اس اس CSS3 به شما این امکان را می دهد با استفاده از خاصیت background-image چندین تصویر پس زمینه به المان خود اضافه کنید. تصاویر پس زمینه متمایز با استفاده از کاراکتر ویرگول از هم جدا شده و بر روی هم انباشته می شوند (قرار می گیرند) به گونه ای که اولین تصویر به بیننده از دیگر تصاویر نزدیک تر است. مثال زیر دارای دو تصویر پس زمینه است که اولین آن ها تصویر یک گل (که در پایین سمت راست تراز بندی شده و قرار گرفته) و دیگری یک پس زمینه ی کاغذ است (که در بالا سمت چپ قرار داده شده).

مثال:

#example1 {

background-image: url(img_flwr.gif), url(paper.gif);

background-position: right bottom, left top;

background-repeat: no-repeat, repeat;

}

می توان چندین تصویر پس زمینه را یا با خاصیت مختصر نویسی (مقداردهی در تنها یک تعریف و به صورت خلاصه / به صورت خاصیت چند مقداری) به المان اضافه کرد و یا به صورت جداگانه (تعیین به صورت خاصیت تک مقداری( تصویر پس زمینه را به المان اضافه کرد مانند مثال فوق. مثال زیر از روش اول برای این منظور بهره می گیرد:

#example1 {

    background: url(img_flwr.gif) right bottom no-repeat, url(paper.gif) left top repeat;

}

 

آموزش طراحی سایت : خاصیت background-size در CSS 3

پیش از CSS3, تصویر پس زمینه همان اندازه ی اولیه و اصلی خود تصویر باقی می ماند. CSS3 این قابلیت را فراهم می کند که تصاویر پس زمینه را مجدداً در کانتکست ها و زمینه های مختلف بکار ببرید. اندازه ی تصاویر را می توان بر حسب پیکسل (بر حسب واحد length) , درصد (percentage) یا یکی از دو کلیدواژه ی contain یا cover تعریف کرد. مثال زیر تصویر پس زمینه را بسیار کوچکتر از اندازه ی اصلی آن تنظیم می کند (بر حسب پیکسل): تصویر اصلی:

 

زیر همان تصویر را مشاهده می کنید که مجدداً اندازه بندی شده است:

 

کد لازم برای عملیات فوق:

#div1 {

background: url(css3.jpg);

background-size: 100px 80px;

background-repeat: no-repeat;

}

همان طور که پیش تر ذکر شد دو مقادیر ممکن دیگر برای تعیین اندازه ی تصویر پس زمینه وجود دارند, کلید واژه های "contain" و "cover". کلید واژه ی "contain" تصویر پس زمینه را تا حد ممکن بزرگ مقیاس دهی و اندازه بندی می کنند (البته طول و عرض هر دو باید داخل کادر و محدوده ی محتوا جای گیرد). به عبارتی دیگر, عکس پس زمینه به اندازه محتویات درون عنصر بزرگ خواهد شد، تا ارتفاع وعرض آن اندازه المان شود. از این رو, بسته به نسبت و اندازه ی تصویر پس زمینه و همچنین مکان قرار گیری تصویر پس زمینه, ممکن است بخش هایی از پس زمینه توسط تصویر مربوطه پوشش داده نشود. کلید واژه ی "cover" تصویر پس زمینه را گونه ای مقیاس دهی می کند که کلاً ناحیه یا محدوده ی محتوا را تحت پوشش قرار دهد (هر دو عرض و ارتفاع تصویر باید با ناحیه ی محتوا برابر بوده یا از آن بیشتر شود). در حقیقت, عکس پس زمینه به اندازه محتویات درون عنصر کوچک خواهد شد، تا ارتفاع وعرض آن اندازه عنصر شود. از این رو, بخش هایی از تصویر ممکن است در محل موقعیت دهی قابل رویت نباشند. مثال زیر استفاده از این دو کلید واژه را در تنظیم اندازه ی تصویر پس زمینه, نمایش می دهد:

#div1 {

background: url(img_flower.jpg);

background-size: contain;

background-repeat: no-repeat;

}

#div2 {

background: url(img_flower.jpg);

background-size: cover;

background-repeat: no-repeat;

}

 

اندازه ی چندین تصویر پس زمینه را به طور همزمان مقداردهی کنید

خاصیت background-size همچنین قادر است هنگام کار با چند پس زمینه, چندین مقدار برای تصویر پس زمینه بپذیرد (برای این منظور لازم است از لیستی که توسط ویرگول ایتم ها را از هم جدا می کند استفاده کنید). مثال زیر سه تصویر پس زمینه ی منحصر به فرد مشخص کرده, و برای هر تصویر یک مقدار background-size متمایز در نظر می گیرد:

مثال:

#example1 {

background: url(img_flwr.gif) left top no-repeat, url(img_flwr.gif) right bottom no-repeat, url(paper.gif) left top repeat;

background-size: 50px, 130px, auto;

}

 

تصویر پس زمینه ی تمام صفحه

اکنون می خواهیم تصویر پس زمینه ی روی وب سایت خود پیاده کنیم که همواره (در همه شرایط) کل فضای موجود در پنجره ی مرورگر را پوشش دهد. شرایط لازم برای چنین تصویر به شرح زیر می باشد:

  • کل صفحه را با تصویر بپوشاند (هیچ گونه فضای سفیدی نباید وجود داشته باشد)

  • تصویر را متناسب با نیاز مقیاس دهی و اندازه بندی کند

  • تصویر در مرکز صفحه قرار گیرد

  • سبب ایجاد نوار پیمایش (scrollbar) برای مشاهده ی کل تصویر نشود

مثال زیر نحوه ی انجام عملیات مزبور را تشریح می کند. برای انجام این مثال کافی است از تگ html بهره بگیرید (زیرا که عنصر html همیشه حداقل از نظر ارتفاع با پنجره ی مرورگر مطابقت دارد). سپس یک پس زمینه ی وسط چین شده و ثابت روی آن مقدار دهی کنید. در مرحله ی نهایی عملیات اندازه ی تصویر را با استفاده از خاصیت background-size تنظیم کنید:

html {

background: url(img_flower.jpg) no-repeat center center fixed;

background-size: cover;

 

خاصیت background-origin در CSS3

خاصیت background-origin تعیین می کند تصویر پس زمینه در کدام موقعیت قرار بگیرد (نقطه ی شروع مکان قرار گیری پس زمینه ی المان مورد نظر را مشخص می کند). این خاصیت سه مقدار مقدار متفاوت می گیرد:

 

مثال زیر کاربرد خاصیت background-origin را نمایش می دهد:

#example1 {

border: 10px solid black;

padding:35px;

background:url(img_flwr.gif);

background-repeat: no-repeat;

background-origin: content-box;

}

 

خصوصیت background-clip در CSS3

این ویژگی به منظور تعیین مکان و نحوه قرار گیری پس زمینه در عنصر مورد نظر بکار گرفته می شود. خاصیت background-clip سه مقدار متفاوت می پذیرد که به شرح زیر است:

 

مثال زیر این خاصیت را کاربردی نمایش می دهد:

#example1 {

border: 10px dotted black;

padding:35px;

background: yellow;

background-clip: content-box;

}

کلیه ی خصوصیات مربوطه به پس زمینه در جدول زیر با ذکر شرح آن ارائه گردیده:

 

 

آموزش طراحی سایت ادامه دارد

  • افشین رفوآ
  • ۰
  • ۰

 

سلام با آموزش Bootstrap 4 از دوره آموزش طراحی سایت در خدمت شما هستیم

آموزش تعیین جهت شناوری Float عنصر در بوت استرپ 4:

در قسمت قبل با کار با کلاس های کاربردی Utility Classes در Bootstrap 4 آشنا شدید

در شکل زیر، انواع حالت شناوری یک عنصر یا float آن در عنصر دربرگیرنده را نشان داده ایم :

 

به وسیله کلاس float-right می توانید عنصر را در جهت راست و با کلاس float-left، عنصر را در جهت چپ، تراز نمایید.

همچنین به وسیله کلاس clearfix می توانید اعمال هرگونه float به عنصر را از بین برده و حالت پیش فرض را نمایش دهید.

مثال : در کد مثال عملی زیر، انواع حالت float را با مثال و سورس کد نشان داده ایم :

 

مثال

 

 

Float left

Float right

 

 

 

آموزش طراحی سایت : آموزش تعیین float به صورت ریسپانسیو Responsive:

می توانید به وسیله کلاس هایی خاص، شناوری یا Float عنصر را بر حسب سایز صفحه نمایش تغییر دهید. برای این منظور از کلاس float-*-left/right استفاده می شود که در آن * می تواند یکی از مقادیر زیر را داشته و جهت هم بایستی یا چپ (left) و یا راست (right) باشد :

  • اندازه sm برای صفحه نمایش های بزرگتر از 576 پیکسل.

  • اندازه md برای صفحه نمایش های بزرگتر از 768 پیکسل.

  • اندازه lg برای صفحه نمایش های بزرگتر از 992 پیکسل.

  • اندازه xl برای صفحه نمایش بزرگتر از 1200 پیکسل و ... .

مثال : در کد مثال عملی زیر، نحوه استفاده از انواع کلاس های ریسپانسیو responsive float را در عمل نشان داده ایم :

 

مثال

 

Float right on small screens or wider

 

 

 

 

Float right on medium screens or wider

 

 

 

 

Float right on large screens or wider

 

 

 

 

Float right on extra large screens or wider

 

 

 

 

Float none

 

 

آموزش طراحی سایت : آموزش تعیین چیدمان وسط Center Align در Bootstrap 4:

نحوه تراز شدن مرکزی یک عنصر در صفحه به شکل زیر است :

 

با اعمال کلاس mx-auto به یک عنصر (که باعث می شود مارجین چپ و راست آن برابر صفر شود)، وسط چین شده و در مرکز صفحه یا عنصر دربرگیرنده خود، قرار می گیرد. همانند کد مثال عملی زیر :

 

مثال

 

Centered

 

 

آموزش تعیین عرض (width) یک عنصر در Bootstrap 4:

در بوت استرپ 4، می توانید با کلاس های خاصی، عرض یک عنصر را سریع تعیین نمایید، همانند شکل زیر :

 

برای تعیین عرض عناصر در Bootstrap 4، می توانید از کلاس w-* استفاده نمایید که در آن * نشان دهنده میزان درصد عرض عنصر از 100 درصد عرض ممکن است. برای مثال کلاس هایی مثل w-25، w-50، w-100 و یا mw-100 که مورد آخر خلاصه حداکثر عرض مجاز یا max width است.

مثال : در کد مثال عملی زیر، چندین عنصر با عرض های 25 درصد تا 100 درصد، ایجاد کرده ایم :

 

مثال

 

Width 25%

 

 

Width 50%

 

 

Width 75%

 

 

Width 100%

 

 

Max Width 100%

 

 

آموزش تعیین ارتفاع (Hight) عنصر در بوت استرپ 4:

به وسیله کلاس های خاصی در Bootstrap 4، می توانید ارتفاع یک عنصر را بسیار ساده تعیین نمایید، مثل شکل زیر :

 

برای تعیین ارتفاع عناصر در Bootstrap 4، می توانید از کلاس h-* استفاده نمایید که در آن * نشان دهنده میزان درصد ارتفاع عنصر از 100 درصد ارتفاع ممکن است. برای مثال کلاس هایی مثل h- 25، h-50، h-75 و یا mh-100 که مورد آخر خلاصه حداکثر ارتفاع مجاز یا Max height است.

مثال : در کد مثال عملی زیر، چندین عنصر با ارتفاع های بین 25 درصد تا 100 درصد را به وسیله کلاس های جدید بوت استرپ 4، ایجاد کرده ایم :

 

مثال

 

 

 

Height 25%

 

 

Height 50%

 

 

Height 75%

 

 

Height 100%

 

 

Max Height 100%

 

 

 

 

آموزش تعیین فاصله (Spacing) در Bootstrap 4:

بوت استرپ 4، دارای رنج گسترده ای از کلاس های کمکی ویژه جهت تعیین فاصله بیرونی (margin) و حاشیه درونی (padding) می باشد.

این کلاس ها برای سایزهای مختلف صفحه نمایش به صورت زیر عمل می کند :

  • حالت xs برای صفحات کوچکتر از عرض 576 پیکسل.

  • حالت sm برای صفحات یزرگتر از عرض 576 پیکسل.

  • حالت md برای صفحات بزرگتر از عرض 768 پیکسل.

  • حالت lg برای صفحات بزرگتر از عرض 992 پیکسل.

  • حالت xl برای صفحات یزرگتر از عرض 1200 پیکسل.

این کلاس با فرمت های زیر، برای انواع اندازه صفحه نمایش به کار می روند :

  • فرمت حالت xs: {properts} {sides} -{size} = {خاصیت} {جهت ها}- {اندازه}

  • - فرمت حالت های sm، md، lg و xl :

  • دستور {property} {sides} -{brealpoint} -{size} = {خاصیت} {جهت ها}{سایز صفحه نمایش}- {اندازه}

در فرمول فوق، property یا خاصیت می تواند یکی از دو مقدار زیر را داشته باشد :

  • مقدار m که تنظیم کننده حاشیه بیرونی یا margin است.

  • مقدار p که تنظیم کننده حاشیه درونی یا padding است.

همچنین مقدار sides یا جهت ها هم می تواند یکی از مقادیر زیر را داشته باشد :

  • مقدار t که تنظیم کننده حاشیه درونی بالا padding-top یا حاشیه بیرونی بالا margin-top است.

  • مقدار b که تعیین کننده حاشیه درونی پایین padding-bottom یا حاشیه بیرونی پایین margin-bottom است.

  • مقدار l که تنظیم کننده حاشیه درونی چپ padding-left و حاشیه بیرونی چپ margin-left است.

  • مقدار r که تعیین کننده حاشیه درونی راست padding-right و حاشیه بیرونی راست margin-right است.

  • مقدار x که می تواند هر دو حاشیه درونی راست و چپ (padding-right و padding-left) و هر دو حاشیه بیرونی راست و چپ (margin-right و margin-left) را تنظیم نماید.

  • مقدار y که می تواند هر دو حاشیه درونی بالا وپایین (padding-top و padding-bottom) و هر دو حاشیه بیرونی بالا و پایین (margin-top و margin-left) را تنظیم نماید.

  • مقدار خالی، اگر مقداری برای آن تعیین نشود، حاشیه درونی (padding) و حاشیه بیرونی (margin) هر 4 طرف عنصر را به اندازه تعیین شده، به صورت یکسان تنظیم می کند.

همچنین پارامتر اندازه یا Size نیز می تواند یکی از مقادیر زیر را داشته باشد :

  • مقدار 0، که حاشیه درونی (padding) و حاشیه بیرونی (margin) را برابر صفر، تنظیم می کند.

  • مقدار 1، که حاشیه درونی (padding) و حاشیه بیرونی (margin) عنصر را برابر مقدار 0.25rem یا معادل 4 پیکسل در حالتی که اندازه فوت 16 پیکسل باشد، تنظیم می کند.

  • مقدار 2، که حاشیه درونی (padding) و حاشیه بیرونی (margin) عنصر را برابر با مقدار 0.5rem یا معادل 8 پیکسل، در حالتی که اندازه فونت 16 پیکسل باشد، تنظیم می کند.

  • مقدار 3، که حاشیه بیرونی (margin) و حاشیه درونی (padding) عنصر را برابر مقدار 1rem یا معادل 16 پیکسل، در صورتی که فونت نوشته 16 پیکسل باشد، تنظیم می کند.

  • مقدار 4، که حاشیه درونی (padding) و حاشیه بیرونی (margin) عنصر را برابر مقدار 1.5rem یا معادل 24 پیکسل، در صورتی که فونت نوشته 16 پیکسل باشد، تنظیم می کند.

  • مقدار 5، که حاشیه درونی (padding) و حاشیه بیرونی (margin) عنصر را برابر مقدار 3rem یا معادل 48 پیکسل، در صورتی که فونت نوشته 16 پیکسل باشد، تنظیم می کند.

  • مقدار auto که مارجین و padding عنصر را به صورت اتوماتیک تنظیم می کند.

نکته :

حاشیه بیرونی یا margin می تواند مقادیر منفی نیز داشته باشد. برای این منظور بایستی عدد n را در مقابل سایز هدف، قرار دهید، به صورت زیر :

  • مقدار n1، که مارجین را برابر مقدار منفی 0.25 rem یا منفی 4 پیکسل تعیین می کند.

  • مقدار n2، که مارجین را برابر مقدار منفی -0.5 rem یا منفی 8 پیکسل تعیین می کند.

  • مقدار n3، که مارجین را برابر مقدار منفی -1 rem یا منفی 16 پیکسل تعیین می کند.

  • مقدار n4، که مارجین را برابر مقدار منفی 1.5 rem یا منفی 24 پیکسل تعیین می کند.

  • مقدار n5، که مارجین را برابر مقدار منفی 3 rem یا منفی 48 پیکسل تعیین می کند.

مثال : در کد مثال عملی زیر، چند مثال از کلاس کاربردی ویژه تعیین فاصله را به کار برده و خروجی آن را نشان داده ایم :

 

مثال

 

I only have a top padding (1.5rem = 24px)

 

 

I have a padding on all sides (3rem = 48px)

 

 

I have a margin on all sides (3rem = 48px) and a bottom padding (3rem = 48px)

 

 

سایر کلاس های تعیین مارجین و Padding در بوت استرپ 4، به صورت زیر هستند :

 

 

آموزش طراحی سایت : آموزش تعیین سایه Shadow برای عنصر در Bootstrap 4:

شکل زیر، انواع حالت های ایجاد سایه برای یک عنصر را در بوت استرپ 4، نشان می دهد :

 

از کلاس های shadow-*، می توانید برای تعیین سایه یک عنصر در Bootstrap 4 استفاده نمایید که در آن، * می تواند یکی از مقادیر زیر باشد :

  • مقدار none: در این حالت عنصر فاقد سایه یا shadow خواهد بود.

  • مقدار sm: در این حالت عنصر دارای سایه ی کوچک خواهد بود.

  • بدون مقدار : حالت پیش فرض بوده و عنصر دارای سایه یا shadow با اندازه معمول است.

  • مقدار Lg: در این حالت، عنصر دارای سایه ی بزرگتر از حالت معمول می شود.

مثال: در کد مثال عملی زیر : نحوه مختلف تعیین سایه یا shadow را برای یک عصنر آموزش داده ایم :

 

مثال

 

No shadow

 

 

Small shadow

 

 

Default shadow

 

 

Large shadow

 

 

آموزش ترازبندی عمومی Vertical Align در بوت استرپ 4:

به وسیله کلاس های align-*، می توانید ترازبندی عمودی عناصر را در یک خط، تعیین نمایید (این کلاس ها فقط بر روی عناصر درون خطی Inline، درون خطی تمام عرض inline-block، درون خطی جدولی Inline-table و عناصر درون خانه های جدول اثر دارد). مقدار * می تواند یکی از مقادیر زیر باشد :

 

مثال

baseline

top

middle

bottom

text-top

text-bottom

 

آموزش ایجاد فایل های embed ریسپانسیو در Bootstrap4:

در بوت استرپ 4، می توانید فایل های الحاق شده به صفحه یا embed، مثل ویدیو یا اسلاید شو را به صورت ریسپانسیو و بر حسب عرض عنصر مادر آن نمایش دهید.

برای این منظور بایستی کلاس embed-responsive-item را به عنصر الحاق شده (embed) مثل تگ video یا iframe اضافه کرده آن را در یک عنصر مادر یا دربرگیرنده که دارای کلاس embed-responsive-* قرار دهید. علامت * هم تعیین کننده نسبت نمایش عرض و طول مثلا 16 در 9 یا 4 در 3 و ... می باشد.

مثال : در کد مثال زیر، انواع حالت های نمایش یک ویدیو را با نسبت های مختلف و به صورت ریسپانسیو در عنصر مادر، نشان داده ایم :

 

مثال

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

آموزش نمایش یا عدم نمایش آیتم (Visibility) در Bootstrap 4:

به وسیله کلاس های visible (نمایان) و invisible (مخفی)، می توانید نمایش یا عدم نمایش عنصر را در بوت استرپ 4، کنترل نمایید.

نکته :

کلاس های visible و invisible، مقدار خاصیت CSS display را تغییر نمی دهند. آن ها فقط حالت عنصر را به visibility برابر visible یا hidden تغییر می دهند.

مثال : در کد مثال زیر، عنصر اول را نمایان و عنصر دوم را مخفی کرده ایم :

 

مثال

 

I am visible

 

 

I am invisible

 

 

آموزش تعیین موقعیت Position عنصر در بوت استرپ 4:

می توانید با استفاده از کلاسfixed-top در بوت استرپ 4 ، کاری کنید که عنصر به بالای صفحه چسبیده و همواره (حتی با اسکرول صفحه به پایین)، در جای خود ثابت نشان داده شود.

در کد مثال زیر، منوی navbar را با کلاس fixed-top، در بالای صفحه ثابت کرده ایم :

 

مثال

 

 

...

 

 

همچنین با استفاده از کلاس fixed-bottom، می توانید یک عنصر را در پایین صفحه چسبانده و همواره (حتی با اسکرول صفحه به بالا)، به طور ثابت در انتهای صفحه نمایش دهید.

در کد مثال دوم، منوی navbar را به انتهای صفحه، چسبانده ایم :

 

مثال

 

 

...

 

 

در حالت سوم، به وسیله کلاس sticky-top، می توانید کاری کنید تا یک عنصر، هنگامی که موقعیت اسکرول صفحه به آن رسید، به بالای صفحه چسبیده و تا زمان برگشت به موقعیت اسکرول آن، ثابت در بالای صفحه بماند.

نکته :

این کلاس در مرورگر IE 11 کار نمی کند.

مثال : در کد مثال زیر، به منوی navbar کلاس sticky-top داده ایم. هنگامی که کاربر به پایین اسکرول کرده و موقعیت صفحه به آن می رسد، به بالای صفحه پرش کرده و به صورت ثابت در آنجا نمایش داده می شود :

 

 

...

 

 

می توانید از کلاس close، برای ایجاد یک دکمه بستن استفاده کنید. معمولا از این دکمه ها در کادرهای هشدار alert یا پیام modal، استفاده می شود.

اگر به مثال عملی زیر دقت نمایید، ما از کاراکتر ویژه × برای ایجاد یک ضربدر (×) که نمایانگر دکمه بستن است، استفاده کرده ایم. همچنین، علامت × به صورت پیش فرض، در سمت راست عنصر قرار می گیرد :

 

مثال

×

 

آموزش تعیین متن برای دستگاه های نابینایان Screen readers :

می توانید از کلاس sr-only برای مخفی کردن یک عنصر یا نوشته، در کلیه دستگاه ها و صفحه نمایش ها به جز صفحه نمایش های Screen Reader که مختص نابینایان است، استفاده نمایید. همانند کد مثال عملی زیر :

 

مثال

I will be hidden on all screens except for screen readers.

 

آموزش کار با رنگ ها Colors در بوت استرپ 4:

همانطور که در بخش های آموزشی قبل توضیح دادیم، بوت استرپ دارای یک سری کلاس متنی رنگی ویژه است که بر حسب رنگ آن ها، مفهوم خاصی را به کاربر القا کرده و برای تعیین رنگ نوشته و یا پس زمینه بسیار مناسب هستند.

این کلاس ها به همراه توضیح مختصری راجع به آن ها، عبارتند از :

 

مثال

 

 

 

Contextual Colors

 

 

Use the contextual classes to provide "meaning through colors":

 

 

This text is muted.

 

 

This text is important.

 

 

This text indicates success.

 

 

This text represents some information.

 

 

This text represents a warning.

 

 

This text represents danger.

 

 

Secondary text.

 

 

This text is dark grey.

 

 

Default body color (often black).

 

 

This text is light grey (on white background).

 

 

This text is white (on white background).

 

 

 

کلاس های رنگی متنی ویژه بوت استرپ 4 را می توانید درون لینک ها (تگ a یا Link) نیز به کار ببرید. در این صورت، در هنگام عبور موس از روی نوشته (hover)، رنگ نوشته لینک کمی تیره تر هم می شود. همانند مثال عملی زیر :

 

مثال

 

 

 

Contextual Link Colors

 

 

Hover over the links.

 

Muted link.

Primary link.

Success link.

Info link.

Warning link.

Danger link.

Secondary link.

Dark grey link.

Body/black link.

Light grey link.

 

 

همچنین می توانید با استفاده از کلاس های text-black-50 و text-white-50 به نوشته های سیاه یا سفید، پس زمینه و مقدار وضوح 50 درصد بدهید. نحوه کاربرد این کلاس ها را در کد مثال عملی زیر، نشان داده ایم :

 

مثال

 

 

 

Opacity Text Colors

 

 

Add 50% opacity for black or white text with the .text-black-50 or .text-white-50 classes:

 

 

Black text with 50% opacity on white background

 

 

White text with 50% opacity on black background

 

 

 

 

آموزش کار با رنگ های پس زمینه background Colors در بوت استرپ 4:

از کلاس های متنی رنگی ویژه بوت استرپ، برای تعیین رنگ پس زمینه عناصر می توانید استفاده نمایید. این کلاس ها استفاده از رنگ های محبوب را سریع کرده و همچنین بر حسب رنگ خود، پیام های مفهومی به کاربران القا می کنند. فقط توجه داشته باشید که کلاس های رنگ پس زمینه، رنگ نوشته عنصر را تعیین نمی کنند، بنابراین لازم است تا گاهی آن ها را به همراه یک کلاس text-* برای تعیین رنگ نوشته به کار ببرید.

کلاس های رنگی مخصوص پس زمینه در بوت استرپ 4 به همراه توضیح مختصر آن ها به شرح زیر هستند :

 

مثال : در کد مثال عملی زیر، انواع کلاس های مختلف رنگی بوت استرپ 4 برای پس زمینه را در عمل به کار برده ایم :

 

مثال

 

 

 

Contextual Backgrounds

 

 

Use the contextual background classes to provide "meaning through colors".

 

 

Note that you can also add a .text-* class if you want a different text color:

 

 

This text is important.

 

 

This text indicates success.

 

 

This text represents some information.

 

 

This text represents a warning.

 

 

This text represents danger.

 

 

Secondary background color.

 

 

Dark grey background color.

 

 

Light grey background color.

 

 

 

 

بررسی کلاس کار با متن و فن چاپ در بوت استرپ 4 :

همانطور که در بخش آموزش کار با متن و فن چاپ در Bootstrap 4 نشان داده ایم، از کلاس های ویژه typography برای کار با متن و نوشته در بوت استرپ 4 استفاده می شود. لیست زیر، تمامی این کلاس ها را به ترتیب معرفی کرده است :

 

 

 

آموزش کار با عناصر تمام عرض (Block) در بوت استرپ 4:

برای این که یک عنصر به صورت تمام عرض در صفحه یا عنصر دربرگیرنده آن نمایش داده شود، بایستی کلاس d-block را به آن اضافه کنید. همچنین می توانید از کلاس های d-*-block برای کنترل نمایش تمام عرض عنصر در هر یک از سایزهای صفحه نمایش نیز استفاده کنید که در آن * می تواند یکی از مقادیر sm، md، Lg یا xl باشد.

مثال : در کد مثال عملی زیر، یک عنصر تمام عرض (Block) و چند عنصر دیگر که در صفحه نمایش های مختلف تمام عرض هستند را ایجاد کرده ایم :

مثال

d-block

d-sm-block

d-md-block

d-lg-block

d-xl-block

 

معرفی سایر کلاس های نمایش Display عنصر در Bootstrap 4 :

سایر کلاس های کنترل نمایش (Display) عناصر در بوت استرپ 4 را در جدول زیر معرفی کرده ایم :

 

 

آموزش طراحی سایت : آموزش کار با Flex در Bootstrap 4 :

می توانید از کلاس flex-* برای کنترل نحوه نمایش و قالب بندی (layout) یک عنصر توسط FlexBox، استفاده کنید.

برای دریافت اطلاعات بیشتر، به بخش آموزش کاربرد FlexBox در سایت تحلیل داده بروید.

علامت * در کلاس فوق می تواند یکی از مقادیر sm، md، lg و یا xl را داشته باشد که تعیین کننده سایز صفحه نمایش است.

در عکس زیر ، مثال های مختلفی از تراز بندی عناصر با FlexBox را نشان داده ایم :

 

آموزش طراحی سایت ادامه دارد

  • افشین رفوآ
  • ۰
  • ۰

 

با آموزش جدید Jquery از دوره آموزش طراحی سایت همراه ما باشید.

 

آموزش افزونه sliderbars.js در JQuery

اسلاید Slidebars یک افزونه jQuery برای اجرای سریع و سبک منوها و نوارهای باریک افقی و عمودی در وب سایت شما است. Slidebars 2 پر از ویژگی های جذاب میباشد. تعداد نامحدودی از اسلایدها - دیگر فقط یک سمت چپ ، یک راست وجود ندارد.

 

اسلایدهای بالا و پایین.

آموزش طراحی سایت : رویدادها - نمایش اسلایدها رویدادهایی را نشان می دهد که نشان دهنده رفتار آن است.

  • سبک انیمیشن شیفت جدید.

  • مدت زمان بهبود انیمیشن.

  • سبک های چاپ

  • سبک وزن تنها 1.69kb gzipped

جهت استفاده از این افزونه لازم است ، ابتدا فایلهای cssو js لازم را در پروژه اضافه میکنیم.

< link href="css/slidebars.css" rel="stylesheet" >

< script src="js/jquery.js" >< /script >

< script src="js/slidebars.js" >< /script >

در بخش body صفحه Html ، صفحه به دو بخش محتوای اصلی و منو تقسیم میکنیم و محتوا دلخواه در آنها قرار میدهیم

< div canvas="container" >

< h1 >welcome to my website< /h1 >

< p > introduction of slidebars.js< /p >

< p >

< button class="js-open-left-slidebar" >open left< /button >

< button class="js-close-left-slidebar" >CLOSE left< /button >

< button class="js-toggle-left-slidebar" >toggle left< /button >

< /p >

< /div >

< div off-canvas="slidebar-1 left shift" >

< p >menu left< /p >

< /div >

جهت و مدل باز و بسته شدن منو ، با استفاده از پارامتر off-canvas مشخص میشود برای فراخوانی افزونه روی این بخش ، قطعه کد جیکوئری زیر را مینویسیم

$ (document).ready(function(){

var controller = new slidebars();

controller.init();

بعد از ایجاد یک نمونه جدید از شی ، برای رویداد کلیک روی دکمه ی منو ، متد باز کردن منو را اجرا میکنیم.

$ ('.js-open-left-slidebar').on('click',function (event) {

event.stopPropagation();

controller.open('slidebar-1');

})

با کلیک روی دکمه با کلاس مشخص ، متد بستن منو را فراخوانی میکنیم.

$('.js-close-left-slidebar').on('click',function (event) {

event.stopPropagation();

controller.close('slidebar-1');

})

 

متد toggle ، دو متد close و open را با یکدیگر اجرا میکند

$('.js-toggle-left-slidebar').on('click',function (event) {

event.stopPropagation();

controller.toggle('slidebar-1');

})

//event

 

رویدادها:

رویدادهای ایجاد نمونه جدید، اعمال css روی منو که شامل shift و overlay ،push و reveal میباشد. مدل رفتاری منو در زمان باز و بسته شدن را نشان میدهد. رویداد باز و بسته شدن منو نیز از رویدادهای این افزونه میباشد.

$ ( controller.events ).on( 'init', function () {

console.log( 'Init event' );

} );

$ (controller.events).on('css',function () {

console.log('css')

})

$ (controller.events).on('exit',function () {

console.log('exit')

})

$ (controller.events).on('opening',function (event,id) {

console.log('opening'+id);

})

$ (controller.events).on('opened',function (event,id) {

console.log('opened'+id);

})

$ (controller.events).on('closing',function (event,id) {

console.log('closing'+id);

})

$ (controller.events).on('closed',function (event,id) {

console.log('closed'+id);

})

 

آموزش طراحی سایت : آموزش کار با افزونه Alertify

پلاگین alertify ، پلاگینی سبک برای توسعه دیالوگ باکس و هشدارهای زیبا در مرورگر ها میباشد. از ویژگی های این پلاگین میتوان به قابلیت گسترش و سفارشی سازی آن ، واکنشگرا بودن ، قابلیت اعمال قالب روی آنها و راست چین بودن آنها اشاره کرد.

آدرس صفحه وبی که میخواهید نمایش دهید را Paste کنید

 

این پلاگین درواقع جایگزینی برای دیالوگ باکسهای پیش فرض مرورگرها است و استفاده ی بسیار آسانی دارد.

 

در ادامه قطعه کدهای استفاده از این پلاگین را به ازای هشدارهای متفاوت مرورگرها مشاهده میکنیم

نمایش پیام و یا هشدار:

if(!alertify.myAlert){

//define a new dialog

alertify.dialog('myAlert',function(){

return{

main:function(message){

this.message = message;

},

setup:function(){

return {

buttons:[{text: "cool!", key:27/*Esc*/}],

focus: { element:0 }

};

},

prepare:function(){

this.setContent(this.message);

}

}});

}

//launch it.

alertify.myAlert("Browser dialogs made easy!");

 

 

آموزش راه اندازی پلاگین alertify

.alert("This is an alert dialog.", function(){

alertify.message('OK');

});

 

دریافت تاییدیه از کاربر

alertify.confirm("This is a confirm dialog.",

function(){

alertify.success('Ok');

},

function(){

alertify.error('Cancel');

});

Run Example Documentation

 

 

دریافت ورودی از کاربر

alertify.prompt("This is a prompt dialog.", "Default value",

function(evt, value ){

alertify.success('Ok: ' + value);

},

function(){

alertify.error('Cancel');

})

 

نمایش پیام موفقیت آمیز

// success notification

// Shorthand for:

// alertify.notify( message, 'success', [wait, callback]);

alertify.success('Success message');

 

نمایش پیام خطا

// error notification

// Shorthand for:

// alertify.notify( message, 'error', [wait, callback]);

alertify.error('Error message');

 

نمایش هشدار

// alertify.notify( message, 'warning', [wait, callback]);

alertify.warning('Warning message');

Run Example Documentation

 

نمایش هشدار به کاربر

// default notification

// Shorthand for:

// alertify.notify( message, [type, wait, callback]);

alertify.message('Normal message');

Run Example Documentation

آموزش طراحی سایت ادامه دارد

 

 

 

  • افشین رفوآ
  • ۰
  • ۰

 

سلام با آموزش Bootstrap 4 از دوره آموزش طراحی سایت در خدمت شما هستیم

 

آموزش کار با Scrollspy در بوت استرپ 4:

از کامپوننت Scrollspy در Bootstrap 4 برای ایجاد لینک های پرشی در صفحات وب استفاده می شود. در صورت کلیک بر روی هر لینک محتوای مرتبط به آن لینک در صفحه یا عنصر دربرگیرنده، نمایش داده خواهد شد و صفحه به آن نقطه پرش می کند.

 

آموزش نحوه ایجاد یک Scrollspy در بوت استرپ 4:

از کد زیر برای ایجاد یک Scrollspy در Bootstrap 4 استفاده می شود. به کد دقت نمایید، سپس به تشریح نکات مهم آن پرداخته ایم :

 

مثال 1

<!-- The scrollable area -->

<!-- The navbar - The <a> elements are used to jump to a section in the scrollable area -->

<nav class="navbar navbar-expand-sm bg-dark navbar-dark fixed-top">

...

<ul class="navbar-nav">

<li><a href="#section1">Section 1</a></li>

...

</ul></nav>

<!-- Section 1 -->

<div id="section1">

<h1>Section 1</h1>

<p>Try to scroll this page and look at the navigation bar while scrolling!</p>

</div>

...

خاصیت data-spy=” Scroll” را به المنتی که دربرگیرنده منطقه اسکرول و پرش لینک ها و درواقع عنصر حاوی محتویات هدف است، اعمال کنید.

سپس خاصیت data-target را که مقدار آن برابر با Id یا کلاس عنصر منوی Navigation Bar است، اضافه کنید (کلاس navbar).

این کار برای اطمینان از اتصال منوی navbar به منطقه اسکرول شونده و دربرگیرنده محتوی است.

دقت کنید که المنت های اسکرول شونده دارای id ای معادل خاصیت href لینک لیست آیتم های درون منوی navbar باشند، مثلا تگ div دارای id معادل “section1” بوده که با خاصیت href تگ a معادل #section1 برابر است.

در نهایت خاصیت اختیاری data-offset تعیین کننده تعداد پیکسل فاصله از بالای عنصر اسکرول شونده است که در هنگام محاسبه موقعیت آن، لحاظ خواهد شد. این خاصیت زمانی کاربرد دارد که شما احساس می کنید لینک های درون منوی navbar، حالت فعال بودن (active state) خود را در هنگام پرش به عناصر اسکرول شونده، خیلی زود، تغییر می دهند. مقدار پیش فرض آن 10 پیکسل است.

نکته :

المنت با خاصیت data-spy=”scroll” نیازمند خاصیت موقعیت CSS Position برابر با حالت relative است تا درست کار کند.

 

ایجاد Scrollspy عمودی در آموزش طراحی سایت

در کد مثال عملی زیر، از دکمه های pills بوت استرپ 4، برای ایجاد Scrollspy عمودی استفاده کرده ایم. به کد مثال و تفاوت آن با کد قبل دقت نمایید :

مثال 2

<div class="container-fluid">

<div class="row">

<nav class="col-sm-3 col-4" id="myScrollspy">

<ul class="nav nav-pills flex-column">

<li class="nav-item">

<a class="nav-link active" href="#section1">Section 1</a>

</li>

...

</ul>

</nav>

<div class="col-sm-9 col-8">

<div id="section1">

<h1>Section 1</h1>

<p>Try to scroll this page and look at the menu while scrolling!</p>

</div>

...

</div>

</div>

</div>

 

آموزش کار با کلاس های کاربردی Utility Classes در Bootstrap 4

بوت استرپ 4، دارای تعداد زیادی کلاس کاربردی / کمکی موسوم به Utility Classes است که به شما امکان می دهد بدون استفاده از هیچ کد یا استایل CSS، قالب مورد نظرتان را به المنت هدف، اعمال کنید.

 

آموزش کار با کلاس خطوط حاشیه border در بوت استرپ 4:

به وسیله کلاس border در بوت استرپ 4، می توانید خطوط حاشیه برای یک المنت اضافه یا حذف نمایید.

شکل زیر، مدل های مختلف تعیین خطوط حاشیه در Bootstrap 4 را نشان می دهد.

 

مثال : در کد مثال عملی زیر، نحوه تعیین خطوط حاشیه به دور یک عنصر را نشان داده ایم. در مثال اول، المنت span در هر چهار طرف دارای خطوط حاشیه خواهد بود ولی در مثال های بعد با اعمال عدد صفر و تعیین جهت، خطوط حاشیه مورد نظر را حذف کرده ایم :

 

مثال 1

<span class="border"></span>

<span class="border border-0"></span>

<span class="border border-top-0"></span>

<span class="border border-right-0"></span>

<span class="border border-bottom-0"></span>

<span class="border border-left-0"></span>

 

آموزش تعیین رنگ خطوط حاشیه با کلاس border در بوت استرپ 4:

به وسیله کلاس اصلی border و کلاس های متنی رنگی ویژه بوت استرپ 4، می توانید رنگ های خاص و مفهومی را برای خطوط حاشیه المنت تعیین نمایید. در عکس زیر، مدل های مختلف تعیین رنگ برای خطوط حاشیه عنصر، نشان داده شده است :

 

مثال: در کد مثال عملی زیر : برای چندین المنت Span خطوط حاشیه رنگی با استفاده از کلاس متنی رنگی ویژه بوت استرپ 4، تعیین کرده ایم :

 

مثال 2

<span class="border border-primary"></span>

<span class="border border-secondary"></span>

<span class="border border-success"></span>

<span class="border border-danger"></span>

<span class="border border-warning"></span>

<span class="border border-info"></span>

<span class="border border-light"></span>

<span class="border border-dark"></span>

<span class="border border-white"></span>

 

تعیین خطوط حاشیه گرد Border Radius در آموزش طراحی سایت:

در شکل زیر نحوه تعیین و ایجاد گوشه های گرد برای خطوط حاشیه یک عنصر را در حالت های مختلف نشان داده ایم :

 

به وسیله کلاس rounded و سایر کلاس های وابسته می توانید تعیین کنید گوشه های خطوط حاشیه یک عنصر به صورت گرد باشد. با اعمال کلاس rounded، هر چهارگوش عنصر گرد خواهد شد، اما با تعیین جهت بالا (top)، پایین (bottum) و چپ (left) و راست (right) می توانید گرد شدن هر طرف را به صور مجزا مشخص نمایید.

همچنین به وسیله اضافه کردن مقادیری مثل sm یا Lg تعیین کنید فقط در برخی سایز صفحه های نمایش، خطوط حاشیه گرد شوند. انواع حالت های مختلف و خروجی آن ها را در کد مثال عملی زیر، نشان داده ایم :

 

مثال 3

<span class="rounded-sm"></span>

<span class="rounded"></span>

<span class="rounded-lg"></span>

<span class="rounded-top"></span>

<span class="rounded-right"></span>

<span class="rounded-bottom"></span>

<span class="rounded-left"></span>

<span class="rounded-circle"></span>

<span class="rounded-0"></span>

آموزش طراحی سایت ادامه دارد

  • افشین رفوآ
  • ۰
  • ۰
سلام عزیزان با آموزش جاوا اسکریپت در خدمت شما دوستان هستیم

 

آموزش رخدادادها event در جاوا اسکریپت
در HTML رخدادها، اتفاقاتی هستند که برای عناصر (HTML) روی می دهند. هنگامی که از جاوا اسکریپت در صفحات HTML استفاده می کنید، جاوا اسکریپت به محض اجرای (روی دادن) رخدادها واکنش نشان می دهند.

 

رخدادهای HTML در آموزش طراحی سایت
رخداد HTML ممکن است چیزی باشد که هم از طرف مرورگر و هم از طرف کاربر روی می دهد. نمونه هایی از رخدادهای HTML به ترتیب زیر می باشند. بار گذاری یک صفحه ی وب HTMLبه پایان رسیده یکی از فیلدهای ورودی (input field) HTML تغییر یافته یا اصلاح شده یک دکمه ی HTML روی صفحه کلیک شده اغلب پس از اینکه رویدادی (event) رخ می دهد، عملیات خاصی را می خواهیم پیاده کنیم. جاوا اسکریپت به مجرد اینکه رخدادی را شناسایی کند، اجازه ی اجرای کد مورد نظر را به برنامه نویس می دهد. HTML به خصیصه های event handler (کنترل گر و مدیریت کننده ی رخداد ها) که به کد جاوا اسکریپت (javascript code) الحاق شده اند اجازه ی متصل یا ضمیمه شدن به عناصر HTML را می دهد.

 

با تک کوتیشن (' ')
<some-html-element some-event='some JavaScript'>

 

با دابل کوتیشن (" ")
<some-html-element some-event="some JavaScript">
در مثال زیر خصیصه (attribute) onClick (به همراه کد)، به المان دکمه (تگ </button>) افزوده می شود.
مثال:

 

نمونه یک
<button onclick="getElementById('demo').innerHTML=Date()">The time is?</button>
همان طور که در مثال بالا مشاهده می کنید، کد جاوا اسکریپت محتوای المان مربوط را به وسیله ی شناسه ی "demo" تغییر می دهد. حال توجه خود را به نمونه ی بعدی جلب کنید که در آن کد محتوای المان خود را با استفاده از this.innerHTML تغییر می دهد.
مثال:

 

نمونه دو
<button onclick="this.innerHTML=Date()">The time is?</button>
نکته:
کد جاوا اسکریپت معمولا چندین خط ادامه دارد. رایج تر این است (بیشتر می بینید) که خصیصه ی رخدادها (event attribute) توابع را فراخوانی کنند.
مثال:

 

نمونه سه
<script>
function displayDate() {
document.getElementById("demo").innerHTML = Date();
}
</script>

 

رخدادهای معمول و پرکاربرد HTML
 
جاوا اسکریپت چه نقشی را ایفا می کند؟
اداره کننده ی رخدادها Event handler ها به منظور کنترل، بررسی، تایید درستی ورودی کاربر (user input) و عملیاتی که توسط کاربر انجام می شود و همچنین عملیات مرورگر مورد استفاده قرار می گیرد. کارهایی که باید با هر بار بارگذاری صفحه، انجام شود. کارهایی که باید با بسته شدن صفحه / هنگامی که صفحه بسته می شود، انجام گیرد. عملیاتی که باید پس از اینکه کاربر یک دکمه را فشار داد، پیاده شوند. محتوا (content) که باید به هنگام وارد شدن داده توسط کاربر، بررسی و تایید درستی شود و غیره..... روش های مختلفی هست که از طریق آن ها می توان به جاوا اسکریپت امکان همکاری و انجام عملیات با رخداد ها را داد، از جمله خصیصه های رخداد HTML خود می توانند (به طور) مستقیم کد جاوا اسکریپت را اجرا کنند. خصیصه های رخداد HTML می توانند توابع جاوا اسکریپت را صدا بزنند.(فراخوانی کنند) برنامه نویس می تواند توابع اداره کننده ی رخداد خود را به المان های HTML تخصیص دهد. برنامه نویس می تواند از ارسال، مدیریت و دستکاری رخدادها جلوگیری کند و غیره.....
 

 

آموزش حوزه ی دسترسی در جاوا اسکریپت / JavaScript Scope
 
در جاوا اسکریپت توابع (functions) و اشیا (objects) نیز متغیر تلقی می شوند. در زبان مبتنی بر اشیا جاوا اسکریپت، scope به مجموعه ی از متغیرها، اشیا و توابع گفته می شود که شما به آن ها دسترسی دارید. حوزه یا scope جاوا اسکریپت توابع هستند و اینscope ها داخل تابع تغییر یافته و تعریف می شوند.

 

متغیرهای محلی جاوا اسکریپت
متغیرهایی که داخل یک تابع تعریف می شوند، در واقع متغیرهای محلی / local آن تابع محسوب می شوند. متغیرهای محلی (local variables)، حوزه دسترسی یا scope آن ها نیز محلی تلقی می گردد، بدین معنا که دسترسی به آن ها تنها داخل خود تابع امکان پذیر می باشد.
مثال:

 

نمونه یک
<script>
myFunction();
document.getElementById("demo").innerHTML =
"I can display " + typeof carName;
 
function myFunction() {
var carName = "Volvo";
}
</script>
 
از آنجایی که متغیرهای محلی تنها داخل توابع مختص به خود شناخته می شوند، متغیرهایی که با متغیرهای محلی (داخل تابع مربوط) هم نام هستند، می توانند در توابع دیگر بکار گرفته شوند، به عبارتی روشن تر شما می توانید در توابع مختلف، متغیرهای محلی با نام های یکسان داشته باشید.(متغیرهای محلی تنها توسط آن تابعی که آنها را معرفی کرده شناخته می شوند). متغیرهای محلی زمانی ایجاد می شوند که تابعی راه اندازی شود (کار خود را آغاز کند) و هنگامی نیز حذف می گردند که تابع عملیات خود را به پایان رسانده باشد / متغیرهای محلی مجرد اینکه عملیات تابع تکمیل شد، خود به خود حذف می گردند.

 

متغیرهای سراسری / عمومی (global variables)
متغیری که بیرون یک تابع تعریف شود، متغیر Global (سراسری) نامیده می شود. یک متغیر سراسری دارای حوزه ی دسترسی سراسری است، بدین معنا که کلیه ی اسکریپت ها و توابع موجود در یک صفحه ی وب امکان دستیابی به آن را دارند.
مثال:

 

نمونه دو
var carName = "Volvo";
myFunction();
 
function myFunction() {
document.getElementById("demo").innerHTML =
"I can display " + carName;
}
اگر به متغیری که هنوز تعریف یا اعلان نشده مقداری تخصیص دهیم، آن متغیر خودکار یک متغیر سراسری (global) تلقی می گردد. در نمونه کد ذیل با اینکه carName داخل یک تابع تعریف شده، اما یک متغیر سراسری تلقی می گردد (زیرا که متغیر مورد نظر از پیش اعلان نگردیده است).
مثال:

 

نمونه سه
<script>
myFunction();
document.getElementById("demo").innerHTML =
"I can display " + carName;
 
function myFunction() {
carName = "Volvo";
}
</script>

 

طول عمر متغیرها (Lifetime of varabiles)
طول عمر یک متغیر جاوا اسکریپت درست از زمانی که آن متغیر اعلان می گردد، آغاز گشته و حساب می شود. همان طور که پیش تر ذکر شد عمر یک متغیر محلی محدود به زمان شروع اجرا و تکمیل عملیات تابع است، یعنی بمحض اینکه تابع تکمیل شود متغیر محلی نیز عمرش به پایان رسیده و حذف می شود. متغیرهای سراسری یا عمومی نیز هنگامی که صفحه ی وب بسته می شود، همگی حذف می گردند.

 

آرگومان های تابع (function arguments)
آرگومان (پارامتر) های یک تابع به عنوان متغیرهای محلی داخل آن تابع عمل می کنند.

 

متغیرهای سراسری در HTML
حوزه دسترسی سراسری (global scope) در جاوا اسکریپت شامل کل محیط جاوا اسکریپت می شود (از هرجای جاوا اسکریپت یا نقطه ی صفحه می توان به متغیرها دسترسی پیدا کرد). در HTML، حوزه ی عمومی یا سراسری (Global Scope) شی window را شامل می شود: تمامی متغیرهای سراسری متعلق به شی window هستند و از این رو می توان از هر نقطه ی از شی window به متغیرهای عمومی دسترسی پیدا کرد.
مثال:

 

نمونه چهار
<script>
myFunction();
document.getElementById("demo").innerHTML =
"I can display " + window.carName;
 
function myFunction() {
carName = "Volvo";
}
</script>
توجه:
آیا می دانستید که متغیرها (یا توابع) سراسری می تواند متغیرها و توابع متعلق به شی window را بازنویسی / overwrite کنند؟ هر تابعی، حتی خود شی window، قادر است متغیرها و توابع سراسری را بازنویسی کند.
در قسمت بعد رشته ها در جاوا اسکریپت را فرا می گیرید
  • افشین رفوآ
  • ۰
  • ۰
آموزش طراحی سایت : من معتقدم HTML5 دستاورد بزرگی خواهد بود (بسیاری از مردم هم چنین اعتقادی دارند.). این برنامه ممکن است روش لباس پوشیدن و غذا خوردن ما را تغییر ندهد، اما مطمئنا روش توسعه ی برنامه های وب و طراحی صفحات وب را در 10 سال آینده تغییر خواهد داد. به هرحال این صفحه آموزش HTML نمی باشد. HTML5 چیز کاملا جدیدی نمی باشد. بسیاری از ویژگی های HTML5 از HTML4 یا HTML1.0 گرفته شده اند. با زمان و انرژی محدودم می توانم فقط آنچه را در HTML5 جدید است و تمرینات قدیمی که دیگر مورد استفاده نیستند را پوشش دهم.
این یک سایت HTML5 می باشد. هنگامی که در حال کشف و یادگیری HTML5 هستم، امیدوارم بتوانم آنچه را که یاد گرفته ام با شما به اشتراک بگذارم.
" دو نوع انگیزه وجود دارد که با دونوع هدف منطبق می شود. انگیزه های سلطه گرایی هستند که هدف آنها رسیدن به متعلقات شخصی می باشد که نمی توان به اشتراک گذاشت و در مرکز انگیزه ی مادی قرار می گیرند. انگیزه های خلاقانه نیز وجود دارند که هدف آنها آوردن اموالی است که در آنها هیچ گونه تملک و یا شخصی بودنی وجود ندارد.
بهترین زنگی، آن زندگی میباشد که انگیزه های خلاقانه بیشترین نقش را داشته و انگیزه های مالی کمترین را.
برتراند راسل (1872 –1970)
با توجه به این نوشته HTML5 یک نسخه ی در حال کار می باشد. به عبارت دیگر HTML5 هنوز یک کار در حال پیشروی می باشد. ویژگی های آن در W3C منتشر شده و روز به روز تغییر می کند.

 

چرا HTML5 مهم است؟
حتمالا تاکنون در مورد HTML5 شنیده اید، فکر می کنم محبوب ترین برنامه ای که فیلم را بدون Adobe Flash اجرا می کند، باید از آقای استیو جابز برای تبدیل آن به یک فن آوری معروف تشکر کرد. علاوه بر این ممکن است در مورد ایجاد انیمیشن بدون پلاگین، کنترل ورودی غنی مانند دیت پیکر، کالرپیکر، اسلایدر بدون جاوااسکریپت و در انتها ذخیره ی داده ی برون خطی (آفلاین) نیز شنیده باشید. به هرحال این هم فقط بخشی از HTML5 می باشد. چه وقت؟ WC3 در فوریه ی 2011 اعلام کرد که جولای 2014 تاریخی است که HTML5 پیشنهاد رسمی برای استاندارد وب می شود. زمان را فراموش کنید: واقعیت این است که جدول زمانی پیشنهادی از طرف WHATWG واقعا اتفاق نیفتاد. توسعه ی وب در دستان دو گروه از مردم واقع شده است. اولین گروه کمپانی های مرورگر معروفی مانند Mozilla، مایکروسافت، اپل، گوگل و اپرا می باشند. گروه دوم نیز طراحان و توسعه دهندگان وب در این زمینه می باشند. ضعفHTML1.1 و HTML 2 خیلی ساده است، کمپانی های مرورگر فکر می کردند که ایده ی احمقانه است، بنابراین درهای خود را به روی آن بستند. امروزه بسیاری از مرورگرها به شدت تمایل دارند که از HTML5 پشتیبانی کنند.
هیچ دلیلی وجود ندارد که طراحان تحت تاثیر HTML5 قرار نگیرند، زیرا که زندگی را از همیشه برای ما آسانتر کرده است.
اعلام نوع داکیومنت در HTML5 هم ساده و هم جالب می باشد. این کار به سادگی زیر میباشد:
‎<!DOCTYPE html>
و ‎بر خلاف doctype در HTML1 و HTML4 که با آن آشنا هستیم:
<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.01//EN" "http://www.w3.org/TR/html4/strict.dtd">‎
‎<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.01 Transitional//EN" ‎‎"HTTP>
/www.w3.org/TR/html4/loose.dtd">‎
‎<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.01 Frameset//EN" ‎‎"HTTP>
/www.w3.org/TR/html4/frameset.dtd">‎
‎<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Strict//EN" ‎‎"HTTP>
/www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-strict.dtd">‎
‎<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Transitional//EN" ‎‎"HTTP>
/www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd">‎
 
برخی از آنها حتی در یک خط نوشته نمی شوند. این اولین دلیلی است که نشان می دهد کار طراحان وب با HTML5 راحت تر شده. یک صفحه ی HTML5 می تواند به سادگی زیر باشد:
<!DOCTYPE html>‎
<html>‎
<head> ‎
<title>HTML5 is rocks!</title> ‎
</head>‎
<body>
‎ <h1>HTML5 Rocks!</h1> ‎
</body>‎
</html>‎

 

آموزش کن وس Canvas
آموزش طراحی سایت : یکی از داغ ترین موضوعات HTML5 موضوع canvas می باشد، اما دقیقا canvas چیست؟ canvas یک پارچه ی ساده بافته شده ی سنگین می باشد که برای ساختن قایق، چادر، کوله پشتی، خیمه و دیگر ابزاری که استحکام لازم دارند، استفاده می شود. و همچنین توسط نقاشان به عنوان سطح نقاشی که روی چارچوب چوبی نصب شده باشد، استفاده می شود. شاید این جوابی که شما به دنبال آن بودید، نباشد.به هرحال canvas در HTML5 از کاربرد آن توسط هنرمندان تقلید می کند و بوم نقاشی نامیده می شود.بوم نقاشی یک فضای خالی بدون رنگ ( حتی بدون سفید) است، که قرار است با مداد و قلم موی جاوااسکریپت تبدیل به یک کار هنری شود. البته که وجود بوم نقاشی تنها برای یک تصویر ثابت نیست. تصویر ثابت می تواند به سادگی به وسیله ی عنصر قدیمی img مورد بررسی قرار بگیرد. با جاوااسکریپت به عنوان قلم موی خود، می توانید یک انیمیشن شاد و یا حتی بازیهای تکرار شونده ایجاد کنید. اگر قبلا انیمیشن های درخشانی ایجاد کرده اید و امید دارید که یک ورژن HTML5 ایجاد کنید، ابزاری وجود دارند که در انجام آن به شما کمک می کنند. یکی از آنها Flash to HTML5 می باشد.HTML5 مقوله ی خیلی بزرگی است، آنقدر بزرگ که می توانید در مورد آن یک کتاب بنویسید. هدف من در این آموزش تحت پوشش قرار دادن جزئیات مربوط به بوم نقاشی نیست، بلکه تنها معرفی مختصری از آن است. به یاد داشته باشد که این تنها شروع آن است. برای ایجاد بوم نقاشی، کد ساده ی زیر لازم است.
‎<canvas width="200" height="200"></canvas>‎
به هرحال به یاد داشته باشید که مرز یک بوم نقاشی یک آبجکت ناپیداست. این برنامه فضایی را می گیرد اما شما آن را نمی بینید. اجازه دهید یک سبک مرزی اضافه کرده و از ID برای مرجع استفاده کنیم. هدف از ID این است که با استفاده از DOM (document object model) آن را قابل دسترس کنیم. بدون مرجع ID، جاوا اسکریپت، در این مورد قلم موی شما، هیچ ایده ای برای نقاشی روی بوم ندارد.
‎<canvas id="Canvas1" width="200" height="200" style="border:solid 1px #000000"</canvas>‎
 
کن وس Rectangle در آموزش طراحی سایت
ابتدا روی دکمه ی قرمز کلیک کنید. اگر دکمه ی قرمز در بوم نقاشی نمی بینید، احتمالا تمایل داشته باشید مرورگر درستی برای ادامه بگیرید.
 
<canvas id="c1" width="200" height="200" style="border:solid 1px #000000;"></canvas>
‎<button onclick="draw_square();return true;">Red Square</button>
<script>
function draw_square() {
‎ var c1 = document.getElementById("c1");
‎ var c1_context = c1.getContext("2d");
‎ c1_context.fillStyle = "#f00";
‎ c1_context.fillRect(50, 50, 100, 100);
‎}
‎</script>‎
برای کشیدن هرچیزی در بوم نقاشی، چیزی بین برچسب opening و برچسب closing از <canvas> قرار ندهید، مرورگرهایی که بوم نقاشی را پشتیبانی می کنند، آن را نادیده خواهند گرفت. شما می توانید فقط از جاوااسکریپت برای انجام نقاشی خود استفاده کنید. قانون شماره یک، عنصر بوم نقاشی شما باید دارای یک ID باشد، بنابراین می توانیم از جاوااسکریپت برای قراردادن آن استفاده کنیم. قانون شماره دو، هر بوم نقاشی دارای یک کانتکست می باشد. در واقع کانتکست بوم نقاشی آن چیزی است که قرار است روی آن نقاشی بکشیم، نه خود بوم.
var c1 = document.getElementById("c1");
var c1_context = c1.getContext("2d");‎
ز لحاظ نگارش، نه تنها کانتکست های دو بعدی، بلکه سه بعدی آن نیز در دسترس می باشند. به هرحال کانتکست سه بعدی که webGL نامیده می شود، برای شما توسط W3G یا WHATWG آورده نمی شودبلکه توسط یک شرکت غیرانتفاعی به نام Khronos Group ارائه می شود. علاوه بر آن گوگل هم در دسامبر 2010 برای اطمینان بیشتر آینده ی این استاندارد، تولید شگفت انگیز Body Browser را آزاد کرد. اجازه دهید از رنگ قرمز (fillStyle="#f00";) استفاده کرده و یک مربع قرمز با اضلاع 100px بکشیم.
c1_context.fillStyle = "#f00";
c1_context.fillRect(50, 50, 100, 100);‎
جدول زیر روش های کشیدن مستطیل را نشان می دهد.
 
<div>
<canvas id="Canvas2" width="200" height="200" style="border:solid 1px #000000;"></canvas>
‎ <div>
‎ <button onclick="blue_square_2();return true;">Blue Square</button>
‎ <button onclick="red_stroke_2();return true;">Red Square</button>
‎ <button onclick="clear_rect_2();return true;">Erase Everything</button>
</div>
</div>
<script>
‎ var c2 = document.getElementById("c2");
‎ var c2_context = c2.getContext("2d");
‎ function blue_square_2() { //Blue color square
‎ c2_context.fillStyle = "#00f";
‎ c2_context.fillRect(50, 50, 100, 100);
‎ }
‎ function red_stroke_2() { //Red color edges
‎ c2_context.strokeStyle = "#f00";
‎ c2_context.strokeRect(45, 45, 110, 110);
‎ }
‎ function clear_rect_2() { //Clear all
‎ c2_context.clearRect(40, 40, 120, 120);
‎ }
‎</script>‎
 
آموزش طراحی سایت ادامه دارد
  • افشین رفوآ
  • ۰
  • ۰
سلام دوستان ... در قسمت قبل آموزش جاوا اسکریپت مفاهیم زیر را یاد دادیم .
  • آموزش عملگر های جایگزین در جاوا اسکریپت
  • آموزش انواع داده در جاوا اسکریپت-data types
  • رشته ها در جاوا اسکریپت
  • آرایه ها (arrays) در جاوا اسکریپت
  • اشیا (objects) در جاوا اسکریپت
حال با ادامه دوره آموزش طراحی سایت همراه باشید
 

 

آموزش توابع (functions) درجاوا اسکریپت
تابع (function) در جاوا اسکریپت عبارت است از یک مجموعه یا بلوکی از کدهای داخل آکولاد {} که برای انجام وظیفه ی (task) خاصی طراحی شده اند. یک تابع زمانی اجرا می شود که چیزی (مانند رویداد onclick) آن را صدا زده یا فرابخواند.
مثال:

 

نمونه یک
<script>
function myFunction(a, b) {
return a * b;
}
document.getElementById("demo").innerHTML = myFunction(4, 3);
</script>

 

سینتکس یا دستور نحوی تابع در جاوا اسکریپت در آموزش طراحی سایت
نحوه ی تعریف یک تابع در زبان جاوا اسکریپت بدین ترتیب می باشد : در مرحله ی اول کلیدواژه ی function را تایپ می کنیم، سپس یک اسم و به دنبال آن پرانتز () را قرار می دهیم. اسم تابع می تواند دربردارنده ی حروف، اعداد، خط زیرین / underscore و همچنین علامت دلار باشد، در حقیقت همان قواعدی که برای متغیرها رعایت می شود. می توان اسم پارامترها را داخل پرانتز جای گذاری کرده و آن ها را با ویرگول از هم جداسازی کرد، مشابه این نمونه : ...) (parameter1,parameter2, کدی که باید توسط تابع اجرا گردد، داخل آکولاد {} قرار می گیرد.
function name(parameter1‎،‎ parameter2‎،‎ parameter3) {
‎ code to be executed
‎}‎
پارامتر parameter / پارامترهای تابع همان / nameاسامی هستند که در تعریف تابع لیست شده اند.
آرگومان Argument / آرگومان های تابع نیز همان value / مقادیر حقیقی هستند که هنگامی که تابع فراخوانده می شود این مقادیر واقعی به آن (تابع) داده می شوند. داخل تابع، آرگومان ها به عنوان متغیرهای محلی (local variables) مورد استفاده قرار می گیرند.
توجه:
تابع در حقیقت همان زیر روال (subroutine) یا رویه (procedure) در دیگر زبان های برنامه نویسی است.

 

فراخوانی تابع / Function invocation
کد داخل تابع زمانی اجرا می شود که چیزی تابع یا function را صدا بزند. زمانی که یک رویداد یا event رخ می دهد.(برای مثال زمانی که کاربر روی دکمه ی کلیک می کند) هنگامی که از کد جاوا اسکریپت فراخوانی می شود. و یا به صورت خودکار که به آن self invoked گفته می شود و تابع طی آن خودش را به صورت اتوماتیک صدا می زند.

 

دستور return
هنگامی که جاوا اسکریپت به return statement (دستور return) می رسد، تابع اجرای کدها را متوقف می کند. چنانچه تابع از یک دستور (statement) فراخوانی شود، در آن صورت جاوا اسکریپت باز گشته تا کد را پس از دستور فراخوان (invoking statement / دستوری که تابع را صدا زده بود) اجرا کند. دستور return برای برگداندن یک مقدار مشخص در توابع، بکار گرفته می شود. توابع اغلب یک return value / مقدار بازگشتی محاسبه کرده و بازمی گردانند، به عبارتی دیگر تابع مقدار بازگشتی را به فراخوان یا صدا زننده (caller) برمی گرداند.
مثال:
حاصل ضرب دو عدد را محاسبه کرده و نتیجه را برمی گرداند.

 

نمونه دو
function myFunction(a, b) {
return a * b;
}
document.getElementById("demo").innerHTML = myFunction(4, 3);
 

 

چرا باید از توابع (functions) استفاده کنیم؟
می توان کدها را مجددا مورد استفاده قرار داد : یکبار کد را تعریف کنید و آن را بارها بکار ببرید. می توان یک کد را بارها استفاده نمود و هر بار یک آرگومان متفاوت برای آن در نظر گرفت و از این طریق نتایج گوناگون بدست آورد.
مثال:

 

تبدیل فارنهایت به سلسیوس

 

نمونه سه
function toCelsius(f) {
return (5 / 9) * (f - 32);
}
document.getElementById("demo").innerHTML = toCelsius(32);
 
عملگر () تابع را فراخوانی می کند. با استفاده از مثال بالا می توان دریافت که toCelsius به شی تابع (function object) ارجاع می دهد و toCelsius() به نتیجه ی تابع اشاره دارد.
مثال:
دسترسی به تابع بدون استفاده از عملگر () باعث می شود که بجای نتیجه، تعریف تابع برگردانده شود.

 

نمونه چهار
function toCelsius(f) {
return (5 / 9) * (f - 32);
}
document.getElementById("demo").innerHTML = toCelsius;
//document.getElementById("demo").innerHTML = toCelsius(32);
 

 

استفاده از توابع به عنوان متغیر
در زبان جاوا اسکریپت می توان توابع را به همان شیوه ی که متغیرها را استفاده می نمایید، بکار ببرید.
مثال:
می توانید از این نمونه
var text = "The temperature is " + toCelsius(32) + " Centigrade";‎
بجای
 
var x = toCelsius(32);
var text = "The temperature is " + x + " Centigrade";‎
استفاده کنید.

 

نمونه پنج
document.getElementById("demo").innerHTML =
"The temperature is " + toCelsius(32) + " Centigrade";
 
function toCelsius(fahrenheit) {
return (5 / 9) * (fahrenheit - 32);
}
 

 

آموزش اشیا متدها و خصوصیات javascript در آموزش طراحی سایت

 

اشیا، متدها، خصوصیات
در جهان واقع اتومبیل یک object یا شی محسوب می شود. یک اتومبیل دارای property یا خصوصیت هایی از قبیل وزن، رنگ و همچنین توابع یا method هایی از قبیل : start و stop دارد.
 
تمامی اتومبیل ها دارای خصوصیات یکسان هستند، اما مقادیر property آن ها از اتومبیلی به اتومبیل دیگر ممکن است متفاوت باشد. کلیه ی اتومبیل ها دارای متدهای یکسان هستند، اما متدهای آن ها در زمان های مختلف اجرا می شوند.

 

اشیا جاوا اسکریپت
پیش تر آموختیم که متغیرها در واقع ظرف هایی برای ذخیره ی مقادیر داده محسوب می شوند. کد زیر یک مقدار ساده (Fiat) به متغیری به نام car تخصیص می دهد.

 

نمونه یک
<script>
var car = "Fiat";
document.getElementById("demo").innerHTML = car;
</script>
شیا نیز متغیر (variable) هستند، با این تفاوت که می توانند مقادیر زیادی را در خود جای دهند. به عنوان مثال، توجه خود را به نمونه ی زیر جلب کنید که در آن چندین مقدار متفاوت (Fiat ,500 , white) به متغیری به نام car اختصاص داده شده.

 

نمونه دو
<script>
var car = { type: "Fiat", model: 500, color: "white" };
document.getElementById("demo").innerHTML = car.type;
</script>
همان طور که مشاهده می کنید مقادیر به صورت جفت های اسم : مقدار (name:value pairs) نوشته شده اند.
توجه:
اشیا جاوا اسکریپت در حقیقت ظرف هایی برای مقادیر نام گذاری شده (named variables) هستند.

 

خصوصیات اشیا (object properties)
جفت های اسم : مقدار (name:values pairs) خصوصیات یا properties یک شی در جاوا اسکریپت اطلاق می گردند.
var person = {firstName:"John"‎،‎ lastName:"Doe"‎،‎ age:50‎،‎ ‎eyeColor:"blue"};‎
 

 

متدهای یک شی (object methods)
متدها در واقع عملیاتی هستند که می توان روی شی انجام داد. متدها به عنوانfunction definitions یا تعریف تابع در خصوصیات (property) ذخیره می گردند (می توان متدها را مانند تعریف یک تابع داخل خصوصیت ذخیره کرد).
 
توجه:
اشیا جاوا اسکریپت ظرف هایی برای نگهداری مقادیر نام گذاری شده (که خصوصیت یا property خوانده می شود) و متدها هستند.

 

تعریف یا ایجاد شی در جاوا اسکریپت
یک شئ جاوا اسکریپت را می توان با object literal(نوشته ی متنی) تعریف کرد.
مثال:
var person = {firstName:"John"‎،‎ lastName:"Doe"‎،‎ age:50‎،‎ ‎eyeColor:"blue"};‎
خط فاصله ها و استفاده از enter برای رفتن به خط بعدی اهمیتی نداشته و توسط جاوا اسکریپت نادیده گرفته می شود، به عبارتی دیگر تعریف شی می تواند چندین خط ادامه داشته باشد (در چندین خط قرار گرفته باشد).
مثال:

 

نمونه سه
<script>
var person = { firstName: "John", lastName: "Doe", age: 50, eyeColor: "blue" };
 
document.getElementById("demo").innerHTML =
person.firstName + " is " + person.age + " years old.";
</script>

 

دسترسی به خصوصیت های اشیا
از دو طریق می توان به خصوصیت اشیا دسترسی پیدا کرد.
objectName.propertyName‏ ‏
یا
objectName[propertyName]‎
مثال:
person.lastName;‎
مثال2:
person["lastName"];‎

 

دسترسی به متدهای یک شی
می توان با استفاده از دستور نحوی (syntax) زیر به متد یک شی دسترسی پیدا کرد.
objectName.methodName()
مثال:
name = person.fullName();‎
چنانچه سعی کنید به خصوصیت / property، fullName بدون عملگر () دسترسی پیدا کنید، در آن صورت تعریف تابع / function definition به عنوان نتیجه بازگردانده می شود.
مثال:
name = person.fullName;
توجه داشته باشید که هیچگاه نباید رشته ها (strings)، اعداد (numbers)، بولی ها (Booleans) را به عنوان شی تعریف کنید! چنانچه متغیری را در جاوا اسکریپت با کلیدواژه ی "new"تعریف کنید، آن متغیر به عنوان یک شی ایجاد می گردد.
var x = new String(); // Declares x as a String object
var y = new Number(); // Declares y as a Number object
var z = new Boolean(); // Declares z as a Boolean object‎
از اشیا بولی، عددی، رشته ای اجتناب کنید، زیرا که کد را پیچیده تر ساخته و سرعت اجرا را کاهش می دهد.
آموزش طراحی سایت ادامه دارد
  • افشین رفوآ