آموزش برنامه نویسی

به روز ترین مطالب آموزشی و متدلوژی های برنامه نویسی

آموزش برنامه نویسی

به روز ترین مطالب آموزشی و متدلوژی های برنامه نویسی

آموزشگاه تحلیل داده فعالیت رسمی خود را از سال 1380 در قالب آموزشگاه تخصصی نرم افزار آغاز نموده. این موسسه از همان ابتدای تأسیس با بهره مندی از استاید حرفه ای رشته های نرم افزار و بانک های اطلاعاتی ، فعالیت تخصصی خود را در زمینه آموزش برنامه نویسی و بانک های اطلاعاتی آغاز نمود و پس از گذشت اندک زمانی توانست در زمینه نرم افزار و شبکه بعنوان یکی از حرفه ای ترین موسسات ایران ظاهر شود. با توجه به اینکه مدیریت آموزشگاه شخصاً در رشته نرم افزار تحصیل کرده و سابقه طولانی در تحلیل و طراحی و پیاده سازی نرم افزار و بانک های اطلاعاتی دارند ، خط مشی کلی موسسه بر مبنای آموزش پایه ای ، کاربردی ، عملی و تخصصی نرم افزار بنا شده است.


آدرس : خیابان شریعتی بالاتر از ملک جنب بانک صادرات طبقه دوم واحد 7
همراه: 09123840871 تلفن: 88146323 - 88146330

۱۷ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «آموزش جاوا اسکریپت» ثبت شده است

  • ۰
  • ۰

 

آموزش جاوا
آموزش جاوا

 

زبان برنامه نویسی جاوا

جاوا یک زبان برنامه نویسی است که بسیار شبیه پایتون یا جاوا اسکریپت می باشد. این زبان به طور خاص یک زبان برنامه نویسی شی گرا است، بنابراین شباهت هایی به C++، #Cدارد.

جاوا همچنین یک پلتفرم است، به این معنی که کد جاوا می تواند بر روی هر سیستمی که یک ماشین مجازی جاوا (JVM) دارد اجرا شود. در ابتدا این دو مورد قابل تعویض بودند و تنها چیزی که روی JVM اجرا می شد جاوا بود. اما از آن زمان، تعدادی زبان نوشته شده اند که می توانند بر روی پلتفرم جاوا اجرا شوند، زبان هایی مانند Scala، Groovy، پیاده سازی Ruby به نام jRuby و پیاده سازی پایتون به نام Jython.

تاریخچه زبان برنامه نویسی جاوا

جاوا توسط تیمی در Sun Microsystemsایجاد ، در سال 1995 منتشر و پس از آن توسط Oracle خریداری شد. زبان جاوا در ابتدا OAKنامیده می شد که در اصل، برای جابجایی دستگاه های قابل حمل و ست تاپ باکس ها توسعه داده شد.

هدف اصلی سازندگان جاوا توسعه زبانی بود که بتواند روی لوازم مصرفی برقی اجرا شود، بنابراین طراحان از قبل به دنیایی فکر می‌کردند که در آن کدی روی یخچال یا توستر شما اجرا گردد، چیزی که ما اکنون اینترنت اشیا می‌نامیم.

سازندگان آن توانستند از چیز دیگری که در اواسط دهه 1990 به وجود آمد استفاده کنند: شبکه جهانی وب. جاوا یک ویژگی داشت که در آن می‌توانستید چیزهایی به نام اپلت بنویسید، برنامه‌های کوچکی که می‌توانستند در یک مرورگر وب اجرا شوند، و با محبوبیت وب، جاوا بر آن موج سوار و بسیار موفق و محبوب گردید. بنابراین، بسیاری از برنامه‌های کاربردی وب به زبان جاوا نوشته شده‌اند، حتی اگر سازندگان در ابتدا این زبان را در ذهن داشتند. سازندگان جاوا به شدت تحت تأثیر زبان های برنامه نویسی موجود مانند Cو C++ بودند که جاوا شباهت های نحوی زیادی با آنها دارد.

جاوا یک زبان برنامه نویسی ایستا است، در حالی که روبی، پایتون و جاوا اسکریپت زبان هایی هستند که به صورت دینامیک و پویا می باشند.

Dynamically Typed: در یک زبان برنامه نویسی دینامیک مانند روبی یا جاوا اسکریپت، می توانید یک متغیر را بدون نیاز به بیان نوع داده ای که می خواهید در آن قرار دهید، اعلام کنید. در این حالت می گوییم متغیر پویا است.

Statically Typed: هنگامی که با داده ها در یک زبان برنامه نویسی ایستا مانند جاوا سروکار داریم، باید اعلام کنیم که هر متغیر چه نوعی را نگه می دارد. به عنوان مثال، متغیری ، متغیر دیگر متن و متغیر دیگری تاریخ ها را نگه می دارد.

اشتباهات خاصی وجود دارد که یک برنامه نویس می تواند مرتکب شود، که می تواند توسط ابزارهای توسعه ای که در کنار جاوا استفاده می کنیم، قبل از اجرای برنامه کشف شوند. در حالی که اگر با یک زبان برنامه نویسی پویا مانند روبی یا جاوا اسکریپت کار می کنید، تا زمانی که کد را اجرا نکنید و به نوعی با مشکل مواجه نشوید، نمی دانید که خطایی وجود دارد.

از کدام فریم ورک با جاوا استفاده کنم؟

نکته خوب در مورد جاوا این است که قرار است یک زبان با اهداف کلی باشد، که در محیط های متفاوت استفاده و قرار است روی پلتفرم های مختلف اجرا شود، بنابراین می توانید آن را روی دستگاه لینوکس، مک، ویندوز یا تلفن همراه خود اجرا کنید.

آیا جاوا اولین زبان برنامه نویسی برای مبتدیان است؟

دلایل زیادی وجود دارد که جاوا یک زبان برنامه نویسی مناسب برای شروع است.

تعداد زیادی کتاب عالی، منابع آنلاین برای آموزش جاوا وجود دارد.

احتمالاً تعداد برنامه نویسان جاوا بیش از هر نوع برنامه نویس دیگری در جهان وجود دارد، بنابراین بسیاری از مردم از قبل جاوا را می شناسند و یافتن افرادی که می توانند به شما کمک کنند آسان است.

جاوا سینتکس خود را از C مشتق می‌کند و بسیاری از زبان‌های دیگر نیز نحو خود را از Cمی‌گیرند، بنابراین اگر جاوا را یاد بگیرید، یادگیری زبانی مانند Javascript، C# یا C++ بسیار آسان‌تر است.

جاوا یک زبان شی گرا است، بنابراین بسیاری از مفاهیم اساسی که در داخل جاوا یاد می گیرید به زبان های دیگر قابل انتقال هستند.

بازارکار برنامه نویس جاوا

اغلب زبان برنامه نویسی جاوا برای ساخت برنامه های بزرگ سازمانی استفاده می شود. جاوا در محیط های شرکتی عالی کار می کند، یا اگر در حال ساخت یک سیستم در مقیاس بسیار بزرگ هستید می توانید از زبان برنامه نویسی جاوا استفاده نمایید:

شرکت هایی مانند گوگل و آمازون تا حد زیادی از جاوا استفاده می کنند.

ایجاد سیستم های آنلاین

برنامه نویسی مخصوص گوشی اندرویدی

نوشتن کد برای دستگاه های کوچک تعبیه شده

  • افشین رفوآ
  • ۰
  • ۰

جاوااسکریپت در html

آموزش javascript‏

یک اسکریپت قطعه ی کوچکی از برنامه است که می تواند به وب سایت شما تعامل اضافه کند. به عنوان مثال یک اسکریپت می تواند یک هشدار پاپ آپ مربوط به باکس پیغام تولید کند، یا یک منوی رو به پایین ایجاد کند. این اسکریپت توسط javascript یا VBScript نوشته می شود.
شما می توانید با استفاده از هر زبان اسکریپتی، کارکردهای متنوع کوچکی به نام گردانندگان رویداد بنویسید و سپس می توانید آن عملکردها را با استفاده از ویژگی های HTML اجرا کنید.
این روزها فقط javascript و چارچوب های متناظر با آن توسط بسیاری از توسعه دهندگان وب استفاده می شوند. VBScript حتی توسط برخی مرورگرها پشتیبانی هم نمی شود.
شما می توانید کد javascript را در یک فایل مجزا نگهداری کرده و سپس هرزمان که لازم بود آن را وارد کنید، یا می توانید قابلیت را در داخل خود داکیومنت HTML تعریف کنید. اجازه بدهید هر دو مورد را یکی یکی با مثال های مناسب بررسی کنیم.

 

جاوااسکریپت خارجی

اگر قصد دارید قابلیتی را تعریف کنید که در انواع داکیومنت های HTML استفاده می شود، بهتر است آن قابلیت را در یک فایل مجزای جاوااسکریپت حفظ کرده و آن فایل را وارد داکیومنت های HTML خود کنید. یک فایل جاوااسکریپت دارای ضمیمه هایی مانند js می باشد که با استفاده از برچسب< script>وارد فایل های HTML می شود.


 مثال:

تصور کنید که با استفاده از جاوااسکریپت در script.js یک عملکرد کوچک را تعریف می کنیم که دارای کد زیر می باشد.

 

function Hello()

{

    alert("Hello, World");

}

 

اکنون اجازه بدهید از فایل جاوااسکریپت خارجی بالا در داکیومنت HTML خود استفاده کنیم، مانند زیر

 

<input type="button" onclick="Hello();" name="ok" value="Click Me">

 

این مثال نتیجه ای را به دنبال خواهد داشت که می توانید با کلیک کردن برروی دکمه ی ارائه شده توسط این مثال آن را امتحان کنید.

 

جاوا اسکریپت درونی

شما می توانید کد جاوااسکریپت را مستقیما روی داکیومنت HTML خود بنویسید. معمولا کد اسکریپت را با استفاده از برچسب< script>در سربرگ داکیومنت نگهداری می کنیم در غیر این صورت هیچ محدودیتی وجود نداشته و می توانید کد خود را در هر جایی در داکیومنت به جز داخل برچسب < script> نگه دارید.

 

نمونه یک

این مثال نتیجه ای را به دنبال خواهد داشت که می توانید با کلیک کردن برروی دکمه ی ارائه شده توسط این مثال آن را امتحان کنید.

 

گردانندگان رویدادها(()EventHandler)

گردانندگان رویدادها عملکردهای تعریف شده ی ساده ای می باشند که می توانند برعلیه هر یک از عملکردهای ماوس یا صفحه کلید فراخوانده شوند. شما می توانید عملکرد خود را در یک گرداننده ی رویداد تعریف کنید که می تواند یک خط تا 1000 خط کد باشد.
در زیر مثالی را می بینید که چگونگی نگارش یک گرداننده ی رویداد را نشان می دهد. اجازه بدهید یک تیتر ساده ی ()EventHandler را در تیتر داکیومنت بنویسیم. هر زمان که کاربر ماوس را روی یک پاراگراف بیاورد، این عملکر را فرا خواهیم خواند.

 

نمونه دو

این مثال نتیجه ی زیر را تولید خواهد کرد، ماوس خود را روی آن آورده تا نتیجه را ببینید.

 

Bring your mouse here to see an alert

مخفی کردن اسکریپت ها از مرورگرهای قدیمی

گرچه بیشتر مرورگرها این روزها جاوا اسکریپت را پشتیبانی می کنند، اما هنوز مرورگرهایی قدیمی تری هستند که این کار را نمی کنند. اگر مرورگری جاوااسکریپت را پشتیبانی نکند، به جای اجرای اسکریپت کدی را به کاربر نمایش می دهد. برای جلوگیری از این مسئله می توانید کامنت های HTML را در اطراف جاوااسکریپت قرار دهید، همانطور که در زیر می بینید.

 

عنصر < noscript>

می توانید یک سری اطلاعت جایگزین به کاربری ارائه دهید که مرورگر وی اسکریپت ها را پشتیبانی نمی کند، همچنین برای کاربرهایی که گزینه ی script مرورگر خود را غیرفعال کرده اند. شما می توانید اینکار را با استفاده از برچسب < noscript> انجام دهید.

 

JavaScript Example

نمونه سه

جهت مشاهده نمونه مثال ها برروی دوره آموزش طراحی سایت کلیک نمایید.

 

  • افشین رفوآ
  • ۰
  • ۰

HTML Marquees

HTML Marquees

آموزش HTML Marquee ‏ ‏‏

Marquee در HTML یک قطعه اسکرولینگ می باشد که یا به صورت افقی در عرض متن ویا به صورت عمودی در پایین صفحه ی وب شما نمایش داده می شود، بستگی به تنظیمات دارد وتوسط برچسب < fmarquees>مربوط به HTML ایجاد می شود.

 

 توجه:

ممکن است برچسب < marquees> در HTML توسط مرورگرهای زیادی پشتیبانی نشود، بنابراین توصیه می شود که به این برچسب تکیه نکنید، در عوض می توانید از javascript و CSS برای ایجاد چنین تاثیراتی استفاده کنید.

ترکیب ساده برای استفاده از برچسب< marquees> در HTML مانند زیر می باشد:

 

< marquee attribute_name="attribute_value" ....more attributes>

    One or more lines or text message or image

< /marquee>

 

 

ویژگی های برچسب < marquee>

در زیر لیست مهمی از ویژگی های برچسب < marquee> را می توانید مشاهده کنید.

 

Attribute

Description

width

این ویژگی عرض marquee را مشخص می کند. می تواند مقداری مانند 10 یا 20 درصد باشد.

height

این ویژگی طول marquee را مشخص می کند. می تواند مقداری مانند 10 یا 20 درصد باشد.

direction

این ویژگی مسیری را که marquee باید در آن اسکرول شود، تعیین می کند. می تواند مقداری مانند up، down، left و یا right داشته باشد.

behavior

این ویژگی نوع اسکرول marquee را تعیین می کند. می تواند مقداری مانند scroll، side و alternate داشته باشد.

scrolldelay

این ویژگی میزان تاخیر بین دو پرش را تعیین می کند. می تواند مقداری مانند 10 داشته باشد.

scrollamount

سرعت متن marquee را تععین می کند. می تواند مقداری مانند 10 داشته باشد.

loop

تعداد دفعات loop را تعیین می کند. مقدار پیش فرض INFINITE می باشد که به این معناست که در marquee به طور پایان ناپذیری loop انجام می شود.

bgcolor

این ویژگی رنگ زمینه را به شکل نام رنگ یا مقدار شش تایی رنگ مشخص می کند.

hspace

این ویژگی فضای افقی اطراف marque را تعیین می کند. می تواند مقداری مانند 10 یا 20 درصد داشته باشد.

vspace

این ویژگی فضای عمودی اطراف marquee را تعیین می کند. می تواند مقداری مانند 10 یا 20 درصد داشته باشد.

در ادامه چند مثال از استفاده ی برچسب marquee می بینید.

 

 مثال:

نمونه یک

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>HTML marquee Tag</title>
</head>
<body>
    <marquee>This is basic example of marquee</marquee>
</body>
</html>

 

 مثال:

نمونه دو

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>HTML marquee Tag</title>
</head>
<body>
    <marquee width="50%">This example will take only 50% width</marquee>
</body>
</html>

 

 مثال:

نمونه سه

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>HTML marquee Tag</title>
</head>
<body>
    <marquee direction="right">This text will scroll from left to right</marquee>
</body>
</html>

 

 مثال:

نمونه چهار

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>HTML marquee Tag</title>
</head>
<body>
    <marquee direction="up">This text will scroll from bottom to up</marquee>
</body>
</html>

  • افشین رفوآ
  • ۰
  • ۰

HTML Embed Multimedia

HTML Embed Multimedia

آموزش طراحی سایت - آموزش چند رسانه ای در HTML‏ ‏

گاهی اوقات تمایل دارید که موسیقی یا ویدئو به صفحه ی وب خود اضافه کنید. ساده ترین راه برای افزودن صدا یا ویدئو به وب سایت، وارد کردن برچسب خاص HTML به نام < embed> می باشد. این برچسب باعث می شود که مرورگر به طور خودکار کنترل هایی را برای مولتی مدیا وارد کند که مرورگر ارائه شده برچسب < embed> و نوع مدیای ارائه شده را پشتیبانی می کند.
همچنین می توانید یک برچسب < noembed>برای مرورگرهایی وارد کنید که برچسب < embed> را نمی شناسند. به عنوان مثال می توانید از < embed> برای نمایش یک فیلم به انتخاب خود استفاده کنید واگر مرورگر < embed> را پشتیبانی نمی کند، از< noembed> برای نمایش یک تصویر JPG مجزا استفاده کنید.


 مثال:

در اینجا مثال ساده ای می بینید از اجرای یک فایل جاسازی شده ی midi.

 

مرحله 1

<!DOCTYPE html>

<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">

<head>

    <title>HTML embed Tag <title>

<head>

<body>

    <embed src="/html/yourfile.mid"` width="100%" height="60">

    <noembed><img src="yourimage.gif" alt="Alternative Media"><noembed>

    <embed>

<body>

<html>

ویژگی های برچسب < embed>

در زیر لیستی از ویژگی های مهمی را می بینید که توسط برچسب < embed> استفاده می شود.

 

Attribute Description
align

تعیین می کند که چگونه یک آبجکت را تنظیم کرد، که می تواند هم در مرکز، هم در راست و یا چپ تنظیم شود.

autostart

این ویژگی Boolean نشان می دهد که آیا مدیا باید به طور خودکار شروع به کار کند. شما می توانید آن را با true یا false تنظیم کنید.

loop

تعیین می کند که آیا صدا متداولا پشت سرهم تکرار شود( لوپ را روی true تنظیم کنید)، یا چند دفعه باید تکرار شود ( یک مقدار مثبت) و یا اصلا تکرار نشود(false).

playcount

تعداد دفعاتی را که یک صدا باید تکرار شود تعیین می کند. اگر در حال استفاده از IE هستید، این گزنیه جایگزینی برای loop می باشد.

hidden

مشخص می کند که آیا آبجکت مولتی مدیا باید روی صفحه نمایش داده شود.مقدار false یعنی نه و مقدار true یعنی بله.

width

عرض آبجکت به پیکسل.

height

عرض آبجکت به پیکسل.

name

نامی که برای اشاره به آبجکت استفاده می شود.

src

URL مربوط به آبجکت که باید جاسازی شود.

volume

میزان صدا را کنترل می کند که می تواند از 0 (صدا قطع شده) تا 100 (آخرین حد صدا) باشد.

انواع ویدیوهای پشتیبانی شده

می توانید از انواع مدیاهای مختلفی مانند فایل های flash movies، AVi و MOV در داخل برچسب embed استفاده کنید.

 

  • فایل های swf – فایل هایی هستند که با برنامه ی macromedia’s flash تولید می شوند.
  • فایل های wmv – انواع فایل های تصویری ویندوز مایکروسافت می باشند.
  • فایل های mov - فرمت Quick time movie در اپل.
  •  فایل های mpeg – فایل های تصویری هستند که توسط گروه تخصصی تصاویر متحرک (Moving Pictures Expert Group) ایجاد می شوند.

مرحله 2

انواع ویدیوهای پشتیبانی شده

می توانید از انواع مدیاهای مختلفی مانند فایل های flash movies، AVi و MOV در داخل برچسب embed استفاده کنید.

 

  • فایل های swf – فایل هایی هستند که با برنامه ی macromedia’s flash تولید می شوند.
  • فایل های wmv – انواع فایل های تصویری ویندوز مایکروسافت می باشند.
  • فایل های mov - فرمت Quick time movie در اپل.
  •  فایل های mpeg – فایل های تصویری هستند که توسط گروه تخصصی تصاویر متحرک (Moving Pictures Expert Group) ایجاد می شوند.

مرحله 2

<!DOCTYPE html>

<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">

<head>

    <title>HTML embed Tag<title>

<head>

<body>

    <embed src="/html/yourfile.swf" width="200" height="200">

    <noembed><img src="yourimage.gif" alt="Alternative Media"><noembed>

    <embed>

<body>

<html>

صدای زمینه

شما می توانید از برچسب < bgsound>در html برای اجرای صدا در زمینه ی صفحه ی وب خود استفاده کنید. این برچسب فقط توسط اینترنت اکسپلورر پشتیبانی می شود و دیگر مرورگرها آن را نادیده می گیرند. زمانی که سند اصلی در ابتدا توسط کاربر دانلود شده و نمایش داده می شود، این برچسب یک فایل صدا را دانلود کرده و اجرا می کند. همچنین هروقت کاربر مرورگر را تازه سازی کند، صدای زمینه نیز دوباره اجرا خواهد شد.این برچسب دارای فقط دو ویژگی می باشد، loop و src، که همانطور که در بالا توضیح داده شد هر دوی این ویژگی ها دارای یک معنا می باشند.
در اینجا مثال ساده ای از اجرای فایل کوچک midi را می بینید.

 

مرحله 3

<!DOCTYPE html>

<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">

<head>

    <title>HTML embed Tag<title>

<head>

<body>

    <bgsound src="/html/yourfile.mid">

        <noembed><img src="yourimage.gif"><noembed>

    <bgsound>

<body>

<html>

 

این مثال یک صفحه ی خالی تولید خواهد کرد. این برچسب هیچ مولفه ای را اجرا نمی کند و مخفی باقی می ماند.
اینترنت اکسپلورر نیز تنها سه فرمت صدا را اجرا می کند: wav فرمت داخلی کامپیوترها، au فرمت داخلی برای کار ابزارهای Unix و MIDI یک کد برنامه گذاری جهانی برای موسیقی.

 

برچسب آبجکت در HTML

HTML 4 عنصر< object>را معرفی می کند که یک راه حل چند منظوره برای وارد کردن آبجکت عمومی ارائه می دهد. عنصر< object>به نویسندگان HTML اجازه می دهد تا هر چیز لازم را با یک آبجکت برای ارائه ی آن توسط یک کاربر، تعیین کند.
در اینجا چند مثال در این رابطه می بینید.


 مثال:

شما می توانید یک سند HTML را در خود سند HTML اجرا کنید.

 

مرحله 4

در اینجا اگر مرورگر برچسب object را پشتیبانی نکند، ویژگی alt وارد تصویر می شود.


 مثال:

شما می توانید یک سند PDF را در یک سند HTML اجرا کنید.

 

مرحله 5

 مثال:

شما می توانید با استفاده از برچسب < param> برخی پارامترهای متناسب با سند را مشخص کنید. در اینجا مثالی از اجرای فایل wavرا می بینید.

 

مرحله 6

مثال:

شما می توانید یک سند flash مانند زیر اجرا کنید.

 

مرحله 7

 مثال:

شما می توانید یک سند java applet وارد سند HTML کنید.

 

مرحله 8

ویژگی classid تعیین می کند که چه نسخه ای از java plug-in استفاده شود. شما می توانید از ویژگی انتخابی codebase برای مشخص کردن چگونگی دانلود JRE استفاده کنید.

 

برای مشاهده مثال ها برروی دوره آموزش طراحی سایت کلیک نمایید.

  • افشین رفوآ
  • ۰
  • ۰

فرم های html

فونت ها

فونت ها

فونت ها نقش مهمی در زیبا ساختن و خواناتر کردن وب سایت بازی می کنند. ظاهرو رنگ فونت به طور کامل بستگی به کامپیوتر و مرورگری دارد که استفاده می شود، اما شما می توانید از برچسب < font>در HTML برای افزودن استایل، سایز و رنگ به متن خود در وب سایت استفاده کنید. می توانید از یک برچسب< basefont> برای تنظیم تمام متن خود به اندازه، ظاهر و رنگ یکسان استفاده کنید.
برچسب فونت دارای سه ویژگی به نام های size، color و face می باشد که فونت شکا را به دلخواه در می آورد. برای تغییر هرکدام از ویژگی های فونت در هر زمانی در صفحه ی وب خود، به سادگی از برچسب < font> استفاده کنید. متنی که دنبال می کند، تغییر یافته با قی می ماند تا زمانی که شما آن را با < /font> برچسب ببندید. شما می توانید یکی از ویژگی ها یا همه ی ویژگی های داخل برچسب < font> را تغییر دهید.

 

نکته:

برچسب های font و basefont استفاده نمی شوند و احتمال می رود که در ورژن های بعدی HTML حذف شوند. بنابراین نباید مورد استفاده قرار بگیرند، پیشنهاد می شود که برای اجرای فونت های خود از استایل های CSS استفاده کنید. اما برای رسیدن به هدف این فصل برچسب های font و basefont رابا جزئیات توضیح می دهد.

 

تنظیم اندازه ی فونت

شما می توانید با استفتده از ویژگی size اندازه فونت محتوا را تنظیم کنید. دامنه ی مقادیر قابل قبول از 1 (کوچکترین) تا 7 (بزرگترین) می باشد. اندازه ی فونت پیش فرض 3 می باشد.


 مثال:

نمونه یک

 

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>Setting Font Size</title>
</head>
<body>
    <font size="1">Font size="1"</font><br />
    <font size="2">Font size="2"</font><br />
    <font size="3">Font size="3"</font><br />
    <font size="4">Font size="4"</font><br />
    <font size="5">Font size="5"</font><br />
    <font size="6">Font size="6"</font><br />
    <font size="7">Font size="7"</font>
</body>
</html>

 

 

 

اندازه ی فونت مربوط

شما می توانید مشخص کنید چه تعداد از فونت ها بزرگتر و چه تعداد کوچکتر از اندازه ی فونت حاضر باشند. می توانید آن را مانند< font size="+n"> or < font size="-n"> مشخص کنید.


 مثال:

نمونه دو

 

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>Relative Font Size</title>
</head>
<body>
    <font size="-1">Font size="-1"</font><br />
    <font size="+1">Font size="+1"</font><br />
    <font size="+2">Font size="+2"</font><br />
    <font size="+3">Font size="+3"</font><br />
    <font size="+4">Font size="+4"</font>
</body>
</html>

 

 

تنظیم ظاهر فونت

شما می توانید با استفاده از ویژگی face ظاهر فونت را تنظیم کنید، اما باید بدانید که اگر کاربر بازدیدکننده ی صفحه، فونت را نصب نکرده باشد، قادر به دیدن آن نخواهد بود. در عوض کاربر ظاهر فونت پیش فرض را می بیند که برای کامپیوترش مناسب می باشد.


 مثال:

نمونه سه

 

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>Font Face</title>
</head>
<body>
    <font face="Times New Roman" size="5">Times New Roman</font><br />
    <font face="Verdana" size="5">Verdana</font><br />
    <font face="Comic sans MS" size="5">Comic Sans MS</font><br />
    <font face="WildWest" size="5">WildWest</font><br />
    <font face="Bedrock" size="5">Bedrock</font><br />
</body>
</html>

 

 

تعیین ظاهر فونت جایگزین

یک بازدید کننده فقط قادر خواهد بود فونت شما را ببیند، اگر آن را نصب شده روی کامپیوتر خود داشته باشد. بنابراین امکان تعیین دو یا بیشتر از دو ظاهر جایگزین با ارائه ی نام های مربوط به فونت ها وجود دارد.

 

< font face="arial,helvetica">

< font face="Lucida Calligraphy,Comic Sans MS,Lucida Console">

 

 

 

 

اگر هیچکدام از فونت های ارائه شده نصب نشده باشند، بنابراین فونت پیش فرض Times New Roman نمایش داده خواهد شد.

 

تنظیم رنگ فونت

شما می توانید با استفاده از ویژگی color هر رنگی رابرای فونت تنظیم کنید. شما می توانید رنگ مورد نظر خود را یا با استفاده از نام رنگ و یا با استفاده از کد هگزادسیمال برای آن رنگ تعیین کنید.


 مثال:

نمونه چهار

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>Setting Font Color</title>
</head>
<body>
    <font color="#FF00FF">This text is in pink</font><br />
    <font color="red">This text is red</font>
</body>
</html>

 

 

 

 

 

 

عنصر < basefont>

انتظار می رود که عنصر < basefont> یک اندازه، رنگ و ظاهر پیش فرض برای هر بخشی از داکیومنت که در برچسب < font>قرار نمی گیرند، تنظیم کند. شما می توانید از عناصر < font>استفاده کنید تا تنظیمات < basefont> را انجام دهید.
برچسب < basefont> همچنین ویژگی های رنگ، اندازه و ظاهر را می گیرد و با دادن مقدار بیشتر از 1+ برای فونت های بزرگتر و کمتر از 2- برای فونت های کوچکتر، تنظیمات فونت مربوطه را پشتیبانی می کند.


 مثال:

نمونه پنج

 

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>Setting Basefont Color</title>
</head>
<body>
    <basefont face="arial, verdana, sans-serif" size="2" color="#ff0000">
    <p>This is the page's default font.</p>
    <h2>Example of the <basefont&gt; element</h2>
    <p>
        <font size="+2" color="darkgray">
            This is darkgray text with two sizes larger
        </font>
    </p>
    <p>
        <font face="courier" size="-1" color="#000000">
            It is a courier font, a size smaller and black in color.
        </font>
    </p>
</body>

 </html>

ویژگی ها

در زیر لیستی از ویژگی های دکمه ی رادیو را می بینید.

 

 

Attribute Description
type

نوع کنترل ورودی را نشان می دهد و برای کنترل ورودی چک باکس با عنوان radio تنظیم می شود.

name

برای نامگذاری کنترلی استفاده می شود که برای تشخیص و گرفتن مقدار به سرور ارسال می شود.

value

مقداری که radio box انتخاب شود، استفاده خواهد شد.

checked

اگر می خواهید آن را به عنوان پیش فرض استفاده کنید، به checked تنظیم کنید.

 

کنترل Select Box

یک Select Boxکه منوی رو به پایین نیز نامیده می شود، گزینه ای را برای ارائه ی گزینه های مختلف به شکل یک لیست رو به پایین ارائه می دهد، که کاربر می تواند از آن یک یا بیشتر از یک گزینه را انتخاب کند.


 مثال:

در اینجا مثالی از کد HTML برای یک فرم با یک جعبه ی رو به پایین می بینید.

 

نمونه شش

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>Select Box Control</title>
</head>
<body>
    <form>
        <select name="dropdown">
            <option value="Maths" selected>Maths</option>
            <option value="Physics">Physics</option>
        </select>
    </form>
</body>
</html>

 

فایل آپلود باکس

اگر می خواهید به کاربر اجازه دهید تا فایلی را روی وب سایت شما آپلود کند، به یک کنترل فایل آپلود احتیاج خواهید داشت، که Select Boxنیز نامیده می شود. این ویژگی با استفاده از برچسب < input> نیز ایجاد می شود، اما نوع ویژگی با file تنظیم می شود.


 مثال:

در اینجا مثالی را می بینید از کد HTML برای یک فرم با یک فایل آپلود باکس.

 

نمونه هفت

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>File Upload Box</title>
</head>
<body>
    <form>
        <input type="file" name="fileupload" accept="image/*" />
    </form>
</body>
</html>

 

کنترل های مخفی شده ی فرم

کنترل های مخفی شده فرم برای پنهان کردن داده در داخل صفحه ای استفاده می شوند که بعدا می توانند به سرور ارسال شوند. این کنترل در داخل کد مخفی شده و روی صفحه ی حقیقی ظاهر نمی شود. برای مثال فرم مخفی شده ی زیر برای حفظ شماره ی صفحه ی جاری استفاده می شود. وقتی که کاربر روی next page کلیک کند، مقدار کنترل مخفی شده به سرور وب ارسال شده و در آنجا تصمیم خواهد گرفت که بر اساس انتقال صفحه ی جاری، کدام صفحه نمایش داده خواهد شد.


 مثال:

در اینجا مثالی از کد HTML برای نمایش کاربرد کنترل مخفی شده می بینید.

 

نمونه نه

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>File Upload Box</title>
</head>
<body>
    <form>
        <p>This is page 10</p>
        <input type="hidden" name="pagename" value="10" />
        <input type="submit" name="submit" value="Submit" />
        <input type="reset" name="reset" value="Reset" />
    </form>
</body>
</html>

جهت مشاهده کدها برروی دوره آموزش طراحی سایت کلیک نمایید
 

 

 

  • افشین رفوآ
  • ۰
  • ۰

پس زمینه در html

پس زمینه در html

آموزش طراحی سایت 

background در html

به طور پیش فرض رنگ زمینه ی صفحه ی وب شما سفید می باشد. ممکن است این زمینه را دوست نداشته باشید، اما نگرانی وجود ندارد. HTML دو روش مناسب زیر را ارائه می دهد تا زمینه ی صفحه وب خود را به دلخواه بیارایید.

 

  • زمینه ی HTML با رنگ ها.
  • زمینه ی HTML با تصاویر.

اکنون اجازه بدهید هر دو روش را یکی یکی و با استفاده از مثال های مناسب بررسی کنیم.

 

زمینه ی HTML با رنگها

ویژگی bgcolor برای کنترل زمینه ی یک عنصر HTML، به ویژه بدنه ی صفحه و زمینه ی جدول، استفاده می شود. در زیر ترکیب استفاده از bgcolor را با هر برچسب HTML می بینید.

 

 

< tagname bgcolor="color_value" ...>

 

این color- value می تواند به هرکدام از فرمت های زیر ارائه شود.

 

<!-- Format 1 - Use color name -->

< table bgcolor="lime">

 

<!-- Format 2 - Use hex value -->

< table bgcolor="#f1f1f1">

 

<!-- Format 3 - Use color value in RGB terms -->

< table bgcolor="rgb(0,0,120)">

 

 مثال:

در اینجا مثالی را می بینید از تنظیم زمینه ی یک برچسب HTML.

 

نمونه یک

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>HTML Background Colors</title>
</head>
<body>
    <!-- Format 1 - Use color name -->
    <table bgcolor="yellow" width="100%">
        <tr>
            <td>
                This background is yellow
            </td>
        </tr>
    </table>
    <!-- Format 2 - Use hex value -->
    <table bgcolor="#6666FF" width="100%">
        <tr>
            <td>
                This background is sky blue
            </td>
        </tr>
    </table>
    <!-- Format 3 - Use color value in RGB terms -->
    <table bgcolor="rgb(255,0,255)" width="100%">
        <tr>
            <td>
                This background is green
            </td>
        </tr>
    </table>
</body>
</html>

زمینه ی HTML با تصاویر

آموزش html css

ویژگی background همچنین می تواند برای کنترل زمینه ی یک عنصر HTML، به ویژه بدنه ی صفحه و زمینه های جدول، استفاده شود. شما می توانید یک تصویر را به عنوان زمینه ی صفحه و یا جدول HTML خود استفاده کنید. در زیر ترکیب استفاده از ویژگی background را با هر عنصر HTML می بینید.

 

 توجه:

ویژگی background به عنوان ویژگی خوبی تلقی نمی شود و توصیه می شود از style sheet برای تنظیم زمینه استفاده کنید.

 

 

< tagname background="Image URL" ...>

 

 

متداول ترین فرمت های مورد استفاده ی تصویر عبارتند از JPEG، PNG و GIF.

 

مثال:

در اینجا مثال هایی را از تنظیم تصویر به عنوان زمینه ی جدول مشاهده می کنید.

 

نمونه دو

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>HTML Background Images</title>
</head>
<body>
    <!-- Set table background -->
    <table background="http://tahlildadeh.com/Temp/Html/html.jpg" width="100%" height="400">
        <tr>
            <td>
                This background is filled up with HTML image.
            </td>
        </tr>
    </table>
</body>
</html>

 

زمینه های طرح دار و شفاف

شما ممکن است الگوها و زمینه های شفاف بسیاری را در وب سایت های نختلف دیده باشید. این امر به راحتی و با استفاده از تصاویر طرح دار و شفاف در زمینه قابل دستیابی می باشد. توصیه می شود در هنگام ایجاد تصاویر طرح دار یا شفاف GIF یا PNG، از کوچکترین ابعاد ممکن آنها استفاده کنید، حتی به کوچکی 1x1 برای جلوگیری از بارگذاری آهسته.


 مثال:

در اینجا مثالی از تنظیم یک الگوی زمینه برای یک جدول را مشاهده می کنید.

 

نمونه سه

 

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>HTML Background Images</title>
</head>
<body>

 

    <!-- Set a table background using pattrern -->
    <table background="/images/pattern1.jpg" width="20%" height="100">
        <tr>
            <td>
                This background is filled up with a pattern image.
            </td>
        </tr>
    </table>
    <!-- Another example on table background using pattrern -->
    <table background="http://tahlildadeh.com/Temp/Html/pattern2.jpeg" width="20%" height="100">
        <tr>
            <td>
                This background is filled up with a pattern image.
            </td>
        </tr>
    </table>
</body>
</html>
 
 
  • افشین رفوآ
  • ۰
  • ۰

در این مقاله از مجموعه مقالات آموزش طراحی سایت می آموزیم که چطور خطاهای احتمالی در جاوا اسکریپت را مدیریت کنیم.

  • دستور try به شما امکان می دهد قطعه کد (code block) را به منظور یافتن خطاهای احتمالی بررسی و آزمایش کنید.
  • دستور catch به شما اجازه می دهد خطا را مدیریت کرده و اقدامات اصلاحی را در صورت رخداد خطا مشخص کنیم.
  • دستور throw قابلیت ایجاد خطاهای سفارشی را به شما می دهد.
  • دستور Finally به شما اجازه می دهد کد را پس از (اجرای دستورات) try و catch، صرف از نظر از نتیجه آن، اجرا کنید.
    هنگامی که کدهای جاوا اسکریپت را اجرا می کنید، ممکن است با خطاهای مختلفی مواجه شویم. این خطاها ممکن است از وجود اشکال هایی در کدنویسی برنامه نشات بگیرد که توسط برنامه نویس نوشته شده، ممکن است از ورودی اشتباه و غیر مجازی باشد که توسط کاربر وارد شده و یا دیگر چیزهای غیر قابل پیش بینی.


نمونه یک :

< p id="demo">adddlert is not defined< /p>

try {

adddlert("Welcome guest!");

}

catch(err) {

document. getElementById("demo") = err.message;

}

 

دستورات try & catch و کاربرد آن در زبان جاوا اسکریپت

  • دستور try به برنامه نویس اجازه می دهد قطعه کدی که احتمال می دهد در آن خطا وجود داشته باشد را مشخص کند. این قطعه کد در حین اجرا برای خطایابی تست می شود.
  • دستور catch نیز یک قطعه کد تعریف می کند که در صورت برخورد با خطا در ساختار (try block)، اجرا می شود.
  • عبارت try، به شما اجازه می دهد تا، خطاهای یک بلاک از دستورات را تست کنید.
  • اگر خطایی در قسمت try رخ دهد، در آن صورت دستوراتی که در در ساختار catch تعریف کردید، اجرا می شوند.
    توجه داشته باشید که دستورات try و catch با هم و به صورت جفت بکار می روند.
try { ‎

Block of code to try

‎}

catch(err) { ‎

Block of code to handle errors

}

پرتاب خطا (throw error) در دوره آموزش طراحی سایت

هنگامی که خطایی رخ می دهد، جاوا اسکریپت به صورت خودکار متوقف شده و یک پیغام خطا صادر می کند.
در برنامه نویسی برای این منظور یک واژه ی تخصصی به نام throw تعریف شده است.

 

دستور throw

این دستور امکان ایجاد یک خطاهای سفارشی (custom error) را در اختیار برنامه نویس قرار می دهد. اصطلاح تخصصی که برای این منظور (ایجاد خطای سفارشی) در نظر گرفته شده throwing an exception می باشد. دستور throw باید همراه try و catch استفاده شود. Exception (استثنا) می تواند یک شی String، Number، یک Boolean و یا یک Object باشد.

throw "Too big"    // throw a text 
        throw 500;          // throw a number‎

 

اگر throw را به همراه try و catch بکار ببرید، می توانید جریان برنامه را تحت کنترل خود درآورده و پیغام های خطا سفارشی ایجاد کنید.

 

آموزش طراحی سایت : اعتبارسنجی ورودی (input validation)

مثال زیر ورودی را بررسی و اعتبار سنجی می کند. در صورت غلط بودن مقدار، یک پیغام خطا (استثنا( صادر (throw) می شود. پیغام خطای تولید شده، توسط ساختار (دستور) catch دریافت یا مهار (catch) شده و پیغام خطای سفارشی به دنبال آن نمایش داده می شود.

نمونه دو :

function myFunction() {
    var message, x;
    message = document.getElementById("message");
    message = ""
    x = document.getElementById("demo").value;
    try { 
        if(x == "")  throw "empty"
        if(isNaN(x)) throw "not a number"
        x = Number(x);
        if(x < 5)    throw "too low"
        if(x > 10)   throw "too high"
    }
    catch(err) {
        message = "Input is " + err;
    }

 

دستور Finally

این دستور به شما اجازه می دهد کد را پس از اجرای ساختارهای try & catch و صرف نظر از نتیجه ی بدست آمده اجرا کنید.

با دیگر مقالات در زمینه آموزش طراحی وبسایت همراه ما باشید..

  • افشین رفوآ
  • ۰
  • ۰

در این مقاله از مجموعه مقالات آموزش طراحی سایت به بررسی عبارات با قاعده در جاوا اسکریپت می پردازیم..

 

عبارات با قاعده (Regular Expressions) رشته یا توالی از کاراکترها هستند که یک یگ الگو جستجو (search pattern) تعریف می کنند. برای انجام عملیات جستجو برای کلمات و یا کاراکترهای مورد نظر در متن یک صفحه می توان از این عبارات کمک گرفت. الگوی جستجو را می توان برای انجام عملیاتی همچون جستجو در متن و جایگزینی نوشته هایی در متن مورد استفاده قرار داد.

 

عبارت با قاعده (regular expression) چیست؟

عبارت با قاعده (Regular Expression) شی ای است که درباره ی الگوی کاراکترها شرح می دهد. زمانی که در یک متن به دنبال داده یا اطلاعات معینی به جستجو می پردازید، می توانید از یک الگوی خاص برای کلمه ی مورد جستجو استفاده نمایید. یک کاراکتر تنها، می تواند یک الگوی ساده باشد. یک الگوی پیچیده تر ممکن است شامل کاراکترهای بیشتری باشد و از آن می توان برای اجرای عملیاتی همچون تجزیه کردن، قالب دهی، بررسی کردن و جایگزینی استفاده کرد.

 

دستور نگارش (syntax)

‎/pattern/modifiers;‎

مثال :

var patt = / tahlildadeh /i;‎

توضیح مثال : /w3schools/i یک عبارت با قاعده است. w3schools نیز یک یک الگو است که در جستجو به کار می رود. i یک modifier می باشد (باعث می شود جستجو به کوچک بزرگی حروف حساسیت نشان ندهد).

 

استفاده از توابع رشته ای (string methods) در دوره آموزش طراحی سایت

عبارات با قاعده در جاوا اسکریپت اغلب با دو متد رشته ای ()search و ()replace بکار می رود.
متد () Search : جهت جستجو برای کشف وجود یا عدم وجود یک کلمه خاص در یک متغیر رشته ای بکار گرفته می شود.
متد () Replace : از این متد به منظور جستجو به دنبال یک حرف یا کلمه خاص در یک متغیر رشته ای و جایگزینی آن با یک مقدار جدید استفاده می شود.

مثال :

var str = "Visit Tahlildadeh"
        var n = str.search(/Tahlildadeh/i);‎

نتیجه :

نمونه یک :

function myFunction() {
    var str = "Visit Tahlildadeh!" 
    var n = str.search(/Tahlildadeh/i);
    document.getElementById("demo") = n;
}

تابع جستجو (search method) همچنین می تواند یک رشته به عنوان آرگومان جستجو بپذیرد. آرگومان گفته شده به یک عبارت با قاعده (regular expression) تبدیل می شود.

 

مثال :

با استفاده از یک رشته به عنوان آرگومان ورودی تابع () search برای یافتن واژه ی "Tahlildadeh" در string جستجو انجام می دهیم.

نمونه دو :

var str = "Visit Tahlildadeh!"
var n = str.search(Tahlildadeh);

در این مثال با استفاده از تابع () replace یک عبارت با قاعده ی case-insensitive (Tahlildadeh) را جایگزین کلمه ی Microsoft می کنیم.

 

نمونه سه :

function myFunction() {
          var str = document.getElementById("demo");
          var txt = str.replace(/microsoft/i, "Tahlildadeh");
          document.getElementById("demo") = txt;
      }

تابع () replace نیز می تواند مانند متد () search یک رشته به عنوان آرگومان ورودی می پذیرد.

 

نمونه چهار :

function myFunction() {
    var str = document.getElementById("demo");
    var txt = str.replace("Microsoft", "Tahlildadeh");
    document.getElementById("demo") = txt;
}

اگر به مثال های بالا خوب دقت کرده باشید متوجه می شوید که می توان به جای string argument (آرگومان رشته ای) از آرگومان های regular expression در توابع یاد شده استفاده کرد. با بهره گیری از عبارات با قاعده می توان جستجو را قوی تر یا به مراتب کارآمدتر ساخت(برای مثال آن را نسبت به کوچک بزرگی حروف بی تفاوت کرد).

 

آموزش طراحی سایت : تعریف/تنظیم کننده های نحوه جستجو (modifier) در عبارات با قاعده

عبارت Modifier یک کاراکتر است که با استفاده از آن جستجو به دنبال کلمه یا حرف مد نظر را case-insensitive (بی تفاوت به کوچک و بزرگی حروف) کرده یا آن را سراسری (global) می کنیم.

  • حرف i : بیانگر case-insensitive (حساس نبودن به کوچک و بزرگی حروف) بودن جستجو است.
  • حرف g : نشانگر سراسری بودن جستجو می باشد (جستجو پس از یافتن مورد اول متوقف نمی شود).
  • حرف m : جستجو را در چندین خط انجام می دهد.

 

الگوی عبارات با قاعده (regular expression pattern)

الگو (Pattern) عبارتی است که در متن می خواهیم به دنبال آن بگردیم. با استفاده از کاراکتر [] می توان مجموعه ای از کاراکترها را جستجو کرد (یافت).

  • عبارت [abc] : هر کاراکتری که درون (محصور در) [] باشد را پیدا می کند.
  • عبارت [9-0] : هر عددی که بین براکت باز و بسته محصور شده باشد را پیدا می کند.
  • عبارت (x|y) : هر کاراکتر ی (جایگزین) که با " | " از هم جدا شده باشند را پیدا می کند.

 

متا کاراکتر (Metacharacter) کاراکتری است که معنای به خصوصی برای برنامه ی کامپیوتری داشته باشد.

  • متا کاراکتر \d : یک عدد را پیدا می کند.
  • متا کاراکتر \s : یک کاراکتر خط فاصله را می یابد.
  • متا کاراکتر \b : مورد مد نظر (match) را در ابتدا یا انتهای یک کلمه می یابد.
  • متا کاراکتر \uxxxx : کاراکتر Unicode که توسط عدد مبنای 16 (hexadecimal) xxxx مشخص شده را می یابد.

 

کمیت سنج ها (Quantifiers) مقادیر یا کمیت را تعیین می کنند.

  • کمیت سنج n+ : با رشته ای match می شود که دربردانده ی حداقل یک n باشد.
  • کمیت سنج n : با رشته ای match می شود که دربردارنده ی 0 یا بیشتر تکرار (نمونه) از n باشد.
  • کمیت سنج n? : با رشته ای match می شود که دربردارنده ی 0 یا بیشتر تکرار (نمونه) از n باشد.

 

استفاده از شی RegExp در دوره آموزش طراحی وب : شی ای است دارای توابع و خواص از پیش تعریف شده ای است.

 

متد ()Test : این تابع در یک رشته به دنبال الگوی موردنظر جستجو انجام داده سپس بسته به نتیجه، مقدار true یا false باز می گرداند. به عبارتی دیگر، متد ()test، یک رشته را داخل یک مقدار مشخص جستجو کرده و براساس نتیجه، true یا false برمی گرداند.

 

مثال :

در این مثال، در یک رشته به دنبال "e" می گردد.

نمونه پنج :

function myFunction() {
    text = document.getElementById("p01");
    document.getElementById("demo") = /e/.test(text);
}

به این خاطر که "e" در رشته ی مورد نظر یافت می شود، خروجی کد true خواهد بود.
نیازی نیست عبارت با قاعده را درون یک متغیر قرار دهید. دو خط کد مثال بالا را می توان در یک خط (به طور خلاصه) نوشت.

/e/.test("The best things in life are free!");‎

 

تابع ()exec : این متد داخل یک رشته به دنبال الگوی مورد نظر جستجو انجام داده، سپس نوشته ی یافت شده را بر می گرداند یا به عبارت دیگر متد ()exec، یک رشته را داخل یک مقدار مشخص جستجو می کند و با توجه به نتیجه ی حاصل، مقدار جستجو شده یا false را بازیابی می کند. حال در صورتی که مورد (match) یافت نشد، متد ذکر شده null باز می گرداند.

 

مثال :

در این مثال، در یک رشته به دنبال "e" می گردد.

نمونه شش :

function myFunction() {
    text = document.getElementById("p01");
    document.getElementById("demo") = /e/.exec(text);
}

به این خاطر که "e" در رشته ی مورد نظر یافت می شود، خروجی کد e خواهد بود.

 

با دیگر مقالات ما در زمینه آموزش طراحی وبسایت همراه ما باشید..

  • افشین رفوآ
  • ۰
  • ۰

امروز با پست جدیدی از سری پست های آموزش طراحی سایت همراه شما هستیم. در این پست دستورات if .. else در جاوا اسکریپت را مورد بررسی قرار می دهیم.

دستورات شرطی را به منظور انجام عملیات خاص در صورت برقرار بودن شرایط معین بکار می بریم، بدین معنا که در صورت درست بودن شرط معین دستورات و عملیات معینی اجرا شود.

 

دستورات شرطی (conditional statements)

گاهی اوقات به هنگام نوشتن یک اسکریپت یا کد، برنامه نویس نیاز دارد که تصمیم های متفاوتی با توجه به نتایج مختلف بگیرد، برای نیل به این هدف برنامه نویس از دستورات شرطی کمک می گیرد. دستورات شرطی زبان جاوا اسکریپت به شرح زیر می باشد.

دستور if - از این ساختار در مواقعی که می خواهیم در صورت بر قرار بودن شرط معینی دستور مشخصی اجرا شود، استفاده می کنیم . چنانچه شرط تعیین شده صحیح یا برقرار نبود، هیچ دستوری اجرا نخواهد شد. دستور else - از این ساختار زمانی استفاده می کنیم که می خواهیم در صورت بر قرار بودن شرط، دستور معینی اجرا شود و در صورت عدم بر قراری آن شرط، دستور یا مجموعه ای از دستورات دیگر اجرا گردند.

دستور else if : اگر شرط درست باشد دستور مقابل if اجرا می شود در غیر این صورت دستور مقابل else اجرا می گردد (در صورت غلط بودن شرط اول، شرط دیگری را برای امتحان کردن مشخص می کند).

دستور Switch : برای گزینش و اجرای یک دستور از میان چندین دستور مختلف بکار می رود.

 

دستور شرطی if

از این ساختار در مواقعی که می خواهیم در صورت بر قرار بودن شرط معینی دستور مشخصی اجرا شود، استفاده می کنیم. چنانچه شرط تعیین شده صحیح یا برقرار نبود، هیچ دستوری اجرا نخواهد شد.

 

آموزش طراحی سایت دستور نگارش (syntax)

نکته:

توجه داشته باشید که دستور شرطی if با حروف کوچک نوشته می شود. نوشتن آن با حروف بزرگ If یا IF باعث ایجاد خطا می شود.

مثال:

در صورتی که زمان هنوز مرز ساعت 18:00 را رد نکرده، رشته ی "Good day" را نشان بده.

if (hour < 18)

{

greeting = "Good day";

‎}

 

نمونه یک

if (new Date().getHours() < 18) {

document.getElementById("demo").innerHTML = "Good day!";

}

 

امتحان کنید:

 

 

Display "Good day!" if the hour is less than 18:00:

 

 

Good Evening!

 

 

if (new Date().getHours() < 18) {

document.getElementById("demo").innerHTML = "Good day!";

}

 

 

 

دستور شرطی else

از این ساختار زمانی استفاده می کنیم که می خواهیم در صورت بر قرار بودن شرط، دستور معینی اجرا شود و در صورت عدم بر قراری آن شرط، دستور یا مجموعه ای از دستورات دیگر اجرا گردند.

دستور if (شرط) { قطعه کدی که در صورت برقرار بودن شرط باید اجرا گردد

دستور } else {

قطعه کدی که در صورت غلط یا برقرار نبودن شرط اول اجرا می گردد {

اگر زمان از مرز ساعت 18 نگذشته، رشته ی "Good day" را نشان بده و در غیر این صورت "Good evening" را

if (hour < 18) {

‎ greeting = "Good day";

‎} else {

‎ greeting = "Good evening";

}‎

نتیجه:

 

نمونه دو

function myFunction() {

var hour = new Date().getHours();

var greeting;

if (hour < 18) {

greeting = "Good day";

} else {

greeting = "Good evening";

}

document.getElementById("demo").innerHTML = greeting;

}

 

امتحان کنید:

body>

 

Click the button to display a time-based greeting:

 

Try it

 

 

 

 

function myFunction() {

var hour = new Date().getHours();

var greeting;

if (hour < 18) {

greeting = "Good day";

} else {

greeting = "Good evening";

}

document.getElementById("demo").innerHTML = greeting;

}

 

 

 

دستور شرطی else if

اگر شرط درست باشد دستور مقابل if اجرا می شود در غیر این صورت دستور مقابل else اجرا می گردد (در صورت غلط بودن شرط اول، شرط دیگری را برای امتحان کردن مشخص می کند).

 

دستور نگارش

دستور if (شرط اول) { قطه کدی که در صورت صحیح بودن شرط اول باید اجرا گردد

دستور } else if (شرط دوم) { قطعه کدی که در صورت غلط بودن شرط اول و صحیح بودن شرط دوم باید اجرا شود

دستور } else { قطعه کدی که در صورت غلط بودن هر دو شرط اول و دوم باید اجرا شود }

مثال:

در صورتی که زمان حاضر مرز ساعت 10:00 را پشت سر نگذاشته، رشته ی "Good morning" نمایش داده می شود و چنانچه زمان از ساعت 20:00 عبور نکرده رشته ی "Good day" و در غیر این صورت نیز "Good evening".

if (time < 10) {

‎ greeting = "Good morning";

‎} else if (time < 20) {

‎ greeting = "Good day";

‎} else {

‎ greeting = "Good evening";

}‎

نتیجه:

 

نمونه سه

function myFunction() {

var greeting;

var time = new Date().getHours();

if (time < 10) {

greeting = "Good morning";

} else if (time < 20) {

greeting = "Good day";

} else {

greeting = "Good evening";

}

document.getElementById("demo").innerHTML = greeting;

}

 

امتحان کنید:

 

 

 

Click the button to get a time-based greeting:

 

 

Try it

 

 

 

 

 

 

function myFunction() {

var greeting;

var time = new Date().getHours();

if (time < 10) {

greeting = "Good morning";

} else if (time < 20) {

greeting = "Good day";

} else {

greeting = "Good evening";

}

document.getElementById("demo").innerHTML = greeting;

}

 

آموزش طراحی سایت ادامه دارد

 

  • افشین رفوآ
  • ۰
  • ۰

امروز با پست جدیدی از سری پست های آموزش طراحی سایت همراه شما هستیم.

در این پست آرایه ها در جاوا اسکریپت را مورد بررسی قرار می دهیم.

آرایه ها (در جاوا اسکریپت) چندین متغیر را در قالب تنها یک متغیر ذخیره می کنند یا به عبارتی دیگر آرایه یک متغیر خاص است که می توانید به طور همزمان چندین مقدار (بیش از یک مقدار) را در آن ذخیره نمایید. در این بخش با استفاده از یک اسکریپت، آرایه ها را داخل تگ

با شناسه "demo"نمایش می دهیم. همان طور که در مثال زیر مشاهده می کنید، اولین خط ، آرایه ای به نام cars ایجاد می کند. دومین خط المانی که شناسه ی آن "demo"می باشد را یافته سپس آرایه را در "innerHTML" آن المان نمایش می دهد.

مثال:

 

نمونه یک

 

Saab,Volvo,BMW

 

 

var cars = ["Saab", "Volvo", "BMW"];

document.getElementById("demo").innerHTML = cars;

 

 

خودتان امتحان کنید. یک آرایه ایجاد کرده و مقادیری به آن تخصیص دهید.

 

نمونه دو

var cars = ["Saab", "Volvo", "BMW"];

فاصله و انتهای خط (line break) از هیچ اهمیتی برخوردار نیستند. یک تعریف (declaration) می تواند در چندین خط ادامه داشته باشد.

مثال:

 

نمونه سه

var cars = [

"Saab",

"Volvo",

"BMW"

];

توجه:

توجه داشته باشید که هیچ گاه پس از آخرین المان (در مثال بالا "BMW") ویرگول قرار ندهید، زیرا ممکن است در مرورگرهای مختلف نتایج متفاوتی ارائه دهد.

 

آرایه چیست ؟

در آموزش طراحی سایت شی آرایه یک نوع خاص از متغیر هاست که می تواند چندین داده را در قالب یک نام در خود ذخیره کند. آرایه مجموعه ای از متغیرهایی از یک نوع داده ای با نام یکسان است، که هر کدام از اعضای آن توسط یک شمارنده یا شاخص (index)، از یکدیگر تمیز داده می شوند. به عنوان مثال فرض کنید فهرستی از اقلام یا آیتم ها (برای مثال لیستی از اسم ماشین ها) را دارید که هر یک در متغیر ی مجزا ذخیره می گردد.

var car1 = "Saab";‎

var car2 = "Volvo";‎

var car3 = "BMW";‎

چنانچه بخواهیم درون آیتم های فوق حلقه زده (آن ها را تکرار کرده) و ماشین مورد نظر را پیدا کنیم چه اتفاقی رخ می دهد؟ اگر تعداد ماشین ها 3 تا نه بلکه 300 تا بود چه اتفاقی رخ می داد؟ این مسئله با بهره گیری از آرایه حل می شود. یک آرایه همان طور که پیش تر ذکر کردیم قادر است چندین مقدار را تحت نام یکسان در خود ذخیره کرده و از طریق اندیس به آن مقادیر دسترسی پیدا کند.

ایجاد آرایه

استفاده از یک آرایه ی متنی (array literal) بهترین و نیز آسان ترین روش برای ایجاد یک آرایه ی جاوا اسکریپت می باشد.

 

دستور نگارش (syntax)

var array-name = [item1, item2, ...];‎

مثال:

var cars = ["Saab", "Volvo", "BMW"];‎

 

استفاده از کلید واژه ی new

مثال زیر نیز یک آرایه ایجاد کرده و به آن مقادیری را تخصیص می دهد.

مثال:

 

نمونه چهار

var cars = new Array("Saab", "Volvo", "BMW");

نکته:

دو مثال بالا هر دو یک کار یکسان را انجام می دهند. نیازی به استفاده از new Array() وجود ندارد. برای آسانی، قابلیت خوانایی بیشتر و نیز افزایش سرعت اجرا توصیه می کنیم از نمونه ی اول استفاده کنید.

 

دسترسی به المان های آرایه

برای دسترسی به المان مورد نظر در آرایه از شماره ی اندیس کمک می گیریم. دستور زیر نحوه ی دسترسی به مقدار اولین المان را نمایش می هد.

var name = cars[0];‎

دستور زیر اولین المان را اصلاح می کند.

cars[0] = "Opel";‎

توجه:

دقت داشته باشید که [0] اولین المان محسوب می گردد و [1] دومین شمارنده ی آرایه ها در جاوا اسکریپت از صفر آغاز می شود.

 

امکان داشتن چندین شی مختلف در یک آرایه

در آموزش طراحی سایت متغیر در جاوا اسکریپت می تواند یک شی باشد. در حقیقت آرایه یک نوع خاص شی محسوب می گردد، به این خاطر هم می توانید متغیرهایی از نوع های مختلف در یک آرایه داشته باشیم. می توان اشیا (object)، توابع (function) یا آرایه (array) در دل آرایه ی دیگر قرار داد.

myArray[0] = Date.now;‎

myArray[1] = myFunction;‎

myArray[2] = myCars;

 

آرایه یک شی است

آرایه یک نوع خاص شی است. عملگر (operator) typeof در جاوا اسکریپت (برای آرایه) "object" بازمی گرداند. آریه برای دسترسی به المان های خود از شماره کمک می گیرد. به عنوان مثال person[0] المان John را باز می گرداند.

Arrayمثال:

 

نمونه پنج

var person = ["John", "Doe", 46];

اشیا با استفاده از اسم (name) به اعضای ("member") خود دستیابی پیدا می کنند. برای مثال person.firstName المانJohn را بازیابی می کند.

objectمثال:

 

نمونه شش

var person = {firstName:"John", lastName:"Doe", age:46};

 

خواص property ها (خواص) و method های (توابع) مربوط به آرایه

اگر به مثال زیر دقت کنید متوجه می شوید که length property تعداد المان های موجود در cars را برمی گرداند و تابع sort()، cars را به ترتیب حروف الفبا مرتب سازی (sort) می کند.

مثال:

var x = cars.length; // The length property returns ‎the number of elements in cars

var y = cars.sort(); // The sort() method sort cars in ‎alphabetical order

 

تشریح خاصیت length

دستور length property یک آرایه، طول یا تعداد المان های موجود در یک آرایه را باز گردانی می کند.

مثال:

 

نمونه هفت

var fruits = ["Banana", "Orange", "Apple", "Mango"];

fruits.length; // the length of fruits is 4

 

افزودن المان جدید به یک آرایه

آسان ترین روش برای افزورن یک element جدید به آرایه، استفاده از تابع (method) push می باشد.

مثال:

 

نمونه هشت

var fruits = ["Banana", "Orange", "Apple", "Mango"];

fruits.push("Lemon"); // adds a new element (Lemon) to fruits

 

همچنین می توان این کار را با بهره گیری از length property انجام داد.

مثال:

 

نمونه نه

var fruits = ["Banana", "Orange", "Apple", "Mango"];

fruits[fruits.length] = "Lemon"; // adds a new element (Lemon) to fruits

 

ایجاد یک حلقه در آرایه (تکرار المان های یک آرایه به تعداد دفعات معین)

در loop for مجموعه دستورالعمل ها به تعداد معلوم و مورد نیاز، تکرار می شوند. یکی از بهترین روش های تکرار المان های یک آرایه استفاده از حلقه ی بیان شده است.

مثال:

 

نمونه ده

var index;

var fruits = ["Banana", "Orange", "Apple", "Mango"];

for (index = 0; index < fruits.length; index++) {

text += fruits[index];

}

 

آرایه ی شرکت پذیر چیست (associative arrays)؟

بسیاری از زبان های برنامه نویسی کنونی از آرایه های با اندیس های نام گذاری شده پشتیبانی می کنند. آرایه هایی که اندیس های آن ها نام گذاری شده، آرایه های شرکت پذیر یا (hashes) associative arrays نامیده می شوند. جاوا اسکریپت از آرایه هایی که دارای named index (اندیس نام گذاری شده) هستند پشتیبانی نمی کند. در عوض این زبان از قابلیت numbered indexes (اندیس های شماره گذاری شده) پشتیبانی می کند.

مثال:

 

نمونه یازده

var person = [];

person[0] = "John";

person[1] = "Doe";

person[2] = 46;

var x = person.length; // person.length will return 3

var y = person[0]; // person[0] will return "John"

توجه:

در صورت استفاده از آرایه ی نام گذاری شده، جاوا اسکریپت آرایه را به یک object استاندارد باز تعریف می کند. پس از آن تمامی متدها و خواص مربوط به آرایه نتایج نا صحیح و غیر مجاز تولید می کنند.

مثال:

 

نمونه دوازده

var person = [];

person["firstName"] = "John";

person["lastName"] = "Doe";

person["age"] = 46;

var x = person.length; // person.length will return 0

var y = person[0]; // person[0] will return undefined

 

تشریح تفاوت بین آرایه (array) و شی (object)

همان طور که پیش تر شرح داده شد، در جاوا اسکریپت آرایه ها از اندیس های شماره دار استفاده می کنند. اشیا (object) نیز از اندیس های نام دار (named indexes) استفاده می کنند.

 

چه زمانی باید از array استفاده کرد و چه زمانی از object؟

جاوا سکرپیت JavaScript از آرایه های شرکت پذیر (associative array) پشتیبانی نمی کند. اگر می خواهید اسم المان ها از نوع رشته (نوشته یا متن) باشد، در آن صورت به طور حتم باید از object استفاده کنید. چنانچه مایلید اسم المان از نوع عددی یا شماره باشد، باید از array استفاده کنید. تا حد ممکن سعی کنید از بکار گیری constructor (سازنده) پیش فرض و توکار ()JavaScript،new Array خودداری کنید. بجای استفاده از روش منسوخ بالا می توانید از روش نوین [] بهره بگیرید. هر دو دستور کاملا متفاوت نام برده، آرایه ای تهی به نام points ایجاد می کنند.

var points = new Array(); // Bad

var points = []; // Good

بار دیگر هر دو دستور آرایه ای ایجاد می کنند که دربردارنده ی 6 عدد است.

 

نمونه سیزده

var points = new Array(40, 100, 1, 5, 25, 10) // Bad

var points = [40, 100, 1, 5, 25, 10]; // Good

استفاده از کلیدواژه ی new برای ایجاد آراِیه ی جدید به دلیل طولانی و پیچیده تر کردن کد منسوخ تلقی تلقی می گردد.

var points = new Array(40, 100);  // Creates an array with two elements (40 and 100)

ببینید در صورت حذف کردن یکی از المان ها چه اتفاقی رخ می دهد!

 

نمونه چهارده

var points = new Array(40);       // Creates an array with 40 undefined elements !!!!!

 

چگونه یک آرایه را تشخیص دهیم؟

یکی از سوال هایی که به طور متدوال مطرح می شود این است که چگونه می توان تشخیص داد آیا یک متغیر آرایه هست یا خیر؟ یکی از مشکل هایی که با آن مواجه می شویم، این است که عملگر typeof "object" باز می گرداند.

 

نمونه پانزده

var fruits = ["Banana", "Orange", "Apple", "Mango"];

typeof fruits; // typeof returns object

عملگر مزبور به این خاطر "object" برمی گرداند که یک JavaScript array یا آرایه ی جاوا اسکریپت خود یک شی است. جهت رفع این مشکل توصیه می کنیم isArray() function خود را ایجاد کنید.

 

نمونه شانزده

function isArray(myArray) {

return myArray.constructor.toString().indexOf("Array") > -1;

}

تابع function (تابع) بالا همیشه در صورتی که آرگومان مورد نظر یک آرایه باشد، مقدار true باز می گرداند و یا اگر بخواهیم دقیق تر توضیح بدیم اگر نوع ورودی تابع از نوع "[object array]" باشد مقدار صحیح (true) برمی گرداند.

آموزش طراحی سایت ادامه دارد

  • افشین رفوآ